1Að sönnu á silfrið upptökustað og gullið, sem menn hreinsa, fundarstað.
1CIERTAMENTE la plata tiene sus veneros, Y el oro lugar donde se forma.
2Járn er tekið úr jörðu, og steinn er bræddur að eiri.
2El hierro se saca del polvo, Y de la piedra es fundido el metal.
3Maðurinn hefir gjört enda á myrkrinu, og til ystu takmarka rannsakar hann steinana, sem faldir eru í kolniðamyrkri.
3A las tinieblas puso término, Y examina todo á la perfección, Las piedras que hay en la oscuridad y en la sombra de muerte.
4Hann brýtur námugöng fjarri þeim, sem í dagsbirtunni búa, gleymdur mannafótum, fjarlægur mönnum hangir hann, svífur hann.
4Brota el torrente de junto al morador, Aguas que el pie había olvidado: Sécanse luego, vanse del hombre.
5Upp úr jörðinni sprettur brauð, en niðri í henni er öllu umturnað eins og af eldi.
5De la tierra nace el pan, Y debajo de ella estará como convertida en fuego.
6Safírinn finnst í grjóti jarðarinnar, og gullkorn fær sá er grefur.
6Lugar hay cuyas piedras son zafiro, Y sus polvos de oro.
7Örninn þekkir eigi veginn þangað, og valsaugað sér hann ekki,
7Senda que nunca la conoció ave, Ni ojo de buitre la vió:
8hin drembnu rándýr ganga hann eigi, ekkert ljón fer hann.
8Nunca la pisaron animales fieros, Ni león pasó por ella.
9Á tinnusteinana leggur maðurinn hönd sína, umturnar fjöllunum frá rótum.
9En el pedernal puso su mano, Y trastornó los montes de raíz.
10Hann heggur göng í björgin, og auga hans sér alls konar dýrindi.
10De los peñascos cortó ríos, Y sus ojos vieron todo lo preciado.
11Hann bindur fyrir vatnsæðarnar, til þess að þær tárist ekki, og leiðir leynda hluti fram í dagsbirtuna.
11Detuvo los ríos en su nacimiento, E hizo salir á luz lo escondido.
12En spekin, hvar er hana að finna, og hvar á viskan heima?
12Empero ¿dónde se hallará la sabiduría? ¿Y dónde está el lugar de la prudencia?
13Enginn maður þekkir veginn til hennar, og hana er ekki að finna á landi lifenda.
13No conoce su valor el hombre, Ni se halla en la tierra de los vivientes.
14Undirdjúpið segir: ,,Í mér er hún ekki!`` og hafið segir: ,,Ekki er hún hjá mér!``
14El abismo dice: No está en mí: Y la mar dijo: Ni conmigo.
15Hún fæst ekki fyrir skíragull, og ekki verður silfur reitt sem andvirði hennar.
15No se dará por oro, Ni su precio será á peso de plata.
16Eigi verður hún Ófírgulli goldin né dýrum sjóam- og safírsteinum.
16No puede ser apreciada con oro de Ophir, Ni con onique precioso, ni con zafiro.
17Gull og gler kemst ekki til jafns við hana, og hún fæst ekki í skiptum fyrir ker af skíragulli.
17El oro no se le igualará, ni el diamante; Ni se trocará por vaso de oro fino.
18Kóralla og krystalla er ekki að nefna, og að eiga spekina er meira um vert en perlur.
18De coral ni de perlas no se hará mención: La sabiduría es mejor que piedras preciosas.
19Tópasar Blálands komast ekki til jafns við hana, hún verður ekki goldin með hreinasta gulli.
19No se igualará con ella esmeralda de Ethiopía; No se podrá apreciar con oro fino.
20Já spekin, hvaðan kemur hún, og hvar á viskan heima?
20¿De dónde pues vendrá la sabiduría? ¿Y dónde está el lugar de la inteligencia?
21Hún er falin augum allra þeirra er lifa, og fuglum loftsins er hún hulin.
21Porque encubierta está á los ojos de todo viviente, y á toda ave del cielo es oculta.
22Undirdjúpin og dauðinn segja: ,,Með eyrum vorum höfum vér heyrt hennar getið.``
22El infierno y la muerte dijeron: Su fama hemos oído con nuestros oídos.
23Guð veit veginn til hennar, og hann þekkir heimkynni hennar.
23Dios entiende el camino de ella, Y él conoce su lugar.
24Því að hann sér til endimarka jarðar, lítur allt, sem undir himninum er.
24Porque él mira hasta los fines de la tierra, Y ve debajo de todo el cielo.
25Þá er hann ákvað þunga vindarins og ákvarðaði takmörk vatnsins,
25Al dar peso al viento, Y poner las aguas por medida;
26þá er hann setti regninu lög og veg eldingunum,
26Cuando él hizo ley á la lluvia, Y camino al relámpago de los truenos:
27þá sá hann hana og kunngjörði hana, fékk henni stað og rannsakaði hana einnig.Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``
27Entonces la veía él, y la manifestaba: Preparóla y descubrióla también.
28Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``
28Y dijo al hombre: He aquí que el temor del Señor es la sabiduría, Y el apartarse del mal la inteligencia.