1Til söngstjórans. Ljóð. Sálmur. Fagnið fyrir Guði, gjörvallt jarðríki,
1Cheqßuehak xlokßal li Dios chi sa saß êchßôl chêjunilex lâex li cuanquex saß ruchichßochß.
2syngið um hans dýrlega nafn, gjörið lofstír hans vegsamlegan.
2Chebicha xlokßal lix cßabaß ut chenimâk ru.
3Mælið til Guðs: Hversu óttaleg eru verk þín, sakir mikilleiks máttar þíns hræsna óvinir þínir fyrir þér.
3Joßcaßin têye re li Dios: —Sachba chßôlej rilbal li cßaßru nacabânu. Xban xnimal lâ cuanquilal, eb li xicß nequeßiloc âcue teßxcuikßib ribeb châcuu.
4Öll jörðin lúti þér og lofsyngi þér, lofsyngi nafni þínu. [Sela]
4Chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß tateßxlokßoni ut teßbichânk re xnimanquil âcuu ut teßxqßue xlokßal lâ cßabaß.—
5Komið og sjáið verkin Guðs, sem er óttalegur í breytni sinni gagnvart mönnunum.
5Cherabihak ut cheqßuehak retal li cßaßru quixbânu li Dios. Cheqßuehak retal li sachba chßôlej li quixbânu riqßuineb lix tenamit.
6Hann breytti hafinu í þurrlendi, þeir fóru fótgangandi yfir ána. Þá glöddumst vér yfir honum.
6Quixjach ru li haß saß li Caki Palau ut chaki li chßochß li queßnumeß cuiß. Ut quixram ru li haß saß li nimaß Jordán ut chaki li queßnumeß cuiß. Joßcan nak chisahokß li kachßôl riqßuin li cßaßru quixbânu li Dios.
7Hann ríkir um eilífð sakir veldis síns, augu hans gefa gætur að þjóðunum, uppreistarmenn mega eigi láta á sér bæra. [Sela]
7Riqßuin xnimal lix cuanquilal nataklan chi junelic ut aßan naxnau li cßaßru yôqueb chixbânunquil li tenamit. Ut incßaß teßqßuehekß xcuanquil li nequeßkßetoc râtin li Dios.
8Þér lýðir, lofið Guð vorn og látið hljóma lofsöng um hann.
8Ex tenamit, cheqßuehak xlokßal li kaDios ut junelic cheyehak resil lix lokßal.
9Hann veitti sálum vorum lífið og lét oss eigi verða valta á fótum.
9Aßan naqßuehoc kayußam. Ut aßan ajcuiß x-iloc ke. Joßcan nak incßaß xo-osoß.
10Því að þú hefir rannsakað oss, ó Guð, hreinsað oss, eins og silfur er hreinsað.
10At inDios, lâat xatyaloc rix li kapâbâl. Xacuisi li kamâusilal joß nak na-isîc lix tzßajnil li plata saß li xam.
11Þú hefir varpað oss í fangelsi, lagt byrði á lendar vorar.
11Chanchan xoâqßue chi tßanecß saß li raßal nak xoâqßue saß li raylal ut chanchan jun nimla îk xaqßue saß kabên.
12Þú hefir látið menn ganga yfir höfuð vor, vér höfum farið gegnum eld og vatn, en nú hefir þú leitt oss út á víðan vang.
12Xaqßueheb chi numtâc saß kabên li xicß nequeßiloc ke. Chanchan xonumeß saß xam ut chanchan xonumeß saß li butßi haß. Abanan xoâcol ut xoâqßue chi oc saß li châbil naßajej.
13Ég kem í hús þitt með brennifórnir, efni heit mín við þig,
13Lâin tinxic saß lâ cuochoch ut tincßat lin mayej châcuu. Tinqßue lin mayej joß xinyechißi âcue.
14þau er varir mínar hétu og munnur minn nefndi, þá er ég var í nauðum staddur.
14Tinqßue âcue li cßaßru xinyechißi âcue, nak cuanquin saß raylal.
15Ég færi þér brennifórn af feitum dýrum, ásamt fórnarilm af hrútum, ég fórna nautum og höfrum. [Sela]
15Tincßat saß xbên lâ artal li xul li nînkeb xtibel ut tâcuulak toj âcuiqßuin lix bôc. Tinmayeja li carner, li bôyx ut li chibât li têlom joß xinyechißi âcue.
16Komið, hlýðið til, allir þér er óttist Guð, að ég megi segja frá, hvað hann hefir gjört fyrir mig.
16Cheqßuehak retal lâex li nequexucua ru li Dios. Cherabihak li cuâtin ut lâin tinserakßi êre li cßaßru quixbânu cue li Kâcuaß.
17Til hans hrópaði ég með munni mínum, en lofgjörð lá undir tungu minni.
17Xinyâba lix cßabaß ut xintzßâma chiru nak tinixtenkßa. Ut xinqßue xlokßal.
18Ef ég hygg á illt í hjarta mínu, þá heyrir Drottinn ekki.
18Cui ta lâin xinxoc li mâc saß lin chßôl, incßaß raj xinrabi li Dios.
19En Guð hefir heyrt, gefið gaum að bænarópi mínu.Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.
19Abanan li Dios xinrabi. Xrabi nak xintijoc chiru.Lokßoninbil taxak li Kâcuaß xban nak incßaß xinixtzßektâna nak xintijoc chiru chi moco xcanab ruxtânanquil cuu.
20Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.
20Lokßoninbil taxak li Kâcuaß xban nak incßaß xinixtzßektâna nak xintijoc chiru chi moco xcanab ruxtânanquil cuu.