1Og Elíhú tók enn til máls og sagði:
1Laj Eliú quixye cuißchic re laj Job li cßaßru naxcßoxla:
2Hyggur þú það vera rétt, kallar þú það ,,réttlæti mitt fyrir Guði,``
2—At Job, ¿ma nacacßoxla lâat nak us li yôcat chixyebal? ¿Ma us nak yôcat chixyebal nak mâcßaß âmâc chiru li Dios?
3að þú spyr, hvað það stoði þig? ,,Hvaða gagn hefi ég af því, fremur en ef ég syndgaði?``
3Lâat xaye re li Dios, “¿Cßaßru tâcuaj re lâat cui lâin yôquin chi mâcobc? ¿Ma chßaßaj ta biß naxbânu âcue cui tinmâcobk?” chancat.
4Ég ætla að veita þér andsvör í móti og vinum þínum með þér.
4Lâin tatinsume ut tebinsume ajcuiß lâ cuamîg.
5Horf þú á himininn og sjá, virtu fyrir þér skýin, sem eru hátt yfir þér.
5Ilon saß choxa ut tâqßue retal nak li chok najt cuanqueb châcuu lâat.
6Syndgir þú, hvað getur þú gjört honum? Og séu afbrot þín mörg, hvaða skaða gjörir þú honum?
6¿Cßaßru tixra li Dios nak yôcat chi mâcobc? Ut, ¿cßaßru tixra nak incßaß tatmâcobk?
7Sért þú ráðvandur, hvað gefur þú honum, eða hvað þiggur hann af þinni hendi?
7Cui lâat tîc âchßôl, ¿cßaßru tixra li Dios? ¿Ma naru ta biß tâqßue cßaßak re ru re li Dios lâat?
8Mann, eins og þig, varðar misgjörð þín og mannsins barn ráðvendni þín.
8Cui lâat châbilat, aßaneb ajcuiß lâ cuas âcuîtzßin li teßcßuluk re li usilal. Ut cui lâat tatmâcobk, aßan eb ajcuiß lâ cuas âcuîtzßin li teßcßuluk re li raylal.
9Menn æpa að sönnu undan hinni margvíslegu kúgan, kveina undan armlegg hinna voldugu,
9Eb aßan japjôkeb re xban li raylal li yôkeb chixcßulbal. Yôkeb chixsicßbal ani tâcolok reheb chiruheb li nînkeb xcuanquil.
10en enginn þeirra segir: ,,Hvar er Guð, skapari minn, sá er leiðir fram lofsöngva um nótt,
10Abanan moco nequeßxsicß ta li Dios li quiyoßobtesin reheb. Ut aßan raj li tâqßuehok xcacuil xchßôleb saß li raylal.
11sem fræðir oss meira en dýr merkurinnar og gjörir oss vitrari en fugla loftsins?``
11Incßaß nequeßxsicß li Dios li naqßuehoc kanaßleb. Ut aßan eb raj li cristian li queßqßueheß xnaßleb chi us chiruheb li xul li nequeßbêc saß ruchichßochß joß eb ajcuiß li nequeßrupupic chiru choxa.
12Þá æpa menn _ en hann svarar ekki _ undan drambsemi hinna vondu.
12Nequeßxtzßâma raj xtenkßanquileb, abanan li Dios incßaß naxsumeheb xban nak nequeßxnimobresi ribeb ut incßaß us lix naßlebeb.
13Nei, hégómamál heyrir Guð eigi, og hinn Almáttki gefur því engan gaum,
13Relic chi yâl li nimajcual Dios incßaß narabi li cßaßru nequeßxtzßâma xban nak incßaß nequeßxtzßâma chi anchaleb xchßôl.
14hvað þá, er þú segir, að þú sjáir hann ekki. Málið er lagt fram fyrir hann, og þú átt að bíða eftir honum.
14¿Ma tojaß ta chic lâat tatrabi? Lâat yôcat chixyebal nak incßaß nacatxtenkßa. Oybeni cuan. Ac naxnau cßaßru yôcat chixcßulbal.
15En nú, af því að reiði hans hefir eigi refsað, á hann alls eigi að hafa vitað neitt um yfirsjónina!En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.
15Lâat nacaye nak li Dios incßaß najoskßoß chi moco naxqßueheb chixtojbal xmâqueb li ani nequeßmâcob.At Job, lâat yôcat chi âtinac chi mâcßaß rajbal. Nabal yôcat chixyebal xban xmâcßaßil ânaßleb.
16En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.
16At Job, lâat yôcat chi âtinac chi mâcßaß rajbal. Nabal yôcat chixyebal xban xmâcßaßil ânaßleb.