1Bæn hrjáðs manns, þá er hann örmagnast og úthellir kveini sínu fyrir Drottni.
1At Kâcuaß, chacuabi taxak lin tij. Chasume taxak nak yôquin chixtzßâmanquil intenkßanquil châcuu.
2Drottinn, heyr þú bæn mína og hróp mitt berist til þín.
2Minâcanab injunes nak cuanquin saß raylal. Chacuil taxak xtokßobâl cuu ut chinâsume taxak chi junpât nak yôquin chi tzßâmânc châcuu.
3Byrg eigi auglit þitt fyrir mér, þegar ég er í nauðum staddur, hneig að mér eyra þitt, þegar ég kalla, flýt þér að bænheyra mig.
3Yô chi osocß lin yußam. Chanchan li sib li na-osoß saß ikß. Chanchan nak yô chi cßatc lin bakel saß xam nak nacuecßa.
4Því að dagar mínir hverfa sem reykur, bein mín brenna sem eldur.
4Ra li cuâm ut yô chi yotßecß inchßôl. Chanchanin li pim li ac xchakic. Incßaß chic nacuaj cuaßac.
5Hjarta mitt er mornað og þornað sem gras, því að ég gleymi að neyta brauðs míns.
5Nin-ayaynac xban li raylal ut yôquin chi bakêrc.
6Sakir kveinstafa minna er ég sem skinin bein.
6Chanchanin li xul li narupupic saß li chaki chßochß bar mâcßaß cuan. Chanchanin jun li cuarom saß li juqßuinbil cab.
7Ég líkist pelíkan í eyðimörkinni, er sem ugla í rústum.
7Incßaß nincuar. Chanchanin jun li tzentzeyul cßochcßo saß xbên cab xjunes.
8Ég ligg andvaka og styn eins og einmana fugl á þaki.
8Eb li xicß nequeßiloc cue nequeßxyal numtâc saß inbên. Niquineßxhob ut niquineßxmajecua.
9Daginn langan smána óvinir mínir mig, fjandmenn mínir formæla með nafni mínu.
9Cßajoß li raylal nincßul. Chanchan chic incua li cha xban nak aran nincuan. Li xyaßal cuu naxjunaji rib riqßuin li cuucßa xban nak junes yâbac ninbânu.
10Ég et ösku sem brauð og blanda drykk minn tárum
10Cßajoß li raylal xincßul xban nak yô âjoskßil saß inbên. Xbên cua xinâcuosobtesi, abanan anakcuan xacubsi incuanquil.
11sakir reiði þinnar og bræði, af því að þú hefir tekið mig upp og varpað mér burt.
11Yô chi osocß lin yußam. Chanchan nak na-ecuu chi junpât li cutan. Chanchanin aj chic li pim li nachakic chi junpât.
12Dagar mínir eru sem hallur skuggi, og ég visna sem gras.
12Abanan lâat cuânkat chi junelic, at Kâcuaß, ut tâyemânk âcuesilal yalak bar chi junelic kße cutan.
13En þú, Drottinn, ríkir að eilífu, og nafn þitt varir frá kyni til kyns.
13At Kâcuaß, lâat tâcuil xtokßobâl ku. Tâcuosobtesi cuißchic lâ tenamit Sión. Ac xcuulac xkßehil nak tâtenkßa cuißchic.
14Þú munt rísa upp til þess að miskunna Síon, því að tími er kominn til þess að líkna henni, já, stundin er komin.
14Eb li nequeßcßanjelac châcuu nequeßxra li tenamit Sión usta juqßuinbil chic. Nequeßril xtokßobâl ru usta poßinbil chixjunil.
15Þjónar þínir elska steina hennar og harma yfir öskuhrúgum hennar.
15Eb li jalaneb xtenamit teßxxucua ru li Kâcuaß. Eb li rey li cuanqueb saß ruchichßochß teßxqßue retal lix lokßal.
16Þá munu þjóðirnar óttast nafn Drottins og allir konungar jarðarinnar dýrð þína,
16Nak li Kâcuaß tixyîb cuißchic lix tenamit Sión, tixcßutbesi lix lokßal chiruheb.
17því að Drottinn byggir upp Síon og birtist í dýrð sinni.
17Li Kâcuaß tixsume lix tijeb li yôqueb chi cßuluc raylal nak teßxtzßâma lix tenkßanquileb chiru. Incßaß tixcanab yal chi joßcan lix tijeb lix tenamit li mâcßaß cuan reheb.
18Hann snýr sér að bæn hinna nöktu og fyrirlítur eigi bæn þeirra.
18Tâtzßîbamânk retalil chi junelic kße cutan nak li Dios quixsume lix tijeb laj Israel re nak teßxnau ajcuiß li ralal xcßajol li toj teßyoßlâk mokon ut teßxqßue xlokßal li Kâcuaß.
19Þetta skal skráð fyrir komandi kynslóð, og þjóð, sem enn er ósköpuð, skal lofa Drottin.
19Li Kâcuaß toj saß choxa yô chak xqßuebal retal li raylal li yôqueb chixcßulbal lix tenamit. Toj saß lix santil naßaj naril chak li cßaßru yôqueb chixcßulbal saß ruchichßochß.
20Því að Drottinn lítur niður af sínum helgu hæðum, horfir frá himni til jarðar
20Quirabi nak nequeßayaynac xban li raylal li yôqueb chixcßulbal nak chapchôqueb xbaneb li jalaneb xtenamit. Ut quixcoleb li tenebanbil câmc saß xbêneb.
21til þess að heyra andvarpanir bandingjanna og leysa börn dauðans,
21Ut tâyehekß resil lix châbilal li Kâcuaß aran Sión. Tâqßuehekß xlokßal saß li tenamit Jerusalén.
22að þau mættu kunngjöra nafn Drottins í Síon og lofstír hans í Jerúsalem,
22Teßxchßutub ribeb aran Jerusalén eb li jalaneb xtenamit rochbeneb lix rey ut junajakeb xchßôl nak teßxqßue xlokßal li nimajcual Dios.
23þegar þjóðirnar safnast saman og konungsríkin til þess að þjóna Drottni.
23Li Kâcuaß quirisi lin metzßêu nak toj mâjiß nintîx ut quixcßos rok inyußam.
24Hann hefir bugað kraft minn á ferð minni, stytt daga mína.
24Lâin quintijoc ut quinye re: —At Kâcuaß, minâcanab chi câmc saß insâjilal. Incßaß taxak tincâmk chi toj mâjiß nintîx. At Kâcuaß, lâat cuancat chi junelic kße cutan.
25Ég segi: Guð minn, tak mig eigi burt á miðri ævinni. Ár þín vara frá kyni til kyns.
25Najter kße cutan lâat catyîban re li ruchichßochß. Ut lâat ajcuiß catyîban re li choxa riqßuin lâ cuukß.
26Í öndverðu grundvallaðir þú jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna.
26Li ruchichßochß ut li choxa teßosokß. Abanan lâat tatcuânk chi junelic kße cutan. Lâat tâjal ruheb joß nak najaleß li tßicr nak nakßeloß. Ut jalbil chic ruheb teßcanâk.
27Þeir líða undir lok, en þú varir. Þeir fyrnast sem fat, þú skiptir þeim sem klæðum, og þeir hverfa.En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
27Abanan lâat ac lâat ajcuiß chak ut lâat junelic. Incßaß tat-osokß. Cuânkat ban chi junelic kße cutan.Joßcan ajcuiß li kalal kacßajol lâo laj cßanjel châcuu. Teßcuânk junelic xban nak lâat tat-ilok reheb. Lâat tatcolok reheb ut tatcuânk riqßuineb, chanquin re li Dios.
28En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
28Joßcan ajcuiß li kalal kacßajol lâo laj cßanjel châcuu. Teßcuânk junelic xban nak lâat tat-ilok reheb. Lâat tatcolok reheb ut tatcuânk riqßuineb, chanquin re li Dios.