¹Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:

¹Nadto mówił Elihu, i rzekł:

²Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.

²Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

³Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.

³Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.

⁴Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.

⁴Obierzmy sobie sąd, a rozeznajmy między sobą, co jest dobrego.

⁵Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.

⁵Ponieważ Ijob rzekł: Jestem sprawiedliwym, a Bóg odrzucił sprawę moję:

⁶Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``

⁶I mamże kłamać, mając sprawiedliwą? Bolesny jest postrzał mój bez przewinienia.

⁷Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn

⁷Któryż jest mąż taki, jako Ijob, coby pił pośmiewisko jako wodę?

⁸og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?

⁸A coby chodził w towarzystwie czyniących nieprawość; i przestawałby z ludźmi niepobożnymi?

⁹Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``

⁹Bo powiedział: Nie pomoże człowiekowi, choćby się podobał Bogu.

¹⁰Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.

¹⁰Przetoż mię słuchajcie, mężowie rozumni! Niech będzie daleka niepobożność od Boga, i nieprawość od Wszechmocnego.

¹¹Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.

¹¹Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.

¹²Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.

¹²A zgoła Bóg przewrotnie nie czyni, a Wszechmocny nie podwraca sądu.

¹³Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?

¹³Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

¹⁴Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,

¹⁴Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

¹⁵þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.

¹⁵Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

¹⁶Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.

¹⁶Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

¹⁷Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?

¹⁷Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?

¹⁸þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``

¹⁸Zaż potępisz tego, który może rzec królowi: O bezecny! a książętom: O niepobożny!

¹⁹sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.

¹⁹Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.

²⁰Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.

²⁰Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

²¹Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.

²¹Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

²²Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.

²²Niemasz ciemności, ani cienia śmierci, kędyby się skryli ci, którzy czynią nieprawość.

²³Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.

²³Bo na nikogo nie wkłada więcej, tak, żeby miał wchodzić w sąd z Bogiem.

²⁴Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.

²⁴Pociera bardzo wiele mocarzów, a inszych miasto nich wystawia.

²⁵Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.

²⁵Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzieó w noc, aby byli potarci.

²⁶Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,

²⁶Poraża ich jako niepobożnych na miejscu jawnem.

²⁷vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans

²⁷Przeto, iż odstąpili od niego, a żadnych dróg jego zrozumieć nie chcieli:

²⁸og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.

²⁸Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

²⁹Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,

²⁹Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

³⁰til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.

³⁰Aby dalej nie panował człowiek obłudny na upadek ludzki.

³¹Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.

³¹Zaprawdę miałbyś mówić do Boga: Przepuść; poniosę, a nie będę się wzbraniał.

³²Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?

³²Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.

³³Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!

³³Izali według zdania twego będziesz płacił, żeć się to nie podoba, a żeś ty owo obrał, a nie on? Ale wieszli co lepszego, powiedz.

³⁴Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:

³⁴Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,

³⁵,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``

³⁵Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.

³⁶Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁶Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.

³⁷Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁷Bo przestępstwa przyczynia do grzechu swego; chlubi się między nami, i mówi bardzo wiele przeciwko Bogu.