1Bæn hrjáðs manns, þá er hann örmagnast og úthellir kveini sínu fyrir Drottni.
1Oración del pobre, cuando estuviere angustiado, y delante de Jehová derramare su lamento. JEHOVA, oye mi oración, Y venga mi clamor á ti.
2Drottinn, heyr þú bæn mína og hróp mitt berist til þín.
2No escondas de mí tu rostro: en el día de mi angustia Inclina á mí tu oído; El día que te invocare, apresúrate á responderme.
3Byrg eigi auglit þitt fyrir mér, þegar ég er í nauðum staddur, hneig að mér eyra þitt, þegar ég kalla, flýt þér að bænheyra mig.
3Porque mis días se han consumido como humo; Y mis huesos cual tizón están quemados.
4Því að dagar mínir hverfa sem reykur, bein mín brenna sem eldur.
4Mi corazón fué herido, y secóse como la hierba; Por lo cual me olvidé de comer mi pan.
5Hjarta mitt er mornað og þornað sem gras, því að ég gleymi að neyta brauðs míns.
5Por la voz de mi gemido Mis huesos se han pegado á mi carne.
6Sakir kveinstafa minna er ég sem skinin bein.
6Soy semejante al pelícano del desierto; Soy como el buho de las soledades.
7Ég líkist pelíkan í eyðimörkinni, er sem ugla í rústum.
7Velo, y soy Como el pájaro solitario sobre el tejado.
8Ég ligg andvaka og styn eins og einmana fugl á þaki.
8Cada día me afrentan mis enemigos; Los que se enfurecen contra mí, hanse contra mí conjurado.
9Daginn langan smána óvinir mínir mig, fjandmenn mínir formæla með nafni mínu.
9Por lo que como la ceniza á manera de pan, Y mi bebida mezclo con lloro,
10Ég et ösku sem brauð og blanda drykk minn tárum
10A causa de tu enojo y de tu ira; Pues me alzaste, y me has arrojado.
11sakir reiði þinnar og bræði, af því að þú hefir tekið mig upp og varpað mér burt.
11Mis días son como la sombra que se va; Y heme secado como la hierba.
12Dagar mínir eru sem hallur skuggi, og ég visna sem gras.
12Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre, Y tu memoria para generación y generación.
13En þú, Drottinn, ríkir að eilífu, og nafn þitt varir frá kyni til kyns.
13Tú levantándote, tendrás misericordia de Sión; Porque el tiempo de tener misericordia de ella, porque el plazo es llegado.
14Þú munt rísa upp til þess að miskunna Síon, því að tími er kominn til þess að líkna henni, já, stundin er komin.
14Porque tus siervos aman sus piedras, Y del polvo de ella tienen compasión.
15Þjónar þínir elska steina hennar og harma yfir öskuhrúgum hennar.
15Entonces temerán las gentes el nombre de Jehová, Y todos los reyes de la tierra tu gloria;
16Þá munu þjóðirnar óttast nafn Drottins og allir konungar jarðarinnar dýrð þína,
16Por cuanto Jehová habrá edificado á Sión, Y en su gloria será visto;
17því að Drottinn byggir upp Síon og birtist í dýrð sinni.
17Habrá mirado á la oración de los solitarios, Y no habrá desechado el ruego de ellos.
18Hann snýr sér að bæn hinna nöktu og fyrirlítur eigi bæn þeirra.
18Escribirse ha esto para la generación venidera: Y el pueblo que se criará, alabará á JAH.
19Þetta skal skráð fyrir komandi kynslóð, og þjóð, sem enn er ósköpuð, skal lofa Drottin.
19Porque miró de lo alto de su santuario; Jehová miró de los cielos á la tierra,
20Því að Drottinn lítur niður af sínum helgu hæðum, horfir frá himni til jarðar
20Para oir el gemido de los presos, Para soltar á los sentenciados á muerte;
21til þess að heyra andvarpanir bandingjanna og leysa börn dauðans,
21Porque cuenten en Sión el nombre de Jehová, Y su alabanza en Jerusalem,
22að þau mættu kunngjöra nafn Drottins í Síon og lofstír hans í Jerúsalem,
22Cuando los pueblos se congregaren en uno, Y los reinos, para servir á Jehová.
23þegar þjóðirnar safnast saman og konungsríkin til þess að þjóna Drottni.
23El afligió mi fuerza en el camino; Acortó mis días.
24Hann hefir bugað kraft minn á ferð minni, stytt daga mína.
24Dije: Dios mío, no me cortes en el medio de mis días: Por generación de generaciones son tus años.
25Ég segi: Guð minn, tak mig eigi burt á miðri ævinni. Ár þín vara frá kyni til kyns.
25Tú fundaste la tierra antiguamente, Y los cielos son obra de tus manos.
26Í öndverðu grundvallaðir þú jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna.
26Ellos perecerán, y tú permanecerás; Y todos ellos como un vestido se envejecerán; Como una ropa de vestir los mudarás, y serán mudados:
27Þeir líða undir lok, en þú varir. Þeir fyrnast sem fat, þú skiptir þeim sem klæðum, og þeir hverfa.En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
27Mas tú eres el mismo, Y tus años no se acabarán.
28En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]
28Los hijos de tus siervos habitarán, Y su simiente será afirmada delante de ti.