¹Sjá, allt þetta hefir auga mitt séð og eyra mitt heyrt og sett það á sig.

¹HE AQUI que todas estas cosas han visto mis ojos, Y oído y entendido de por sí mis oídos.

²Það sem þér vitið, það veit ég líka, ekki stend ég yður að baki.

²Como vosotros lo sabéis, lo sé yo; No soy menos que vosotros.

³En ég vil tala til hins Almáttka og mig langar til að þreyta málsókn við Guð.

³Mas yo hablaría con el Todopoderoso, Y querría razonar con Dios.

⁴Því að sannlega samtvinnið þér lygar og eruð gagnslausir gutlarar allir saman.

⁴Que ciertamente vosotros sois fraguadores de mentira; Sois todos vosotros médicos nulos.

⁵Ó að þér vilduð steinþegja, þá mætti meta yður það til mannvits.

⁵Ojalá callarais del todo, Porque os fuera sabiduría.

⁶Heyrið átölur mínar og hlustið á ásakanir vara minna.

⁶Oid ahora mi razonamiento, Y estad atentos á los argumentos de mis labios.

⁷Viljið þér mæla það, sem rangt er, Guði til varnar, og honum til varnar mæla svik?

⁷¿Habéis de hablar iniquidad por Dios? ¿Habéis de hablar por él engaño?

⁸Viljið þér draga taum hans, eða viljið þér taka málstað Guðs?

⁸¿Habéis de hacer acepción de su persona? ¿Habéis de pleitear vosotros por Dios?

⁹Ætli það fari vel, þegar hann rannsakar yður, eða ætlið þér að leika á hann, eins og leikið er á menn?

⁹¿Sería bueno que él os escudriñase? ¿Os burlaréis de él como quien se burla de algún hombre?

¹⁰Nei, hegna, hegna mun hann yður, ef þér eruð hlutdrægir í leyni.

¹⁰El os reprochará de seguro, Si solapadamente hacéis acepción de personas.

¹¹Hátign hans mun skelfa yður, og ógn hans mun falla yfir yður.

¹¹De cierto su alteza os había de espantar, Y su pavor había de caer sobre vosotros.

¹²Spakmæli yðar eru ösku-orðskviðir, vígi yðar eru leirvígi.

¹²Vuestras memorias serán comparadas á la ceniza, Y vuestros cuerpos como cuerpos de lodo.

¹³Þegið og látið mig í friði, þá mun ég mæla, og komi yfir mig hvað sem vill.

¹³Escuchadme, y hablaré yo, Y véngame después lo que viniere.

¹⁴Ég stofna sjálfum mér í hættu og legg lífið undir.

¹⁴¿Por qué quitaré yo mi carne con mis dientes, Y pondré mi alma en mi mano?

¹⁵Sjá, hann mun deyða mig _ ég bíð hans, aðeins vil ég verja breytni mína fyrir augliti hans.

¹⁵He aquí, aunque me matare, en él esperaré; Empero defenderé delante de él mis caminos.

¹⁶Það skal og verða mér til sigurs, því að guðlaus maður kemur ekki fyrir auglit hans.

¹⁶Y él mismo me será salud, Porque no entrará en su presencia el hipócrita.

¹⁷Hlýðið því gaumgæfilega á ræðu mína, og vörn mín gangi yður í eyru.

¹⁷Oid con atención mi razonamiento, Y mi denunciación con vuestros oídos.

¹⁸Sjá, ég hefi undirbúið málið, ég veit, að ég verð dæmdur sýkn.

¹⁸He aquí ahora, si yo me apercibiere á juicio, Sé que seré justificado.

¹⁹Hver er sá, er deila vilji við mig? þá skyldi ég þegja og gefa upp andann.

¹⁹¿Quién es el que pleiteará conmigo? Porque si ahora yo callara, fenecería.

²⁰Tvennt mátt þú, Guð, ekki við mig gjöra, þá skal ég ekki fela mig fyrir augliti þínu.

²⁰A lo menos dos cosas no hagas conmigo; Entonces no me esconderé de tu rostro:

²¹Tak hönd þína burt frá mér, og lát ekki skelfing þína hræða mig.

²¹Aparta de mí tu mano, Y no me asombre tu terror.

²²Kalla því næst, og mun ég svara, eða ég skal tala, og veit þú mér andsvör í móti.

²²Llama luego, y yo responderé; O yo hablaré, y respóndeme tú.

²³Hversu margar eru þá misgjörðir mínar og syndir? Kunngjör mér afbrot mín og synd mína!

²³¿Cuántas iniquidades y pecados tengo yo? Hazme entender mi prevaricación y mi pecado.

²⁴Hvers vegna byrgir þú auglit þitt og ætlar, að ég sé óvinur þinn?

²⁴¿Por qué escondes tu rostro, Y me cuentas por tu enemigo?

²⁵Ætlar þú að skelfa vindþyrlað laufblað og ofsækja þurrt hálmstrá,

²⁵¿A la hoja arrebatada has de quebrantar? ¿Y á una arista seca has de perseguir?

²⁶er þú dæmir mér beiskar kvalir og lætur mig erfa misgjörðir æsku minnar,

²⁶¿Por qué escribes contra mí amarguras, Y me haces cargo de los pecados de mi mocedad?

²⁷er þú setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína og markar hring kringum iljar mínar?_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.

²⁷Pones además mis pies en el cepo, y guardas todos mis caminos, Imprimiéndolo á las raíces de mis pies.

²⁸_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.

²⁸Y el cuerpo mío se va gastando como de carcoma, Como vestido que se come de polilla.