¹En heyr þú, Job, ræðu mína, og hlýð þú á öll orð mín.

¹A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

²Sjá, ég opna munn minn, og tunga mín talar í gómi mínum.

²Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.

³Orð mín eru hjartans hreinskilni, og það sem varir mínar vita, mæla þær í einlægni.

³Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.

⁴Andi Guðs hefir skapað mig, og andblástur hins Almáttka gefur mér líf.

⁴Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

⁵Ef þú getur, þá svara þú mér, bú þig út í móti mér og gakk fram.

⁵Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a staó przeciwko mnie.

⁶Sjá, ég stend eins og þú gagnvart Guði, ég er og myndaður af leiri.

⁶Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.

⁷Sjá, hræðsla við mig þarf eigi að skelfa þig og þungi minn eigi þrýsta þér niður.

⁷Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.

⁸En þú hefir sagt í eyru mér, og ég heyrði hljóm orðanna:

⁸A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

⁹,,Hreinn er ég, laus við afbrot, saklaus er ég, og hjá mér er engin misgjörð.

⁹Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.

¹⁰En Guð reynir að finna tilefni til fjandskapar við mig og ætlar að ég sé óvinur hans.

¹⁰Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.

¹¹Hann setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína.``

¹¹Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.

¹²Sjá, í þessu hefir þú rangt fyrir þér, svara ég þér, því að Guð er meiri en maður.

¹²Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.

¹³Hví hefir þú þráttað við hann, að hann svaraði engu öllum orðum þínum?

¹³Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

¹⁴Því að vissulega talar Guð einu sinni, já, tvisvar, en menn gefa því ekki gaum.

¹⁴Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.

¹⁵Í draumi, í nætursýn, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina, í blundi á hvílubeði,

¹⁵We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

¹⁶opnar hann eyru mannanna og innsiglar viðvörunina til þeirra

¹⁶Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,

¹⁷til þess að fá manninn til þess að láta af gjörðum sínum og forða manninum við drambsemi.

¹⁷Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;

¹⁸Hann hlífir sálu hans við gröfinni og lífi hans frá því að farast fyrir skotvopni.

¹⁸Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

¹⁹Maðurinn er og agaður með kvölum á sæng sinni, og stríðið geisar stöðuglega í beinum hans.

¹⁹Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

²⁰Þá vekur lífshvötin óbeit hjá honum á brauðinu og sál hans á uppáhaldsfæðunni.

²⁰Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

²¹Hold hans eyðist og verður óásjálegt, og beinin, sem sáust ekki áður, verða ber,

²¹Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

²²svo að sál hans nálgast gröfina og líf hans engla dauðans.

²²I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

²³En ef þar er hjá honum árnaðarengill, talsmaður, einn af þúsund til þess að boða manninum skyldu hans,

²³Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:

²⁴og miskunni hann sig yfir hann og segi: ,,Endurleys hann og lát hann eigi stíga niður í gröfina, ég hefi fundið lausnargjaldið,``

²⁴Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.

²⁵þá svellur hold hans af æskuþrótti, hann snýr aftur til æskudaga sinna.

²⁵I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

²⁶Hann biður til Guðs, og Guð miskunnar honum, lætur hann líta auglit sitt með fögnuði og veitir manninum aftur réttlæti hans.

²⁶Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

²⁷Hann syngur frammi fyrir mönnum og segir: ,,Ég hafði syndgað og gjört hið beina bogið, og þó var mér ekki goldið líku líkt.

²⁷Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.

²⁸Guð hefir leyst sálu mína frá því að fara ofan í gröfina, og líf mitt gleður sig við ljósið.``

²⁸Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.

²⁹Sjá, allt þetta gjörir Guð tvisvar eða þrisvar við manninn

²⁹Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,

³⁰til þess að hrífa sál hans frá gröfinni, til þess að lífsins ljós megi leika um hann.

³⁰Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.

³¹Hlýð á, Job, heyr þú mig, ver þú hljóður og lát mig tala.

³¹Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

³²Hafir þú eitthvað að segja, þá svara mér, tala þú, því að gjarnan vildi ég, að þú reyndist réttlátur.Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.

³²Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.

³³Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.

³³A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.