Icelandic

Spanish: Reina Valera (1909)

Proverbs

31

1Orð Lemúels konungs í Massa, er móðir hans kenndi honum.
1PALABRAS del rey Lemuel; la profecía con que le enseñó su madre.
2Hvað á ég að segja þér, sonur minn? og hvað, sonur kviðar míns? og hvað, sonur áheita minna?
2¿Qué, hijo mío? ¿y qué, hijo de mi vientre? ¿Y qué, hijo de mis deseos?
3Gef ekki konum kraft þinn, né ástarhót þín þeim er spilla konungum.
3No des á las mujeres tu fuerza, Ni tus caminos á lo que es para destruir los reyes.
4Ekki sæmir konungum, Lemúel, ekki sæmir konungum að drekka vín, né höfðingjum áfengur drykkur.
4No es de los reyes, oh Lemuel, no es de los reyes beber vino, Ni de los príncipes la cerveza.
5Þeir kynnu að drekka og gleyma lögunum og rangfæra málefni allra aumra manna.
5No sea que bebiendo olviden la ley, Y perviertan el derecho de todos los hijos afligidos.
6Gefið áfengan drykk þeim, sem kominn er í örþrot, og vín þeim, sem sorgbitnir eru.
6Dad la cerveza al desfallecido, Y el vino á los de amargo ánimo:
7Drekki hann og gleymi fátækt sinni og minnist ekki framar mæðu sinnar.
7Beban, y olvídense de su necesidad, Y de su miseria no más se acuerden.
8Ljúk þú upp munni þínum fyrir hinn mállausa, fyrir málefni allra þeirra manna, sem eru að örmagnast.
8Abre tu boca por el mudo, En el juicio de todos los hijos de muerte.
9Ljúk þú upp munni þínum, dæm með réttvísi og rétt þú hlut hinna voluðu og snauðu.
9Abre tu boca, juzga justicia, Y el derecho del pobre y del menesteroso.
10Væna konu, hver hlýtur hana? hún er miklu meira virði en perlur.
10Mujer fuerte, ¿quién la hallará? Porque su estima sobrepuja largamente á la de piedras preciosas.
11Hjarta manns hennar treystir henni, og ekki vantar að honum fénist.
11El corazón de su marido está en ella confiado, Y no tendrá necesidad de despojo.
12Hún gjörir honum gott og ekkert illt alla ævidaga sína.
12Darále ella bien y no mal, Todos los días de su vida.
13Hún sér um ull og hör og vinnur fúslega með höndum sínum.
13Buscó lana y lino, Y con voluntad labró de sus manos.
14Hún er eins og kaupförin, sækir björgina langt að.
14Fué como navío de mercader: Trae su pan de lejos.
15Hún fer á fætur fyrir dag, skammtar heimilisfólki sínu og segir þernum sínum fyrir verkum.
15Levantóse aun de noche, Y dió comida á su familia, Y ración á sus criadas.
16Hún hefir augastað á akri og kaupir hann, af ávexti handa sinna plantar hún víngarð.
16Consideró la heredad, y compróla; Y plantó viña del fruto de sus manos.
17Hún gyrðir lendar sínar krafti og tekur sterklega til armleggjunum.
17Ciñó sus lomos de fortaleza, Y esforzó sus brazos.
18Hún finnur, að atvinna hennar er arðsöm, á lampa hennar slokknar eigi um nætur.
18Gustó que era buena su granjería: Su candela no se apagó de noche.
19Hún réttir út hendurnar eftir rokknum, og fingur hennar grípa snælduna.
19Aplicó sus manos al huso, Y sus manos tomaron la rueca.
20Hún breiðir út lófann móti hinum bágstadda og réttir út hendurnar móti hinum snauða.
20Alargó su mano al pobre, Y extendió sus manos al menesteroso.
21Hún er ekki hrædd um heimilisfólk sitt, þótt snjói, því að allt heimilisfólk hennar er klætt skarlati.
21No tendrá temor de la nieve por su familia, Porque toda su familia está vestida de ropas dobles.
22Hún býr sér til ábreiður, klæðnaður hennar er úr baðmull og purpura.
22Ella se hizo tapices; De lino fino y púrpura es su vestido.
23Maður hennar er mikils metinn í borgarhliðunum, þá er hann situr með öldungum landsins.
23Conocido es su marido en las puertas, Cuando se sienta con los ancianos de la tierra.
24Hún býr til skyrtur og selur þær, og kaupmanninum fær hún belti.
24Hizo telas, y vendió; Y dió cintas al mercader.
25Kraftur og tign er klæðnaður hennar, og hún hlær að komandi degi.
25Fortaleza y honor son su vestidura; Y en el día postrero reirá.
26Hún opnar munninn með speki, og ástúðleg fræðsla er á tungu hennar.
26Abrió su boca con sabiduría: Y la ley de clemencia está en su lengua.
27Hún vakir yfir því, sem fram fer á heimili hennar, og etur ekki letinnar brauð.
27Considera los caminos de su casa, Y no come el pan de balde.
28Synir hennar ganga fram og segja hana sæla, maður hennar gengur fram og hrósar henni:
28Levantáronse sus hijos, y llamáronla bienaventurada; Y su marido también la alabó.
29,,Margar konur hafa sýnt dugnað, en þú tekur þeim öllum fram!``Yndisþokkinn er svikull og fríðleikinn hverfull, en sú kona, sem óttast Drottin, á hrós skilið.
29Muchas mujeres hicieron el bien; Mas tú las sobrepujaste á todas.
30Yndisþokkinn er svikull og fríðleikinn hverfull, en sú kona, sem óttast Drottin, á hrós skilið.
30Engañosa es la gracia, y vana la hermosura: La mujer que teme á Jehová, ésa será alabada.
31Dadle el fruto de sus manos, Y alábenla en las puertas sus hechos.