¹Hví geisa heiðingjarnir og hví hyggja þjóðirnar á fánýt ráð?

¹Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

²Konungar jarðarinnar ganga fram, og höfðingjarnir bera ráð sín saman gegn Drottni og hans smurða:

²Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazaócowi jego, mówiąc:

³,,Vér skulum brjóta sundur fjötra þeirra, vér skulum varpa af oss viðjum þeirra.``

³Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

⁴Hann sem situr á himni hlær. Drottinn gjörir gys að þeim.

⁴Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

⁵Því næst talar hann til þeirra í reiði sinni, skelfir þá í bræði sinni:

⁵Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

⁶,,Ég hefi skipað konung minn á Síon, fjallið mitt helga.``

⁶Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

⁷Ég vil kunngjöra ályktun Drottins: Hann mælti við mig: ,,Þú ert sonur minn. Í dag gat ég þig.

⁷Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

⁸Bið þú mig, og ég mun gefa þér þjóðirnar að erfð og endimörk jarðar að óðali.

⁸Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

⁹Þú skalt mola þá með járnsprota, mölva þá sem leirsmiðs ker.``

⁹Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduóskie pokruszysz ich.

¹⁰Verið því hyggnir, þér konungar, látið yður segjast, þér dómarar á jörðu.

¹⁰Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

¹¹Þjónið Drottni með ótta og fagnið með lotningu.Hyllið soninn, að hann reiðist eigi og vegur yðar endi í vegleysu, [ (Psalms 2:13) því að skjótt bálast upp reiði hans. Sæll er hver sá er leitar hælis hjá honum. ]

¹¹Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

¹²Hyllið soninn, að hann reiðist eigi og vegur yðar endi í vegleysu, [ (Psalms 2:13) því að skjótt bálast upp reiði hans. Sæll er hver sá er leitar hælis hjá honum. ]

¹²Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.