¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

²Já, vissulega, miklir menn eruð þér, og með yður mun spekin deyja út!

²Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?

³En ég hefi vit eins og þér, ekki stend ég yður að baki, og hver er sá, er eigi viti slíkt!

³Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?

⁴Athlægi vinar síns _ það má ég vera, ég sem kallaði til Guðs, og hann svaraði mér, _ ég, hinn réttláti, hreinlyndi, er að athlægi!

⁴Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

⁵,,Ógæfan er fyrirlitleg`` _ segir hinn öruggi, ,,hún hæfir þeim, sem skrikar fótur.``

⁵Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

⁶Tjöld spellvirkjanna standa ósködduð, og þeir lifa áhyggjulausir, sem egna Guð til reiði, og sá sem þykist bera Guð í hendi sér.

⁶Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

⁷En spyr þú skepnurnar, og þær munu kenna þér, fugla loftsins, og þeir munu fræða þig,

⁷A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

⁸eða villidýrin, og þau munu kenna þér, og fiskar hafsins munu kunngjöra þér.

⁸Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

⁹Hver þeirra veit ekki að hönd Drottins hefir gjört þetta?

⁹Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Paóska sprawiła?

¹⁰Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama.

¹⁰W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

¹¹Prófar eyrað ekki orðin, eins og gómurinn smakkar matinn?

¹¹Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

¹²Hjá öldruðum mönnum er speki, og langir lífdagar veita hyggindi.

¹²W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

¹³Hjá Guði er speki og máttur, hans eru ráð og hyggindi.

¹³Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

¹⁴Þegar hann rífur niður, þá verður eigi byggt upp aftur, þegar hann setur einhvern í fangelsi, þá verður ekki lokið upp.

¹⁴Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

¹⁵Þegar hann stíflar vötnin, þá þorna þau upp, þegar hann hleypir þeim, þá umturna þau jörðinni.

¹⁵On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

¹⁶Hjá honum er máttur og viska, á valdi hans er sá er villist, og sá er í villu leiðir.

¹⁶U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

¹⁷Hann leiðir ráðherra burt nakta og gjörir dómara að fíflum.

¹⁷On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

¹⁸Hann leysir fjötra konunganna og bindur reipi um lendar sjálfra þeirra.

¹⁸On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

¹⁹Hann leiðir presta burt nakta og steypir þeim, sem sitja fastir í sessi.

¹⁹Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

²⁰Hann rænir reynda menn málinu og sviptir öldungana dómgreind.

²⁰Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

²¹Hann hellir fyrirlitning yfir tignarmennin og gjörir slakt belti hinna sterku.

²¹Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

²²Hann grefur hið hulda fram úr myrkrinu og dregur niðdimmuna fram í birtuna.

²²On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cieó śmierci.

²³Hann veitir þjóðunum vöxt og eyðir þeim, útbreiðir þjóðirnar og leiðir þær burt.

²³Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

²⁴Hann firrir þjóðhöfðingja landsins viti og lætur þá villast um veglaus öræfi.Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.

²⁴On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

²⁵Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.

²⁵Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.