1Son minn, varðveit þú orð mín og geym þú hjá þér boðorð mín.
1Ex cualal incßajol, checßûla taxak saß lê chßôl li cuâtin ut chebânu li naxye lin chakßrab.
2Varðveit þú boðorð mín, og þá munt þú lifa, og áminning mína eins og sjáaldur auga þíns.
2Checßûla saß lê chßôl lê chakßrabinquil li nequexintakla cuiß re nak us texcuânk saß lê yußam. Cherahak lin chakßrab joß nak nequera li xnakß êru.
3Bind þau á fingur þína, skrifa þau á spjald hjarta þíns.
3Chebacß chiru lê rukß re nak junelic yôkex chirilbal. Ut junelic cuânk saß lê chßôl.
4Seg við spekina: ,,Þú ert systir mín!`` og kallaðu skynsemina vinkonu,
4Cheqßue xlokßal li châbil naßleb joß nak nequeqßue xlokßal lê ranab. Qßue saß âchßôl li sêbal chßôlej joß nak nacaqßue saß âchßôl lâ cuechßalal.
5svo að þær varðveiti þig fyrir léttúðarkonu, fyrir blíðmálugri konu sem annar á.
5Cui cuan ênaßleb tênau xcolbal êrib chiruheb li ixk li nequeßmuxuc caxâr. Cui sêb êchßôl tênau xcolbal êrib chiruheb li ixk li nequeßkßunbesin.
6Út um gluggann á húsi mínu, út um grindurnar skimaði ég
6Saß jun li cutan yôquin chi iloc saß li ventana re li cuochoch.
7og sá þar meðal sveinanna ungan og vitstola mann.
7Ut queßcuil jun chßûtaleb li sâj al incßaß nequeßxnau cßoxlac. Ut quinqßue retal saß xyânkeb jun li sâj al toj mâjiß naxtau xnaßleb.
8Hann gekk á strætinu nálægt horni einu og fetaði leiðina að húsi hennar,
8Nak quicuulac saß xâla li be, cô saß li be li naxic cuan cuiß li rochoch jun li ixk incßaß us xnaßleb.
9í rökkrinu, að kveldi dags, um miðja nótt og í niðdimmu.
9Aßin quicßulman ecuu. Ac oc re li kßojyîn.
10Gekk þá kona í móti honum, búin sem portkona og undirförul í hjarta _
10Ut li ixk qui-el chak chixcßulbal li al. Li xtikibanquil joß nak nequeßxtikib ribeb li ixk li nequeßxcßayi ribeb. Ut sêb xchßôl chi kßunbesînc.
11hávær er hún og óhemjuleg, fætur hennar tolla aldrei heima,
11Li ixk incßaß us xnaßleb sêb xchßôl chixbânunquil li cßaßru naraj. Ut incßaß nacuan saß li rochoch.
12hún er ýmist á götunum eða á torgunum, og situr um menn hjá hverju horni _,
12Nacuulac chiru cuânc saß eb li be ut saß eb li cßayil. Ut naxxakab rib saß xxâla be chi ramoc.
13hún þrífur í hann og kyssir hann og segir við hann, ósvífin í bragði:
13Nak quiril ru li al li ixk aßin, quixkßalu ut quirutzß ru. Chi mâcßaß xxutân quixye re:
14,,Ég átti að greiða heillafórn, í dag hefi ég goldið heit mitt.
14—Lâin quinyechißi nak tinqßue inmayej re xcßambal cuib saß usilal riqßuin li Dios. Ut anakcuan xinqßue lin mayej xinyechißi.
15Fyrir því fór ég út til móts við þig, til þess að leita þín, og hefi nú fundið þig.
15Joßcan nak xin-el chak châcßulbal. Kßaxal tincuaj rilbal âcuu ut anakcuan xatintau.
16Ég hefi búið rúm mitt ábreiðum, marglitum ábreiðum úr egypsku líni.
16Xinyîb lin cuarib chi châbil. Xinqßue jun li châbil tßicr lino saß lin cuarib. Chßinaßus xbonol ut chalenak chak Egipto.
17Myrru, alóe og kanel hefi ég stökkt á hvílu mína.
17Ut xinqßue ajcuiß li sununquil ban chiru yîbanbil riqßuin mirra, áloes, ut canela.
18Kom þú, við skulum drekka okkur ástdrukkin fram á morgun, gamna okkur með blíðuhótum.
18Quim. Kayalak xsahil li cuânc saß cuibal. Kanumsihak li kßojyîn saß cuibal ut takara kib.
19Því að maðurinn minn er ekki heima, hann er farinn í langferð.
19Lin bêlom mâ ani saß cab anakcuan. Xcô chi najt saß xviâj.
20Peningapyngjuna tók hann með sér, hann kemur ekki heim fyrr en í tunglfylling.``
20Nabal li tumin xcßam nak xcô. Toj mâjiß sukßîc chak re. Ac chßolchßo jokße tâcßulûnk, chan li ixk re li al.
21Hún tældi hann með sínum áköfu fortölum, ginnti hann með kjassmælum sínum.
21Li ixk aßan quirêchani li al riqßuin li âtin quixkßunbesi cuiß. Quixpuersi toj retal quixqßue chi tßanecß.
22Hann fer rakleiðis á eftir henni, eins og naut gengur fram á blóðvöllinn, og eins og hjörtur, sem anar í netið,
22Ut saß junpât cô li al saß rochoch li ixk. Chanchan li bôyx yô chi cßamecß re camsîc. Malaj ut chanchan li quej li oc re chi tßanecß saß li raßal.
23uns örin fer í gegnum lifur hans, eins og fuglinn hraðar sér í snöruna, og veit ekki, að líf hans er í veði.
23Incßaß naxnau nak yô chixsachbal lix yußam. Chanchan li xul narupupic. Naxic saß junpât chi tßanecß saß li raßal ut moco naxnau ta nak tâsachekß ru xban li naxbânu.
24Og nú, þér yngismenn, hlýðið á mig og gefið gaum að orðum munns míns.
24Joßcan ut, ex cualal incßajol, cherabihak li cßaßru tinye êre. Canabomak êrib chirabinquil lê naßleb tinqßue.
25Lát eigi hjarta þitt teygjast á vegu hennar, villst eigi inn á stigu hennar.
25Mêjal êcßaßux ut mexxic riqßuin li ixk aßan. Mêtzßek êrib yal xban li ixk aßan.
26Því að margir eru þeir, sem hún hefir sært til ólífis, og mesti grúi allir þeir, sem hún hefir myrt.Hús hennar er helvegur, er liggur niður til heimkynna dauðans.
26Nabaleb li ac xeßxsach xyußam xban li ixk aßan. Cauheb raj rib, abanan xqßueheb chi câmc.Li rochoch li ixk aßan, chanchan lix naßajeb li camenak. Cui lâex texxic aran, chanchan yôquex chi xic saß xbehil li câmc.
27Hús hennar er helvegur, er liggur niður til heimkynna dauðans.
27Li rochoch li ixk aßan, chanchan lix naßajeb li camenak. Cui lâex texxic aran, chanchan yôquex chi xic saß xbehil li câmc.