¹Orð Agúrs Jakesonar. Guðmælið. Maðurinn segir: Ég hefi streitst, ó Guð, ég hefi streitst, ó Guð, og er að þrotum kominn.

¹PALABRAS de Agur, hijo de Jachê: La profecía que dijo el varón á Ithiel, á Ithiel y á Ucal.

²Því að ég er of heimskur til að geta talist maður, og ég hefi eigi mannsvit,

²Ciertamente más rudo soy yo que ninguno, Ni tengo entendimiento de hombre.

³ég hefi eigi lært speki, svo að ég hafi þekking á Hinum heilaga.

³Yo ni aprendí sabiduría, Ni conozco la ciencia del Santo.

⁴Hver hefir stigið upp til himna og komið niður? Hver hefir safnað vindinum í greipar sínar? Hver hefir bundið vatnið í skikkju sína? Hver hefir reist öll endimörk jarðar? Hvað heitir hann og hvað heitir sonur hans _ fyrst þú veist það?

⁴¿Quién subió al cielo, y descendió? ¿Quién encerró los vientos en sus puños? ¿Quién ató las aguas en un paño? ¿Quién afirmó todos los términos de la tierra? ¿Cuál es su nombre, y el nombre de su hijo, si sabes?

⁵Sérhvert orð Guðs er hreint, hann er skjöldur þeim, er leita hælis hjá honum.

⁵Toda palabra de Dios es limpia: Es escudo á los que en él esperan.

⁶Bæt engu við orð hans, til þess að hann ávíti þig eigi og þú standir sem lygari.

⁶No añadas á sus palabras, porque no te reprenda, Y seas hallado mentiroso.

⁷Um tvennt bið ég þig, synja mér þess eigi, áður en ég dey:

⁷Dos cosas te he demandado; No me las niegues antes que muera.

⁸Lát fals og lygaorð vera fjarri mér, gef mér hvorki fátækt né auðæfi, en veit mér minn deildan verð.

⁸Vanidad y palabra mentirosa aparta de mí. No me des pobreza ni riquezas; Manténme del pan que he menester;

⁹Ég kynni annars að verða of saddur og afneita og segja: ,,Hver er Drottinn?`` eða ef ég yrði fátækur, kynni ég að stela og misbjóða nafni Guðs míns.

⁹No sea que me harte, y te niegue, y diga, ¿Quién es Jehová? O no sea que siendo pobre, hurte, Y blasfeme el nombre de mi Dios.

¹⁰Ræg eigi þjóninn við húsbónda hans, svo að hann biðji þér ekki óbæna og þú verðir að gjalda.

¹⁰No acuses al siervo ante su señor, Porque no te maldiga, y peques.

¹¹Til er það kyn, sem bölvar föður sínum og blessar ekki móður sína,

¹¹Hay generación que maldice á su padre, Y á su madre no bendice.

¹²kyn, sem þykist vera hreint og hefir þó eigi þvegið af sér saurinn

¹²Hay generación limpia en su opinión, Si bien no se ha limpiado su inmundicia.

¹³kyn, sem lyftir hátt augunum og sperrir upp augnahárin,

¹³Hay generación cuyos ojos son altivos, Y cuyos párpados son alzados.

¹⁴kyn, sem hefir sverð að tönnum og hnífa að jöxlum til þess að uppeta hina voluðu úr landinu og hina fátæku burt frá mönnunum.

¹⁴Hay generación cuyos dientes son espadas, y sus muelas cuchillos, Para devorar á los pobres de la tierra, y de entre los hombres á los menesterosos.

¹⁵Blóðsugan á tvær dætur, sem heita Gefðu! Gefðu! Þrennt er til, sem er óseðjandi, fernt, sem aldrei segir: ,,Það er nóg!`` _

¹⁵La sanguijuela tiene dos hijas que se llaman, Trae, trae. Tres cosas hay que nunca se hartan; Aun la cuarta nunca dice, Basta:

¹⁶Helja og móðurlíf óbyrjunnar, jörðin, sem aldrei seðst af vatni, og eldurinn, sem aldrei segir: ,,Það er nóg!``

¹⁶El sepulcro, y la matriz estéril, La tierra no harta de aguas, Y el fuego que jamás dice, Basta.

¹⁷Það auga, sem gjörir gys að föður sínum og fyrirlítur hlýðni við móður sína, mega hrafnarnir við lækinn kroppa út og arnarungarnir eta.

¹⁷El ojo que escarnece á su padre, Y menosprecia la enseñanza de la madre, Los cuervos lo saquen de la arroyada, Y tráguenlo los hijos del águila.

¹⁸Þrennt er, sem mér virðist undursamlegt, og fernt, sem ég skil eigi:

¹⁸Tres cosas me son ocultas; Aun tampoco sé la cuarta:

¹⁹vegur arnarins um loftið, vegur höggormsins yfir klettinn, vegur skipsins um reginhaf og vegur manns hjá konu.

¹⁹El rastro del águila en el aire; El rastro de la culebra sobre la peña; El rastro de la nave en medio de la mar; Y el rastro del hombre en la moza.

²⁰Þannig er atferli hórkonunnar: Hún neytir, þurrkar sér um munninn og segir: ,,Ég hefi ekkert rangt gjört.``

²⁰Tal es el rastro de la mujer adúltera: Come, y limpia su boca, Y dice: No he hecho maldad.

²¹Undan þrennu nötrar jörðin, og undir fernu getur hún ekki risið:

²¹Por tres cosas se alborota la tierra, Y la cuarta no puede sufrir:

²²undir þræli, þegar hann verður konungur, og guðlausum manni, þegar hann mettast brauði,

²²Por el siervo cuando reinare; Y por el necio cuando se hartare de pan;

²³undir smáðri konu, þegar hún giftist, og þernu, þegar hún bolar burt húsmóður sinni.

²³Por la aborrecida cuando se casare; Y por la sierva cuando heredare á su señora.

²⁴Fjórir eru smáir á jörðinni, og þó eru þeir vitrir spekingar:

²⁴Cuatro cosas son de las más pequeñas de la tierra, Y las mismas son más sabias que los sabios:

²⁵Maurarnir eru kraftlítil þjóð, og þó afla þeir sér fæðunnar á sumrin.

²⁵Las hormigas, pueblo no fuerte, Y en el verano preparan su comida;

²⁶Stökkhérarnir eru þróttlítil þjóð, og þó gjöra þeir sér híbýli í klettunum.

²⁶Los conejos, pueblo nada esforzado, Y ponen su casa en la piedra;

²⁷Engispretturnar hafa engan konung, og þó fer allur hópurinn út í röð og reglu.

²⁷Las langostas, no tienen rey, Y salen todas acuadrilladas;

²⁸Ferfætlunni getur þú náð með tómum höndunum, og þó er hún í konungahöllum.

²⁸La araña, ase con las manos, Y está en palacios de rey.

²⁹Þrír eru þeir, sem tigulegir eru á velli, og fjórir, sem tigulegir eru í gangi:

²⁹Tres cosas hay de hermoso andar, Y la cuarta pasea muy bien:

³⁰ljónið, hetjan meðal dýranna, er eigi hopar fyrir neinni skepnu,

³⁰El león, fuerte entre todos los animales, Que no torna atrás por nadie;

³¹lendgyrtur hesturinn og geithafurinn og konungur, er enginn fær móti staðið.

³¹El lebrel ceñido de lomos; asimismo el macho cabrío; Y un rey contra el cual ninguno se levanta.

³²Hafir þú heimskast til að upphefja sjálfan þig, eða hafir þú gjört það af ásettu ráði, þá legg höndina á munninn!Því að þrýstingur á mjólk framleiðir smjör, og þrýstingur á nasir framleiðir blóð, og þrýstingur á reiði framleiðir deilu.

³²Si caiste, fué porque te enalteciste; Y si mal pensaste, Pon el dedo sobre la boca.

³³Því að þrýstingur á mjólk framleiðir smjör, og þrýstingur á nasir framleiðir blóð, og þrýstingur á reiði framleiðir deilu.

³³Ciertamente el que exprime la leche, sacará manteca; Y el que recio se suena las narices, sacará sangre: Y el que provoca la ira, causará contienda.