Icelandic

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

12

1Þá svaraði Job og sagði:
1Y RESPONDIO Job, y dijo:
2Já, vissulega, miklir menn eruð þér, og með yður mun spekin deyja út!
2Ciertamente que vosotros sois el pueblo; Y con vosotros morirá la sabiduría.
3En ég hefi vit eins og þér, ekki stend ég yður að baki, og hver er sá, er eigi viti slíkt!
3También tengo yo seso como vosotros; No soy yo menos que vosotros: ¿Y quién habrá que no pueda decir otro tanto?
4Athlægi vinar síns _ það má ég vera, ég sem kallaði til Guðs, og hann svaraði mér, _ ég, hinn réttláti, hreinlyndi, er að athlægi!
4Yo soy uno de quien su amigo se mofa, Que invoca á Dios, y él le responde: Con todo, el justo y perfecto es escarnecido.
5,,Ógæfan er fyrirlitleg`` _ segir hinn öruggi, ,,hún hæfir þeim, sem skrikar fótur.``
5Aquel cuyos pies van á resbalar, Es como una lámpara despreciada de aquel que está á sus anchuras.
6Tjöld spellvirkjanna standa ósködduð, og þeir lifa áhyggjulausir, sem egna Guð til reiði, og sá sem þykist bera Guð í hendi sér.
6Prosperan las tiendas de los ladrones, Y los que provocan á Dios viven seguros; En cuyas manos él ha puesto cuanto tienen.
7En spyr þú skepnurnar, og þær munu kenna þér, fugla loftsins, og þeir munu fræða þig,
7Y en efecto, pregunta ahora á las bestias, que ellas te enseñarán; Y á las aves de los cielos, que ellas te lo mostrarán;
8eða villidýrin, og þau munu kenna þér, og fiskar hafsins munu kunngjöra þér.
8O habla á la tierra, que ella te enseñará; Los peces de la mar te lo declararán también.
9Hver þeirra veit ekki að hönd Drottins hefir gjört þetta?
9¿Qué cosa de todas estas no entiende Que la mano de Jehová la hizo?
10Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama.
10En su mano está el alma de todo viviente, Y el espíritu de toda carne humana.
11Prófar eyrað ekki orðin, eins og gómurinn smakkar matinn?
11Ciertamente el oído distingue las palabras, Y el paladar gusta las viandas.
12Hjá öldruðum mönnum er speki, og langir lífdagar veita hyggindi.
12En los viejos está la ciencia, Y en la larga edad la inteligencia.
13Hjá Guði er speki og máttur, hans eru ráð og hyggindi.
13Con Dios está la sabiduría y la fortaleza; Suyo es el consejo y la inteligencia.
14Þegar hann rífur niður, þá verður eigi byggt upp aftur, þegar hann setur einhvern í fangelsi, þá verður ekki lokið upp.
14He aquí, él derribará, y no será edificado: Encerrará al hombre, y no habrá quien le abra.
15Þegar hann stíflar vötnin, þá þorna þau upp, þegar hann hleypir þeim, þá umturna þau jörðinni.
15He aquí, el detendrá las aguas, y se secarán; El las enviará, y destruirán la tierra.
16Hjá honum er máttur og viska, á valdi hans er sá er villist, og sá er í villu leiðir.
16Con él está la fortaleza y la existencia; Suyo es el que yerra, y el que hace errar.
17Hann leiðir ráðherra burt nakta og gjörir dómara að fíflum.
17El hace andar á los consejeros desnudos de consejo, Y hace enloquecer á los jueces.
18Hann leysir fjötra konunganna og bindur reipi um lendar sjálfra þeirra.
18El suelta la atadura de los tiranos, Y ata el cinto á sus lomos.
19Hann leiðir presta burt nakta og steypir þeim, sem sitja fastir í sessi.
19El lleva despojados á los príncipes, Y trastorna á los poderosos.
20Hann rænir reynda menn málinu og sviptir öldungana dómgreind.
20El impide el labio á los que dicen verdad, Y quita á los ancianos el consejo.
21Hann hellir fyrirlitning yfir tignarmennin og gjörir slakt belti hinna sterku.
21El derrama menosprecio sobre los príncipes, Y enflaquece la fuerza de los esforzados.
22Hann grefur hið hulda fram úr myrkrinu og dregur niðdimmuna fram í birtuna.
22El descubre las profundidades de las tinieblas, Y saca á luz la sombra de muerte.
23Hann veitir þjóðunum vöxt og eyðir þeim, útbreiðir þjóðirnar og leiðir þær burt.
23El multiplica las gentes, y él las destruye: El esparce las gentes, y las torna á recoger.
24Hann firrir þjóðhöfðingja landsins viti og lætur þá villast um veglaus öræfi.Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.
24El quita el seso de las cabezas del pueblo de la tierra, Y háceles que se pierdan vagueando sin camino:
25Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.
25Van á tientas como en tinieblas y sin luz, Y los hace errar como borrachos.