¹Lofa þú Drottin, sála mín! Drottinn, Guð minn, þú ert harla mikill. Þú ert klæddur hátign og vegsemd.

¹Tinqßue xlokßal li nimajcual Dios chi anchal lin chßôl. At Kâcuaß, at inDios, kßaxal nim lâ cuanquilal. Numtajenak lâ lokßal ut lâ nimajcual cuanquilal.

²Þú hylur þig ljósi eins og skikkju, þenur himininn út eins og tjalddúk.

²Numtajenak lâ lokßal. Lâat li cutan saken. Lâat cayîb li choxa chanchan nak cahel jun li tßicr.

³Þú hvelfir hásal þinn í vötnunum, gjörir ský að vagni þínum, og ferð um á vængjum vindarins.

³Cayîb lâ naßaj takecß saß xbên li haß. Eb li chok nequeßcßanjelac châcuu joß lâ carruaje. Ut nacatbêc saß li ikß.

⁴Þú gjörir vindana að sendiboðum þínum, bálandi eld að þjónum þínum.

⁴Cayîb li ikß chokß âtakl. Ut cayîb li rakß câk re tâcßanjelak châcuu.

⁵Þú grundvallar jörðina á undirstöðum hennar, svo að hún haggast eigi um aldur og ævi.

⁵Cayîb li ruchichßochß saß xnaßaj ut incßaß tâecßânk.

⁶Hafflóðið huldi hana sem klæði, vötnin náðu upp yfir fjöllin,

⁶Kßaxal cham li palau ut incßaß nacßutun li chßochß. Nujenak li haß ut incßaß quicßutun li tzûl.

⁷en fyrir þinni ógnun flýðu þau, fyrir þrumurödd þinni hörfuðu þau undan með skelfingu.

⁷Riqßuin lâ cuanquil caye re li haß nak tixchßutub rib, ut saß junpât quixchßutub rib. Saß junpât qui-el nak quirabi lix yâb lâ cux.

⁸Þau gengu yfir fjöllin, steyptust niður í dalina, þangað sem þú hafðir búið þeim stað.

⁸Li haß quinumeß saß xbêneb li tzûl ut cô saß li ru takßa saß li naßajej li cayîb chokß xnaßaj li haß.

⁹Þú settir takmörk, sem þau mega ekki fara yfir, þau skulu ekki hylja jörðina framar.

⁹Ut caqßue retalil bar tânumekß lix naßaj li haß re nak incßaß chic tixtzßap xbên li ruchichßochß.

¹⁰Þú sendir lindir í dalina, þær renna milli fjallanna,

¹⁰Lâat catyîban reheb li cocß yußam haß ut li cocß nimaß li nalajeßnumeß saß xyânkeb li tzûl.

¹¹þær svala öllum dýrum merkurinnar, villiasnarnir slökkva þorsta sinn.

¹¹Aßan li haß nequeßrucß chixjunileb li xul ut eb li bûr li cuanqueb saß qßuicheß nak nequeßchakic reheb. Nequeßrucß li haß toj retal nequeßcßojla xchßôleb.

¹²Yfir þeim byggja fuglar himins, láta kvak sitt heyrast milli greinanna.

¹²Saß eb li rukß li cheß li cuanqueb chire li nimaß eb li cocß xul li nequeßrupupic chiru choxa nequeßxqßue lix soqueb ut nequeßbichan.

¹³Þú vökvar fjöllin frá hásal þínum, jörðin mettast af ávexti verka þinna.

¹³Lâat nacatßakresi li chßochß riqßuin li hab li nacatakla chak saß choxa li cuancat cuiß. Nacatßakresi li chßochß toj retal nacßojla xchßôl li chßochß.

¹⁴Þú lætur gras spretta handa fénaðinum og jurtir, sem maðurinn ræktar, til þess að framleiða brauð af jörðinni

¹⁴Nacaqßue chi qßuîc li pim re nak tâcuânk xcuaheb li xul. Ut nacaqßue ajcuiß chi qßuîc li acuîmk re nak tâcßanjelak chiru li cuînk chokß xtzacaêmk.

¹⁵og vín, sem gleður hjarta mannsins, olíu, sem gjörir andlitið gljáandi, og brauð, sem hressir hjarta mannsins.

¹⁵Nacaqßue lix tzacaêmk re nak tâcuânk xmetzßêu li cuînk. Nacaqßue li vino ut nacaqßue li aceite re nak tâsahokß saß xchßôl.

¹⁶Tré Drottins mettast, sedrustrén á Líbanon, er hann hefir gróðursett

¹⁶Nacaqßue li hab chi nabal saß xbên li cheß li cuan Líbano. Nacatßakresiheb li chacalteß li cacuau lâat.

¹⁷þar sem fuglarnir byggja hreiður, storkarnir, er hafa kýprestrén að húsi.

¹⁷Saß eb li rukß li cheß aßan nequeßxyîb xsoqueb li xul li nequeßrupupic ut aran nequeßxyîb xsoc li nînki xicßanel xul cigueña.

¹⁸Hin háu fjöll eru handa steingeitunum, klettarnir eru hæli fyrir stökkhérana.

¹⁸Eb li yuc nequeßcuan saß eb li nînki tzûl ut eb li imul nequeßcuan saß xyânk li pec.

¹⁹Þú gjörðir tunglið til þess að ákvarða tíðirnar, sólin veit, hvar hún á að ganga til viðar.

¹⁹Cayîb li po re xberesinquil li cutan junjûnk ut li chihab. Li sakße ac naxnau jokße tâoc.

²⁰Þegar þú gjörir myrkur, verður nótt, og þá fara öll skógardýrin á kreik.

²⁰Lâat caqßue li kßojyîn ut eb li xul li cuanqueb saß qßuicheß nequeßel chi bêc chiru li kßojyîn.

²¹Ljónin öskra eftir bráð og heimta æti sitt af Guði.

²¹Eb li cakcoj li toj sâjeb japjôqueb reheb nak yôqueb chixsicßbal lix tzacaêmk li nacaqßue.

²²Þegar sól rennur upp, draga þau sig í hlé og leggjast fyrir í fylgsnum sínum,

²²Nak nasakêu nequeßxic chi cuârc saß lix naßajeb.

²³en þá fer maðurinn út til starfa sinna, til vinnu sinnar fram á kveld.

²³Ut eb li cristian nequeßxic saß lix trabajeb nak nasakêu ut toj ecuu nequeßsukßi cuißchic saß li rochocheb.

²⁴Hversu mörg eru verk þín, Drottinn, þú gjörðir þau öll með speki, jörðin er full af því, er þú hefir skapað.

²⁴At Kâcuaß, cßajoß xlokßal li cßanjel li quilajâbânu. Chixjunil li cßanjel aßin quilajâbânu riqßuin lâ naßleb. Li ruchichßochß nujenak riqßuin chixjunil li us quilajâbânu.

²⁵Þar er hafið, mikið og vítt á alla vegu, þar er óteljandi grúi, smá dýr og stór.

²⁵Lix nînkal ru palau lâat catyîban re chi kßaxal nînk. Ut chi saß cuanqueb nabal li xul incßaß naru rajlanquil xban xqßuialeb, joß nînk joß cocß.

²⁶Þar fara skipin um og Levjatan, er þú hefir skapað til þess að leika sér þar.

²⁶Eb li nînki jucub nequeßbêc chiru li palau. Ut saß li palau cuan li nimla xul li cayîb Leviatán xcßabaß. Aran nabatzßun saß li palau.

²⁷Öll vona þau á þig, að þú gefir þeim fæðu þeirra á réttum tíma.

²⁷Chixjunileb li xul aßin âcuiqßuin nequeßoybenin. Nequeßroybeni nak lâat tâqßue lix tzacaêmkeb saß xkßehil.

²⁸Þú gefur þeim, og þau tína, þú lýkur upp hendi þinni, og þau mettast gæðum.

²⁸Lâat nacaqßue reheb lix tzacaêmkeb ut eb aßan nequeßxcßul. Nacaqßue lix tzacaêmkeb ut nequeßcuaßac toj retal nacßojla xchßôleb riqßuin li cßaßru nequeßxtzaca.

²⁹Þú byrgir auglit þitt, þá skelfast þau, þú tekur aftur anda þeirra, þá andast þau og hverfa aftur til moldarinnar.

²⁹Nak lâat incßaß chic tâqßue lix tzacaêmkeb, teßoc xxiu. Cui lâat tâcuisi lix musikßeb, teßcâmk ut teßsukßîk cuißchic chßochß.

³⁰Þú sendir út anda þinn, þá verða þau til, og þú endurnýjar ásjónu jarðar.

³⁰Abanan lâat tâqßueheb cuißchic chi yoßlâc rêkaj ut acßobresinbilak chic li ruchichßochß.

³¹Dýrð Drottins vari að eilífu, Drottinn gleðjist yfir verkum sínum,

³¹Lokßoninbil taxak ru li nimajcual Dios chi junelic kße cutan. Ut chisahokß taxak saß xchßôl li Kâcuaß riqßuin li cßaßru quilajxbânu.

³²hann sem lítur til jarðar, svo að hún nötrar, sem snertir við fjöllunum, svo að úr þeim rýkur.

³²Caßaj cuiß naril li ruchichßochß li Dios, ut li ruchichßochß na-ecßan saß xnaßaj. Caßaj cuiß naxtochß caßchßin li tzûl ut na-el xsibel.

³³Ég vil ljóða um Drottin meðan lifi, lofsyngja Guði mínum meðan ég er til.

³³Junelic tinbicha xlokßal li Kâcuaß joß najtil tincuânk saß ruchichßochß. Junelic tinqßue xlokßal li Dios toj chirix incamic.

³⁴Ó að mál mitt mætti falla honum í geð! Ég gleðst yfir Drottni.Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁴Chicuulak ta chiru li Kâcuaß li cßaßru nincßoxla chirix. Li Kâcuaß aßan li naqßuehoc xsahil inchßôl.Cheßisîk ta saß ruchichßochß eb laj mâc ut cheßsachekß ta ruheb li incßaß useb xnaßleb. Aban lâin tinqßue xlokßal li Kâcuaß chi anchal inchßôl. Lokßoninbil taxak ru li nimajcual Dios.

³⁵Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁵Cheßisîk ta saß ruchichßochß eb laj mâc ut cheßsachekß ta ruheb li incßaß useb xnaßleb. Aban lâin tinqßue xlokßal li Kâcuaß chi anchal inchßôl. Lokßoninbil taxak ru li nimajcual Dios.