1Kalla þú bara! Ætli nokkur svari þér? og til hvers af hinum heilögu viltu snúa þér?
1Ut quixye ajcuiß laj Elifaz re laj Job: —Jap âcue. Ani ta na tâsumênk âcue. Malaj ut tâpatzß âtenkßanquil re junak ángel.
2Því að gremjan drepur heimskingjann, og öfundin deyðir einfeldninginn.
2Lâat nacanau nak li incßaß useb xnaßleb, aß ajcuiß lix joskßil nacamsin reheb. Ut li ani nacakalin, aßan ajcuiß lix cakal naqßuehoc re chi osocß.
3Ég hefi að vísu séð heimskingjann festa djúpar rætur, en varð þó skyndilega að formæla bústað hans.
3Lâin ninqßue retal nak eb li incßaß useb xnaßleb nequeßoc chi biomocß. Abanan saß junpât nequeßsacheß ruheb ut na-osoß ajcuiß li cßaßru cuan reheb.
4Börn hans eru fjarlæg hjálpinni, þau eru troðin niður í hliðinu, og enginn bjargar.
4Eb li ralal xcßajol mâ ani natenkßan reheb. Ut nak cuanqueb chiruheb laj rakol âtin, mâ ani na-oquen chirixeb ut mâ ani nacoloc reheb.
5Uppskeru hans etur hinn hungraði, já, jafnvel inn í þyrna sækir hann hana, og hinir þyrstu þrá eigur hans.
5Ut li ru li racuîmkeb aß eb chic li teßtzßocâk nequeßtzacan re. Usta saß qßuix cuan, nequeßxsicß. Ut eb li teßchakik re, teßrêchani lix biomaleb.
6Því að óhamingjan vex ekki upp úr moldinni, og mæðan sprettur ekki upp úr jarðveginum.
6Li mâusilal mâcuaß saß chßochß na-el chak. Chi moco saß chßochß na-el chak li raylal.
7Nei, maðurinn fæðist til mæðu, eins og neistarnir fljúga upp í loftið.
7Aban li cuînk, aßan li naxbok raylal saß xbên xjunes rib joß nak napiscßoc ratzßum li xam.
8En ég mundi snúa mér til hins Almáttka og bera málefni mitt upp fyrir Guði,
8Cui ta lâin yôquin chi cßuluc re li raylal li yôcat chixcßulbal lâat, ac raj xinkßaxtesi cuib saß rukß li Dios. Ut tincanab raj saß rukß aßan li raylal li yôkin chixcßulbal.
9honum, sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega, dásemdarverk, sem eigi verða talin,
9Aßan kßaxal nim xcuanquil chixbânunquil li sachba chßôlej. Ut mâ ani nataßoc ru li cßaßak re ru naxbânu.
10sem gefur regn á jörðina og sendir vatn yfir vellina
10Aßan naqßuehoc re li hab ut naxtßakresi li acuîmk.
11til þess að hefja hina lítilmótlegu hátt upp, og til þess að hinir sorgbitnu öðlist mikla sælu;
11Ut naxqßueheb xcuanquil li mâcßaßeb xcuanquil. Ut eb li raheb xchßôl, naxqßue xsahil xchßôleb.
12honum, sem gjörir að engu áform hinna lævísu, svo að hendur þeirra koma engu varanlegu til leiðar,
12Aßan napoßoc ru li incßaß us nequeßxcßoxla xbânunquil li sêbeb xchßôl chixbânunquil li incßaß us. Mâcßaß nequeßxbânu xban nak aßan naxpoß ru li cßaßru nequeßxcßoxla xbânunquil.
13sem veiðir vitringana í slægð þeirra, svo að ráð hinna slungnu kollsteypast.
13Ut aßan ajcuiß naqßuehoc reheb chi tßanecß saß li mâusilal li nequeßxbânu eb li sêbeb xchßôl chixbânunquil li mâusilal. Ut incßaß us na-el chiruheb li cßaßru nequeßxcßoxla xbânunquil.
14Á daginn reka þeir sig á myrkur, og sem um nótt þreifa þeir fyrir sér um hádegið.
14Usta yôqueb chi bêc chi cutan, abanan chanchan saß kßojyîn yôqueb chi bêc chi incßaß nequeßxtau cßaßru teßxbânu.
15Þannig frelsar hann munaðarleysingjann úr gini þeirra og fátæklinginn undan valdi hins sterka.
15Abanan li Dios naxcoleb li mâcßaßeb xcuanquil, li yôqueb chi cßuluc raylal saß rukßeb li incßaß useb xnaßleb.
16Þannig er von fyrir hinn vesala, og illskan lokar munni sínum.
16Riqßuin li Dios nequeßyoßonin li incßaß nequeßxcuy xcolbaleb rib xjuneseb. Ut eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß chic naru nequeßxye.
17Sjá, sæll er sá maður, er Guð hirtir, lítilsvirð því eigi ögun hins Almáttka.
17Us xak re li cuînk li nakßuseß xban li Dios. Joßcan nak mâtzßektâna lâ kßusbal li naxqßue li nimajcual Dios.
18Því að hann særir, en bindur og um, hann slær, og hendur hans græða.
18Cui li Dios naxqßue junak raylal saß kabên, aßan ajcuiß tâtenkßânk ke chixcuybal. Cui aßan naqßuehoc ke chi cßuluc raylal, aßan ajcuiß tâcßojobânk re li kachßôl.
19Úr sex nauðum frelsar hann þig, og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt.
19Aßan junelic tatxcol chiru li raylal ut incßaß tixcanab chi numtâc saß âbên li raylal.
20Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og í orustunni undan valdi sverðsins.
20Nak yôk li cueßej, aßan tâcolok âcue chiru li câmc. Ut nak yôk li pletic, aßan tâcolok âcue re nak incßaß tateßxcamsi.
21Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast, er eyðingin kemur.
21Aßan tâcolok âcue re nak incßaß teßxye li incßaß us châcuix. Ut incßaß tatxucuak nak teßchâlk chixsachbal li cßaßru âcue.
22Að eyðing og hungri getur þú hlegið, og villidýrin þarft þú ekki að óttast.
22Usta tâchâlk li cueßej ut li chßaßajquilal saß âbên, incßaß tatxucuak xban nak incßaß tânumtâk saß âbên. Ut incßaß ajcuiß tatxucuak xbaneb li joskß aj xul.
23Því að þú ert í bandalagi við steina akurlendisins, og dýr merkurinnar eru í sátt við þig.
23Eb li pec li cuanqueb saß xyânkeb lâ cuacuîmk incßaß tateßxchßißchßißi. Ut eb li joskß aj xul sahakeb xchßôl âcuiqßuin.
24Og þú munt komast að raun um, að tjald þitt er heilt, þú kannar bústað þinn og saknar einskis.
24Ut saß lâ cuochoch cuânk sahil chßôlej. Ut nak tatxic chirilbaleb lâ quetômk, tzßakalakeb nak tâtau.
25Og þú munt komast að raun um, að niðjar þínir eru margir og afsprengi þitt sem gras á jörðu.
25Nabalakeb âcualal âcßajol teßcuânk. Chanchanakeb xqßuial li pim saß cßalebâl.
26Í hárri elli munt þú ganga inn í gröfina, eins og kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma.Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!
26Tîxakat chic chi us nak tatcâmk. Moco tatcâmk ta chi toj mâjiß nacuulac xkßehil joß nak li trigo nakßanoß saß xkßehil.Lâo ac nakanau nak joßcan nacßulman. Qßue retal ut cßojob âchßôl xban nak relic chi yâl nak joßcan nacßulman, chan laj Elifaz.
27Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!
27Lâo ac nakanau nak joßcan nacßulman. Qßue retal ut cßojob âchßôl xban nak relic chi yâl nak joßcan nacßulman, chan laj Elifaz.