¹Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:

¹Ut quixye ajcuiß laj Eliú reheb:

²Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.

²—Cherabihak li cuâtin lâex li cuan lê naßleb. Ut lâex li xetzol êrib, cheqßue retal li cßaßru tinye.

³Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.

³Li kaxic naxtau ru bar cuan li us, joß nak li rußuj kakß naxyal lix sahil li nakatzaca.

⁴Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.

⁴Chikasicßak ru bar cuan li us ut chikaqßuehak retal bar cuan li yâl.

⁵Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.

⁵Laj Job yô chixyebal nak aßan tîc xchßôl ut yô ajcuiß chixyebal nak li Dios incßaß narakoc âtin saß tîquilal saß xbên.

⁶Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``

⁶¿Ma târûk ta biß tinticßtißik? ¿Ma cuan ta biß inmâc? Kßaxal ra yôquin chixcßulbal chi mâcßaß inmâc,” chan laj Job.

⁷Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn

⁷¿Ma cuan ta biß junak cuînk joß laj Job? Aßan incßaß naxqßue saß ru li Dios xban nak yô chixqßuebal saß xbên li Dios li raylal yô chixcßulbal.

⁸og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?

⁸Nacuulac chiru xcßambal rib saß usilal riqßuineb li incßaß useb xnaßleb. Ut nacuulac chiru cuânc saß xyânkeb li nequeßbânun mâusilal.

⁹Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``

⁹Laj Job quixye, “Mâcßaß naxra li cuînk nak yôk chixbânunquil li cßaßru naraj li Dios,” chan.

¹⁰Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.

¹⁰Abanan lâex li sêb êchßôl chixtaubal lix yâlal, cherabihak li cßaßru tinye. Lâin ninnau nak incßaß têcßoxla nak li nimajcual Dios naxbânu li mâusilal. Aßan junelic narakoc âtin saß tîquilal.

¹¹Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.

¹¹Li Dios naxqßue xkßajcâmunquil li junjûnk aß yal chanru lix yehom xbânuhom. Naxqßue xkßajcâmunquil joß xcßulubeb.

¹²Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.

¹²Relic chi yâl li nimajcual Dios incßaß naxbânu mâusilal. Saß tîquilal ban narakoc âtin.

¹³Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?

¹³¿Ma cuan ta biß junak quiqßuehoc xcuanquil li Dios? Ut, ¿ma cuan ta biß junak quixakaban re, re tâtaklânk saß ruchichßochß?

¹⁴Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,

¹⁴Cui li Dios târisiheb lix musikßeb li cristian,

¹⁵þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.

¹⁵chixjunileb raj teßcâmk ut teßsukßîk raj cuißchic chßochß.

¹⁶Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.

¹⁶At Job, cui lâat cuan ânaßleb, chacuabihak li oc cue chixyebal anakcuan.

¹⁷Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?

¹⁷¿Ma târûk ta biß tâtaklânk saß xbên li ruchichßochß li Dios cui xicß naril li tîquilal? ¿Cßaßut nak yôcat chixqßuebal li mâc aßin saß xbên li Dios? ¿Ma incßaß ta biß kßaxal tîc xchßôl li Dios?

¹⁸þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``

¹⁸¿Ma mâcuaß ta biß caßaj cuiß li Dios naru nayehoc reheb li rey nak incßaß us xnaßlebeb? Ut, ¿ma mâcuaß ta biß li Dios naru nayehoc reheb li nequeßtaklan saß ruchichßochß nak incßaß us yôqueb?

¹⁹sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.

¹⁹Li Dios incßaß naxsicß ruheb li ani tixra. Juntakßêt ban narileb li rey ut eb li biom joß ajcuiß eb li nebaß. ¿Ma mâcuaß ta biß aßan li quiyoßobtesin reheb chixjunileb?

²⁰Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.

²⁰Cui li Dios naraj, eb li cristian saß junpât nequeßcam ut mâ aniheb chic saß ruchichßochß. Usta tuktu kßojyîn tixtakla chak li raylal saß xbêneb. Mâcuaß junak cuînk tâsachok re li nim xcuanquil. Aß ban li Dios.

²¹Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.

²¹Li Dios yô chirilbal chixjunil li nequeßxbânu li cristian ut naxnau chixjunil.

²²Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.

²²Chiru li Dios mâcßaß junak naßajej kßaxal kßojyîn re teßxmuk cuiß ribeb li incßaß useb xnaßleb.

²³Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.

²³Li Dios incßaß tento tâtzßilok âtin saß xbêneb li cristian xban nak ac naxnau chanru lix naßlebeb. Ut tixqßueheb chixtojbal xmâc aß yal chanru xcßulubeb.

²⁴Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.

²⁴Aßan narisiheb saß xcuanquileb li nînkeb xcuanquil. Moco tento ta tixpatzß cßaßru xmâc. Ut jalan chic naxqßueheb saß lix naßajeb.

²⁵Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.

²⁵Aßan tixsach ruheb usta chi kßek. Tixbânu raylal reheb xban nak naxnau nak incßaß us xnaßlebeb.

²⁶Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,

²⁶Xban nak incßaß useb xnaßleb, naxqßue raylal saß xbêneb chiruheb chixjunileb li cristian.

²⁷vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans

²⁷Eb aßan incßaß queßabin chiru li Dios. Queßxcanab ban xbânunquil li cßaßru naraj.

²⁸og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.

²⁸Queßxbânu raylal reheb li nebaß ut reheb li rahobtesinbileb. Ut li Dios quirabi nak yôqueb chi yâbac xban li raylal.

²⁹Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,

²⁹Cui li Dios incßaß tixqßueheb chixtojbal xmâqueb, ¿ani ta biß chic târûk tâbânûnk re? Ut cui incßaß târil li cßaßru yôqueb chixbânunquil, ¿ani ta biß chic tâilok re? Aßan na-iloc reheb li tenamit joß eb ajcuiß li cristian,

³⁰til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.

³⁰re nak incßaß tâoc chi taklânc saß xbêneb li incßaß us xnaßleb ut re ajcuiß nak incßaß tixrahobtesiheb li tenamit.

³¹Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.

³¹At Job, ¿ma ac xaye ta biß re li Dios nak xacanab âcuib chi balakßic, abanan incßaß chic tâbânu?

³²Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?

³²¿Ma xaye re nak tixcßut châcuu cßaßru li mâc li toj mâji nacaqßue retal? ¿Ma xaye re nak cui incßaß us xabânu, incßaß chic tâbânu?

³³Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!

³³¿Ma yôcat chixcßoxlanquil nak li Dios tixqßue âkßajcâmunquil joß nacacuaj lâat, usta ac xatzßektâna? Lâat nacanau cßaßru tâbânu. Mâcuaß lâin. Ye ke li cßaßru tâcuaj xbânunquil.

³⁴Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:

³⁴Eb li cuînk li cuanqueb xnaßleb li yôqueb chi abînc cue, ut eb li sêbeb xchßôl, teßxye nak laj Job yô chi âtinac chi mâcßaß rajbal.

³⁵,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``

³⁵Mâcßaß xnaßleb. Joßcan nak yô chi âtinac chi joßcan.

³⁶Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁶Us cui tâtzßilekß âtin chi us chirix li cßaßru naxye xban nak li âtin li naxye nacßutun nak incßaß us lix naßleb.Moco caßaj cuiß ta li mâc aßan naxbânu. Yô aj ban cuiß chixkßetkßetinquil rib chiru li Dios. Ut chiku yô chixhobbal ut yô ajcuiß chixcuechßinquil.

³⁷Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁷Moco caßaj cuiß ta li mâc aßan naxbânu. Yô aj ban cuiß chixkßetkßetinquil rib chiru li Dios. Ut chiku yô chixhobbal ut yô ajcuiß chixcuechßinquil.