1Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:
1A odpowiadając Elifas Temaóczyk rzekł:
2Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.
2Izali Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując.
3Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?
3Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje?
4Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?
4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
5Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?
5Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz koóca nieprawościom twoim?
6Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.
6Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.
7Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.
7Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.
8En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.
8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.
9Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.
9Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.
10Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!
10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
11Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?
11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
12Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!
12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
13Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?
13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
14Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``
14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
15Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
16Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,
16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.
17þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``
17Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?
18og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!
18Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)
19Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:
19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
20,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``
20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogieó pożarł.
21Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.
21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyó sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
22Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
23Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _
23Jeźli się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz nieprawość od przybytku twego:
24já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _
24Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.
25þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.
25I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją.
26Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.
26Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.
27Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.
27Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
28Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.
28Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
29Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
29Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia.
30Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
30Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.