¹Og Elíhú tók enn til máls og sagði:

¹Y PROCEDIENDO Eliú en su razonamiento, dijo:

²Hyggur þú það vera rétt, kallar þú það ,,réttlæti mitt fyrir Guði,``

²¿Piensas ser conforme á derecho Esto que dijiste: Más justo soy yo que Dios?

³að þú spyr, hvað það stoði þig? ,,Hvaða gagn hefi ég af því, fremur en ef ég syndgaði?``

³Porque dijiste: ¿Qué ventaja sacarás tú de ello? ¿O qué provecho tendré de mi pecado?

⁴Ég ætla að veita þér andsvör í móti og vinum þínum með þér.

⁴Yo te responderé razones, Y á tus compañeros contigo.

⁵Horf þú á himininn og sjá, virtu fyrir þér skýin, sem eru hátt yfir þér.

⁵Mira á los cielos, y ve, Y considera que las nubes son más altas que tú.

⁶Syndgir þú, hvað getur þú gjört honum? Og séu afbrot þín mörg, hvaða skaða gjörir þú honum?

⁶Si pecares, ¿qué habrás hecho contra él? Y si tus rebeliones se multiplicaren, ¿qué le harás tú?

⁷Sért þú ráðvandur, hvað gefur þú honum, eða hvað þiggur hann af þinni hendi?

⁷Si fueres justo, ¿qué le darás á el? ¿O qué recibirá de tu mano?

⁸Mann, eins og þig, varðar misgjörð þín og mannsins barn ráðvendni þín.

⁸Al hombre como tú dañará tu impiedad, Y al hijo del hombre aprovechará tu justicia.

⁹Menn æpa að sönnu undan hinni margvíslegu kúgan, kveina undan armlegg hinna voldugu,

⁹A causa de la multitud de las violencias clamarán, Y se lamentarán por el poderío de los grandes.

¹⁰en enginn þeirra segir: ,,Hvar er Guð, skapari minn, sá er leiðir fram lofsöngva um nótt,

¹⁰Y ninguno dice: ¿Dónde está Dios mi Hacedor, Que da canciones en la noche,

¹¹sem fræðir oss meira en dýr merkurinnar og gjörir oss vitrari en fugla loftsins?``

¹¹Que nos enseña más que á las bestias de la tierra, Y nos hace sabios más que las aves del cielo?

¹²Þá æpa menn _ en hann svarar ekki _ undan drambsemi hinna vondu.

¹²Allí clamarán, y él no oirá, Por la soberbia de los malos.

¹³Nei, hégómamál heyrir Guð eigi, og hinn Almáttki gefur því engan gaum,

¹³Ciertamente Dios no oirá la vanidad, Ni la mirará el Omnipotente.

¹⁴hvað þá, er þú segir, að þú sjáir hann ekki. Málið er lagt fram fyrir hann, og þú átt að bíða eftir honum.

¹⁴Aunque más digas, No lo mirará; Haz juicio delante de él, y en él espera.

¹⁵En nú, af því að reiði hans hefir eigi refsað, á hann alls eigi að hafa vitað neitt um yfirsjónina!En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.

¹⁵Mas ahora, porque en su ira no visita, Ni conoce con rigor,

¹⁶En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.

¹⁶(H35-15) Por eso Job abrió su boca vanamente, Y multiplica palabras sin sabiduría.