¹Sá sem oftlega hefir ávítaður verið, en þverskallast þó, mun skyndilega knosaður verða, og engin lækning fást.

¹EL hombre que reprendido endurece la cerviz, De repente será quebrantado; ni habrá para él medicina.

²Þegar réttlátum fjölgar, gleðst þjóðin, en þegar óguðlegir drottna, andvarpar þjóðin.

²Cuando los justos dominan, el pueblo se alegra: Mas cuando domina el impío, el pueblo gime.

³Sá sem elskar visku, gleður föður sinn, en sá sem leggur lag sitt við skækjur, glatar eigum sínum.

³El hombre que ama la sabiduría, alegra á su padre: Mas el que mantiene rameras, perderá la hacienda.

⁴Konungurinn eflir landið með rétti, en sá sem þiggur mútur, eyðir það.

⁴El rey con el juicio afirma la tierra: Mas el hombre de presentes la destruirá.

⁵Sá maður, sem smjaðrar fyrir náunga sínum, hann leggur net fyrir fætur hans.

⁵El hombre que lisonjea á su prójimo, Red tiende delante de sus pasos.

⁶Í misgjörð vonds manns er fólgin snara, en réttlátur maður fagnar og gleðst.

⁶En la prevaricación del hombre malo hay lazo: Mas el justo cantará y se alegrará.

⁷Réttlátur maður kynnir sér málefni hinna lítilmótlegu, en óguðlegur maður hirðir ekkert um að kynna sér það.

⁷Conoce el justo la causa de los pobres: Mas el impío no entiende sabiduría.

⁸Spottarar æsa upp borgina, en vitrir menn lægja reiðina.

⁸Los hombres escarnecedores enlazan la ciudad: Mas los sabios apartan la ira.

⁹Þegar vitur maður á í þrætumáli við afglapa, þá reiðist hann og hlær, en hvíld fæst engin.

⁹Si el hombre sabio contendiere con el necio, Que se enoje ó que se ría, no tendrá reposo.

¹⁰Blóðvargarnir hata hinn ráðvanda, en réttvísir menn láta sér annt um líf hans.

¹⁰Los hombres sanguinarios aborrecen al perfecto: Mas los rectos buscan su contentamiento.

¹¹Heimskinginn úthellir allri reiði sinni, en vitur maður sefar hana að lokum.

¹¹El necio da suelta á todo su espíritu; Mas el sabio al fin le sosiega.

¹²Þegar drottnarinn hlýðir á lygaorð, verða allir þjónar hans bófar.

¹²Del señor que escucha la palabra mentirosa, Todos sus ministros son impíos.

¹³Fátæklingurinn og kúgarinn mætast, Drottinn ljær ljós augum beggja.

¹³El pobre y el usurero se encontraron: Jehová alumbra los ojos de ambos.

¹⁴Sá konungur, sem dæmir hina lítilmótlegu með réttvísi, hásæti hans mun stöðugt standa að eilífu.

¹⁴El rey que juzga con verdad á los pobres, Su trono será firme para siempre.

¹⁵Vöndur og umvöndun veita speki, en agalaus sveinn gjörir móður sinni skömm.

¹⁵La vara y la corrección dan sabiduría: Mas el muchacho consentido avergonzará á su madre.

¹⁶Þegar óguðlegum fjölgar, fjölgar og misgjörðum, en réttlátir munu horfa á fall þeirra.

¹⁶Cuando los impíos son muchos, mucha es la prevaricación; Mas los justos verán la ruina de ellos.

¹⁷Aga þú son þinn, þá mun hann láta þig hafa ró og veita unað sálu þinni.

¹⁷Corrige á tu hijo, y te dará descanso, Y dará deleite á tu alma.

¹⁸Þar sem engar vitranir eru, kemst fólkið á glapstigu, en sá sem varðveitir lögmálið, er sæll.

¹⁸Sin profecía el pueblo será disipado: Mas el que guarda la ley, bienaventurado él.

¹⁹Þræll verður eigi agaður með orðum, því að hann skilur þau að vísu, en fer ekki eftir þeim.

¹⁹El siervo no se corregirá con palabras: Porque entiende, mas no corresponde.

²⁰Sjáir þú mann, sem er fljótfær í orðum, þá er meiri von um heimskingja en hann.

²⁰¿Has visto hombre ligero en sus palabras? Más esperanza hay del necio que de él.

²¹Dekri maður við þræl sinn frá barnæsku, vill hann að lokum verða ungherra.

²¹El que regala á su siervo desde su niñez, A la postre será su hijo:

²²Reiðigjarn maður vekur deilur, og bráðlyndur maður drýgir marga synd.

²²El hombre iracundo levanta contiendas; Y el furioso muchas veces peca.

²³Hroki mannsins lægir hann, en hinn lítilláti mun virðing hljóta.

²³La soberbia del hombre le abate; Pero al humilde de espíritu sustenta la honra.

²⁴Þjófsnauturinn hatar líf sitt, hann hlýðir á bölvunina, en segir þó ekki frá.

²⁴El aparcero del ladrón aborrece su vida; Oirá maldiciones, y no lo denunciará.

²⁵Ótti við menn leiðir í snöru, en þeim er borgið, sem treystir Drottni.

²⁵El temor del hombre pondrá lazo: Mas el que confía en Jehová será levantado.

²⁶Margir leita hylli drottnarans, en réttur mannsins kemur frá Drottni.Andstyggð réttlátra er sá, sem ranglæti fremur, og andstyggð óguðlegra sá, sem ráðvandlega breytir.

²⁶Muchos buscan el favor del príncipe: Mas de Jehová viene el juicio de cada uno.

²⁷Andstyggð réttlátra er sá, sem ranglæti fremur, og andstyggð óguðlegra sá, sem ráðvandlega breytir.

²⁷Abominación es á los justos el hombre inicuo; Y abominación es al impío el de rectos caminos.