¹Sjá, allt þetta hefir auga mitt séð og eyra mitt heyrt og sett það á sig.

¹Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.

²Það sem þér vitið, það veit ég líka, ekki stend ég yður að baki.

²Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.

³En ég vil tala til hins Almáttka og mig langar til að þreyta málsókn við Guð.

³Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.

⁴Því að sannlega samtvinnið þér lygar og eruð gagnslausir gutlarar allir saman.

⁴Boście wy sprawcy kłamstwa: wszyscyście wy lekarze nikczemni.

⁵Ó að þér vilduð steinþegja, þá mætti meta yður það til mannvits.

⁵Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.

⁶Heyrið átölur mínar og hlustið á ásakanir vara minna.

⁶Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

⁷Viljið þér mæla það, sem rangt er, Guði til varnar, og honum til varnar mæla svik?

⁷Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?

⁸Viljið þér draga taum hans, eða viljið þér taka málstað Guðs?

⁸Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?

⁹Ætli það fari vel, þegar hann rannsakar yður, eða ætlið þér að leika á hann, eins og leikið er á menn?

⁹Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?

¹⁰Nei, hegna, hegna mun hann yður, ef þér eruð hlutdrægir í leyni.

¹⁰Zaiste karać was będzie, jeźlibyście skrycie twarz jego przyjmowali.

¹¹Hátign hans mun skelfa yður, og ógn hans mun falla yfir yður.

¹¹Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

¹²Spakmæli yðar eru ösku-orðskviðir, vígi yðar eru leirvígi.

¹²Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.

¹³Þegið og látið mig í friði, þá mun ég mæla, og komi yfir mig hvað sem vill.

¹³Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

¹⁴Ég stofna sjálfum mér í hættu og legg lífið undir.

¹⁴Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

¹⁵Sjá, hann mun deyða mig _ ég bíð hans, aðeins vil ég verja breytni mína fyrir augliti hans.

¹⁵Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

¹⁶Það skal og verða mér til sigurs, því að guðlaus maður kemur ekki fyrir auglit hans.

¹⁶Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;

¹⁷Hlýðið því gaumgæfilega á ræðu mína, og vörn mín gangi yður í eyru.

¹⁷Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

¹⁸Sjá, ég hefi undirbúið málið, ég veit, að ég verð dæmdur sýkn.

¹⁸Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.

¹⁹Hver er sá, er deila vilji við mig? þá skyldi ég þegja og gefa upp andann.

¹⁹Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

²⁰Tvennt mátt þú, Guð, ekki við mig gjöra, þá skal ég ekki fela mig fyrir augliti þínu.

²⁰Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyó ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

²¹Tak hönd þína burt frá mér, og lát ekki skelfing þína hræða mig.

²¹Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

²²Kalla því næst, og mun ég svara, eða ég skal tala, og veit þú mér andsvör í móti.

²²Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.

²³Hversu margar eru þá misgjörðir mínar og syndir? Kunngjör mér afbrot mín og synd mína!

²³Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi.

²⁴Hvers vegna byrgir þú auglit þitt og ætlar, að ég sé óvinur þinn?

²⁴Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?

²⁵Ætlar þú að skelfa vindþyrlað laufblað og ofsækja þurrt hálmstrá,

²⁵Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?

²⁶er þú dæmir mér beiskar kvalir og lætur mig erfa misgjörðir æsku minnar,

²⁶Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;

²⁷er þú setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína og markar hring kringum iljar mínar?_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.

²⁷I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.

²⁸_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.

²⁸Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.