1Til söngstjórans. Maskíl eftir Davíð,
1Til sangmesteren; en læresalme av David,
2þá er Dóeg Edómíti kom og sagði Sál frá og mælti til hans: Davíð er kominn í hús Ahímeleks.
2da edomitten Doeg kom og gav Saul til kjenne og sa til ham: David er kommet i Akimeleks hus.
3Hví stærir þú þig af vonskunni, harðstjóri? Miskunn Guðs varir alla daga!
3Hvorfor roser du dig av ondskap, du veldige? Guds miskunnhet varer hele dagen.
4Tunga þín býr yfir skaðræði, eins og beittur rakhnífur, þú svikaforkur!
4På undergang tenker din tunge, lik en hvesset rakekniv, du som legger op listige råd!
5Þú elskar illt meir en gott, lygi fremur en sannsögli. [Sela]
5Du elsker ondt istedenfor godt, løgn istedenfor å tale hvad rett er. Sela.
6Þú elskar hvert skaðræðisorð, þú fláráða tunga!
6Du elsker hvert ord som volder ødeleggelse, du svikaktige tunge!
7Því mun og Guð brjóta þig niður fyrir fullt og allt, hrífa þig burt og draga þig út úr tjaldi þínu og uppræta þig úr landi lifenda. [Sela]
7Gud skal da også bryte dig ned for evig tid; han skal gripe dig og rive dig ut av teltet og rykke dig op av de levendes land. Sela.
8Hinir réttlátu munu sjá það og óttast, og þeir munu hlæja að honum:,,Þetta er maðurinn, sem ekki gjörði Guð að vernd sinni, heldur treysti á hin miklu auðæfi sín og þrjóskaðist í illsku sinni.`` [ (Psalms 52:10) En ég er sem grænt olíutré í húsi Guðs, treysti á Guðs náð um aldur og ævi. ] [ (Psalms 52:11) Ég vil vegsama þig að eilífu, því að þú hefir því til vegar komið, kunngjöra fyrir augum þinna trúuðu, að nafn þitt sé gott. ]
8Og de rettferdige skal se det og frykte, og de skal le av ham og si:
9,,Þetta er maðurinn, sem ekki gjörði Guð að vernd sinni, heldur treysti á hin miklu auðæfi sín og þrjóskaðist í illsku sinni.`` [ (Psalms 52:10) En ég er sem grænt olíutré í húsi Guðs, treysti á Guðs náð um aldur og ævi. ] [ (Psalms 52:11) Ég vil vegsama þig að eilífu, því að þú hefir því til vegar komið, kunngjöra fyrir augum þinna trúuðu, að nafn þitt sé gott. ]
9Se, der er den mann som ikke holdt Gud for sitt sterke vern, men satte sin lit til sin store rikdom, satte sin styrke i sin ondskap.
10Men jeg er som et grønt oljetre i Guds hus, jeg setter min lit til Guds miskunnhet evindelig og alltid.
11Jeg vil prise dig evindelig, fordi du har gjort det, og jeg vil bie efter ditt navn, fordi det er godt, for dine frommes åsyn.