¹Til söngstjórans. Davíðssálmur. Ljóð.

¹At inDios, âcue li lokßonîc arin Sión. Ut âcßulub nak takabânu li cßaßru xkayechißi âcue,

²Þér ber lofsöngur, Guð, á Síon, og við þig séu heitin efnd.

²xban nak nacasume li cßaßru nakatzßâma âcue. Chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß, âcuiqßuin teßxtzßâma li cßaßru teßraj.

³Þú sem heyrir bænir, til þín kemur allt hold.

³Cuan nak li mâc nanumta saß kabên, abanan lâat junelic nacacuy kamâc.

⁴Margvíslegar misgjörðir urðu mér yfirsterkari, en þú fyrirgafst afbrot vor.

⁴Us xak reheb li sicßbileb ru âban chokß âcualal âcßajol re teßcuânk âcuiqßuin saß lâ santil ochoch. Ut chisahokß taxak li kachßôl riqßuin li kosobtesinquil li tâqßue ke nak cuânko saß lâ santil ochoch.

⁵Sæll er sá er þú útvelur og lætur nálægjast þig til þess að búa í forgörðum þínum, að vér megum seðjast af gæðum húss þíns, helgidómi musteris þíns.

⁵At kaDios, at aj Colol ke, riqßuin xnînkal ru usilal nacasume li cßaßru nakatzßâma âcue, ut nacaqßue ke saß tîquilal. Li cuanqueb saß chixjunil li ruchichßochß, junes âcuiqßuin nequeßyoßonin joßqueb ajcuiß li cuanqueb toj jun pacßal li nînki palau.

⁶Með óttalegum verkum svarar þú oss í réttlæti, þú Guð hjálpræðis vors, þú athvarf allra jarðarinnar endimarka og fjarlægra stranda,

⁶Lâat xatxakaban reheb li tzûl ut cuanqueb saß xnaßajeb xban xnimal lâ cuanquilal.

⁷þú sem festir fjöllin með krafti þínum, gyrtur styrkleika,

⁷Lâat nacattukuban ru lix cau ok li palau nak naxcutle rib. Ut lâat ajcuiß nacattukuban ruheb li tenamit nak nequeßchokoknac chixpletinquil ribeb.

⁸þú sem stöðvar brimgný hafsins, brimgnýinn í bylgjum þess og háreystina í þjóðunum,

⁸Chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß nequeßsach xchßôleb chirilbal li sachba chßôlej li nacabânu. Junelic nequeßxjap reheb xban xsahil xchßôleb chi kßek chi cutan.

⁹svo að þeir er búa við endimörk jarðar óttast tákn þín, austrið og vestrið lætur þú fagna.

⁹Lâat nacat-iloc re li ruchichßochß. Lâat nacattaklan chak re li hab ut nacaqßue chi châbilocß li chßochß. Lâat nacatqßuehoc re li haß saß eb li nimaß ut lâat nacatbânun re nak tâêlk li acuîmk saß li chßochß. Joßcaßin nacabânu riqßuin li chßochß.

¹⁰Þú hefir vitjað landsins og vökvað það, blessað það ríkulega með læk Guðs, fullum af vatni, þú hefir framleitt korn þess, því að þannig hefir þú gjört það úr garði.

¹⁰Nacatßakresi li chßochß riqßuin li hab nacatakla chak. Nacatßakresi chi us li chßochß ut nacaqßue chi qßuîc li acuîmk.

¹¹Þú hefir vökvað plógför þess, jafnað plóggarða þess, með regnskúrum hefir þú mýkt það, blessað gróður þess.

¹¹Xban xnimal lâ cuusilal nabal li nakßolman. Yalak bar chßinaßus li acuîmk ut osobtesinbil âban.

¹²Þú hefir krýnt árið með gæsku þinni, og vagnspor þín drjúpa af feiti.Það drýpur af heiðalöndunum, og hæðirnar girðast fögnuði. [ (Psalms 65:14) Hagarnir klæðast hjörðum, og dalirnir hyljast korni. Allt fagnar og syngur. ]

¹²Naraxoß ru li pim saß li chaki chßochß ut nabaleb li quetômk cuanqueb aran. Cßajoß xchakßal ru li pim chiru li tzûl ut cßajoß xsahileb xchßôl.Numtajenakeb li quetômk saß li naßajej bar cuan cuiß li pachßayaß ut cßajoß xchakßal ru li acuîmk saß li ru takßa. Joßcan nak chixjunileb nequeßsahoß saß xchßôleb ut nequeßbichan.

¹³Það drýpur af heiðalöndunum, og hæðirnar girðast fögnuði. [ (Psalms 65:14) Hagarnir klæðast hjörðum, og dalirnir hyljast korni. Allt fagnar og syngur. ]

¹³Numtajenakeb li quetômk saß li naßajej bar cuan cuiß li pachßayaß ut cßajoß xchakßal ru li acuîmk saß li ru takßa. Joßcan nak chixjunileb nequeßsahoß saß xchßôleb ut nequeßbichan.