1Og þessir þrír menn hættu að svara Job, því að hann þóttist vera réttlátur.
1A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
2Þá upptendraðist reiði Elíhú Barakelssonar Búsíta af Rams kynstofni. Upptendraðist reiði hans gegn Job, af því að hann taldi sig hafa á réttu að standa gagnvart Guði.
2Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
3Reiði hans upptendraðist og gegn vinum hans þremur, fyrir það að þeir fundu engin andsvör til þess að sanna Job, að hann hefði á röngu að standa.
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
4En Elíhú hafði beðið með að mæla til Jobs, því að hinir voru eldri en hann.
4Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
5En er Elíhú sá, að mennirnir þrír gátu engu svarað, upptendraðist reiði hans.
5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
6Þá tók Elíhú Barakelsson Búsíti til máls og sagði: Ég er ungur að aldri, en þér eruð öldungar, þess vegna fyrirvarð ég mig og kom mér eigi að því að kunngjöra yður það, sem ég veit.
6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
7Ég hugsaði: Aldurinn tali, og árafjöldinn kunngjöri speki!
7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
8En _ það er andinn í manninum og andblástur hins Almáttka, sem gjörir þá vitra.
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
9Elstu mennirnir eru ekki ávallt vitrastir, og öldungarnir skynja eigi, hvað réttast er.
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
10Fyrir því segi ég: Hlýð á mig, nú ætla einnig ég að kunngjöra það, sem ég veit.
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
11Sjá, ég beið eftir ræðum yðar, hlustaði á röksemdir yðar, uns þér fynduð orðin, sem við ættu.
11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
12Og að yður gaf ég gaum, en sjá, enginn sannfærði Job, enginn yðar hrakti orð hans.
12I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
13Segið ekki: ,,Vér höfum hitt fyrir speki, Guð einn fær sigrað hann, en enginn maður!``
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
14Gegn mér hefir hann ekki sett fram neinar sannanir, og með yðar orðum ætla ég ekki að svara honum.
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
15Þeir eru skelkaðir, svara eigi framar, þeir standa uppi orðlausir.
15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
16Og ætti ég að bíða, þar sem þeir þegja, þar sem þeir standa og svara eigi framar?
16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
17Ég vil og svara af minni hálfu, ég vil og kunngjöra það, sem ég veit.
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
18Því að ég er fullur af orðum, andinn í brjósti mínu knýr mig.
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
19Sjá, brjóst mitt er sem vín, er ekki fær útrás, ætlar að rifna, eins og nýfylltir belgir.
19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
20Ég ætla að tala til þess að létta á mér, ætla að opna varir mínar og svara.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
21Ég ætla ekki að draga taum neins, og ég ætla engan að skjalla.Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.
21Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
22Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.
22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.