1Heyr, spekin kallar og hyggnin lætur raust sína gjalla.
1¿Ma incßaß ta biß yô chi abîc resil li naßleb aßin yalak bar? Ut, ¿ma incßaß ta biß yô chi abîc resil li sêbal chßôlej?
2Uppi á hæðunum við veginn, þar sem göturnar kvíslast _ stendur hún.
2Yalak bar yô chi abîc resil saß eb li be, saß eb li xâla be, joß ajcuiß saß xbên bol.
3Við hliðin, þar sem gengið er út úr borginni, þar sem gengið er inn um dyrnar, kallar hún hátt:
3Ut yô ajcuiß chi abîc resil saß eb li oquebâl re li tenamit.
4Til yðar, menn, tala ég, og raust mín hljómar til mannanna barna.
4Li Jun li cuan xnaßleb naxye: Chêjunilex lâex li cuanquex saß ruchichßochß, êriqßuin oc cue chi âtinac.
5Þér óreyndu, lærið hyggindi, og þér heimskingjar, lærið skynsemi.
5Lâex li incßaß nequetau ênaßleb, chetauhak ênaßleb. Ut lâex li incßaß nequetau xyâlal, chetzolak êrib.
6Hlýðið á, því að ég tala það sem göfuglegt er, og varir mínar tjá það sem rétt er.
6Abihomak li oc cue chixyebal xban nak oc cue chi âtinac chirix li naßleb kßaxal lokß ut tîc.
7Því að sannleika mælir gómur minn og guðleysi er viðbjóður vörum mínum.
7Lâin junelic yâl ninâtinac. Incßaß nacuulac chicuu li mâusilal.
8Einlæg eru öll orð munns míns, í þeim er ekkert fals né fláræði.
8Chixjunil li ninye tîc. Lâin incßaß ninbalakßic.
9Öll eru þau einföld þeim sem skilning hefir, og blátt áfram fyrir þann sem hlotið hefir þekkingu.
9Chixjunileb li cuanqueb xnaßleb nequeßxtau ru li ninye, ut nequeßxnau nak yâl ut cuan xyâlal.
10Takið á móti ögun minni fremur en á móti silfri og fræðslu fremur en úrvals gulli.
10Mêsicß li châbil plata chi moco li oro. Chesicß ban li châbil naßleb ut lê tijbal.
11Því að viska er betri en perlur, og engir dýrgripir jafnast á við hana.
11Kßaxal us xsicßbal li châbil naßleb chiru li tertôquil pec li chßinaßus. Li châbil naßleb mâ jokße naru xjuntakßêtanquil riqßuin li cßaßru nakara ru arin saß ruchichßochß.
12Ég, spekin, er handgengin hyggindunum og ræð yfir ráðdeildarsamri þekking.
12Lâin li cuan innaßleb nintau xyâlal ut ninnau qßuehoc châbil naßleb.
13Að óttast Drottin er að hata hið illa, drambsemi og ofdramb og illa breytni og fláráðan munn _ það hata ég.
13Li ani naxxucua ru li Dios, xicß naril li mâusilal. Lâin xicß nacuil li kßetkßetil ut li nimobresînc ib ut li ticßtißic.
14Mín er ráðspekin og framkvæmdarsemin, ég er hyggnin, minn er krafturinn.
14Lâin ninnau cßoxlac chi us. Lâin ninqßuehoc naßleb ut lâin ninxakaban reheb saß xcuanquil. Ut lâin ajcuiß ninqßuehoc sêbal chßôlej.
15Fyrir mína hjálp ríkja konungarnir og úrskurða höfðingjarnir réttvíslega.
15Riqßuin li naßleb li ninqßue, eb li rey nequeßtaklan saß xyâlal ut nequeßrakoc âtin saß tîquilal.
16Fyrir mína hjálp stjórna stjórnendurnir og tignarmennin _ allir valdsmenn á jörðu.
16Riqßuin li naßleb li ninqßue, eb li rey cuanqueb saß xcuanquil saß tîquilal. Riqßuin lin naßleb nintenkßaneb chi rakoc âtin.
17Ég elska þá sem mig elska, og þeir sem leita mín, finna mig.
17Lâin nequebinra li nequeßcuulac chiruheb xbânunquil li châbil naßleb. Eb li nequeßxqßue xchßôl chixsicßbal nequeßxtau ajcuiß.
18Auður og heiður eru hjá mér, ævagamlir fjármunir og réttlæti.
18Riqßuin li naßleb li ninqßue natauman li biomal ut li lokßal. Li naßleb li ninqßue natenkßan reheb re nak us nequeßel.
19Ávöxtur minn er betri en gull og gimsteinar og eftirtekjan eftir mig betri en úrvals silfur.
19Li châbil naßleb li ninqßue lâin, aßan kßaxal us chiru li oro li numsinbil saß xam. Li châbil naßleb li ninyechißi lâin, kßaxal us chiru li tzßakal plata.
20Ég geng á götu réttlætisins, á stigum réttarins miðjum,
20Li châbil naßleb li ninqßue, aßan naxcßut chanru nak texcuânk saß xyâlal ut saß tîquilal.
21til þess að gefa þeim sanna auðlegð, er elska mig, og fylla forðabúr þeirra.
21Eb li nequeßcuulac chiruheb xbânunquil li châbil naßleb nequeßxcßul xmâtaneb ut xbiomaleb.
22Drottinn skóp mig í upphafi vega sinna, á undan öðrum verkum sínum, fyrir alda öðli.
22Li châbil naßleb ac cuan riqßuin li Dios nak toj mâjiß naxyîb chak li ruchichßochß. Ac cuan ajcuiß chak saß xticlajic li ruchichßochß.
23Frá eilífð var ég sett til valda, frá upphafi, áður en jörðin var til.
23Li châbil naßleb ac cuan ajcuiß chak nak toj mâjiß naxyîb chak li ruchichßochß li Dios.
24Ég fæddist áður en hafdjúpin urðu til, þá er engar vatnsmiklar lindir voru til.
24Li châbil naßleb ac cuan ajcuiß chak nak toj mâjiß nayîbâc chak li xnînkal ru palau. Ac cuan ajcuiß chak nak toj mâjiß nequeßyîbâc chak li nimaß ut li yußam haß.
25Áður en fjöllunum var hleypt niður, á undan hæðunum fæddist ég,
25Nak toj mâjiß nequeßyîbâc chak li tzûl, ac cuan ajcuiß chak li châbil naßleb. Nak toj mâjiß queßqßueheß saß xnaßajeb li tzûl ac cuan ajcuiß chak.
26áður en hann skapaði völl og vengi og fyrstu moldarkekki jarðríkis.
26Toj mâjiß nayoßobtesîc chak li ruchichßochß, li châbil naßleb ac cuan ajcuiß chak. Nak toj mâcßaßakeb li cßalebâl chi moco li chßochß ac cuan ajcuiß chak.
27Þegar hann gjörði himininn, þá var ég þar, þegar hann setti hvelfinguna yfir hafdjúpið,
27Li châbil naßleb ac cuan ajcuiß chak nak toj mâjiß queßyîbâc li choxa li cuan takekß saß xbên li ruchichßochß ut li palau.
28þegar hann festi skýin uppi, þegar uppsprettur hafdjúpsins komust í skorður,
28Ac cuan ajcuiß chak nak quiyîbâc li chok saß choxa. Ut ac cuan ajcuiß chak nak quiyîbâc li chamal palau.
29þegar hann setti hafinu takmörk, til þess að vötnin færu eigi lengra en hann bauð, þegar hann festi undirstöður jarðar.
29Ac cuan ajcuiß chak li châbil naßleb nak li Dios quixye re li palau bar tânumekß ut quixye re lix cau ok nak incßaß tânumekß jun pacßal. Ac cuan ajcuiß chak nak quixxakab saß xnaßaj li ruchichßochß.
30Þá stóð ég honum við hlið sem verkstýra, og ég var yndi hans dag hvern, leikandi mér fyrir augliti hans alla tíma,
30Riqßuin lix châbil naßleb li Kâcuaß quixyîb li ruchichßochß ut junelic sa saß xchßôl riqßuin. Li Kâcuaß quisahoß saß xchßôl riqßuin li châbil naßleb.
31leikandi mér á jarðarkringlu hans, og hafði yndi mitt af mannanna börnum.
31Nasahoß inchßôl chirilbal li ruchichßochß li quixyîb. Ut nasahoß ajcuiß saß inchßôl riqßuineb li cristian li quixyoßobtesiheb.
32Og nú, þér yngismenn, hlýðið mér, því að sælir eru þeir, sem varðveita vegu mína.
32Joßcan ut, ex cualal incßajol, cherabihak li cßaßru ninye êre. Us xak êre cui têbânu li cßaßru ninye.
33Hlýðið á aga, svo að þér verðið vitrir, og látið hann eigi sem vind um eyrun þjóta.
33Cheqßuehak retal li cßaßru ninye ut mêtzßektâna. Chicuânk ban ênaßleb.
34Sæll er sá maður, sem hlýðir mér, sem vakir daglega við dyr mínar og geymir dyrastafa minna.
34Us xak reheb li nequeßabin re li châbil naßleb. Us xak reheb li nequeßoybenin riqßuin ut eb li nequeßsicßoc re rajlal.
35Því að sá sem mig finnur, finnur lífið og hlýtur blessun af Drottni.En sá sem missir mín, skaðar sjálfan sig. Allir þeir, sem hata mig, elska dauðann.
35Li ani nasicßoc re li châbil naßleb naxtau li junelic yußam. Ut li ani nasicßoc re naxtau li rusilal li Kâcuaß.Li ani natzßektânan re li châbil naßleb, raylal nachal saß xbên. Ut chixjunileb li xicß nequeßiloc re, aß li câmc nequeßxbok saß xbêneb.
36En sá sem missir mín, skaðar sjálfan sig. Allir þeir, sem hata mig, elska dauðann.
36Li ani natzßektânan re li châbil naßleb, raylal nachal saß xbên. Ut chixjunileb li xicß nequeßiloc re, aß li câmc nequeßxbok saß xbêneb.