1Til söngstjórans. Davíðssálmur. Þú Guð lofsöngs míns, ver eigi hljóður,
1Al Músico principal: Salmo de David. OH Dios de mi alabanza, no calles;
2því að óguðlegan og svikulan munn opna þeir í gegn mér, tala við mig með ljúgandi tungu.
2Porque boca de impío y boca de engañador se han abierto sobre mí: Han hablado de mí con lengua mentirosa,
3Með hatursorðum umkringja þeir mig og áreita mig að ástæðulausu.
3Y con palabras de odio me rodearon; Y pelearon contra mí sin causa.
4Þeir launa mér elsku mína með ofsókn, en ég gjöri ekki annað en biðja.
4En pago de mi amor me han sido adversarios: Mas yo oraba.
5Þeir launa mér gott með illu og elsku mína með hatri.
5Y pusieron contra mí mal por bien, Y odio por amor.
6Set óguðlegan yfir mótstöðumann minn, og ákærandinn standi honum til hægri handar.
6Pon sobre él al impío: Y Satán esté á su diestra.
7Hann gangi sekur frá dómi og bæn hans verði til syndar.
7Cuando fuere juzgado, salga impío; Y su oración sea para pecado.
8Dagar hans verði fáir, og annar hljóti embætti hans.
8Sean sus días pocos: Tome otro su oficio.
9Börn hans verði föðurlaus og kona hans ekkja.
9Sean sus hijos huérfanos, Y su mujer viuda.
10Börn hans fari á flæking og vergang, þau verði rekin burt úr rústum sínum.
10Y anden sus hijos vagabundos, y mendiguen; Y procuren su pan lejos de sus desolados hogares.
11Okrarinn leggi snöru fyrir allar eigur hans, og útlendir fjandmenn ræni afla hans.
11Enrede el acreedor todo lo que tiene, Y extraños saqueen su trabajo.
12Enginn sýni honum líkn, og enginn aumkist yfir föðurlausu börnin hans.
12No tenga quien le haga misericordia; Ni haya quien tenga compasión de sus huérfanos.
13Niðjar hans verði afmáðir, nafn hans útskafið í fyrsta ættlið.
13Su posteridad sea talada; En segunda generación sea raído su nombre.
14Misgjörðar feðra hans verði minnst af Drottni og synd móður hans eigi afmáð,
14Venga en memoria cerca de Jehová la maldad de sus padres, Y el pecado de su madre no sea borrado.
15séu þær ætíð fyrir sjónum Drottins og hann afmái minningu þeirra af jörðunni
15Estén siempre delante de Jehová, Y él corte de la tierra su memoria.
16sakir þess, að hann mundi eigi eftir að sýna elsku, heldur ofsótti hinn hrjáða og snauða og hinn ráðþrota til þess að drepa hann.
16Por cuanto no se acordo de hacer misericordia, Y persiguió al hombre afligido y menesteroso Y quebrantado de corazón, para matar lo.
17Hann elskaði bölvunina, hún bitni þá á honum, hann smáði blessunina, hún sé þá fjarri honum.
17Y amó la maldición, y vínole; Y no quiso la bendición, y ella se alejó de él.
18Hann íklæddist bölvuninni sem kufli, hún læsti sig þá inn í innyfli hans sem vatn og í bein hans sem olía,
18Y vistióse de maldición como de su vestido, Y entró como agua en sus entrañas, Y como aceite en sus huesos.
19hún verði honum sem klæði, er hann sveipar um sig, og sem belti, er hann sífellt gyrðist.
19Séale como vestido con que se cubra, Y en lugar de cinto con que se ciña siempre.
20Þetta séu laun andstæðinga minna frá Drottni og þeirra, er tala illt í gegn mér.
20Este sea el pago de parte de Jehová de los que me calumnian, Y de los que hablan mal contra mi alma.
21En þú, Drottinn Guð, breyt við mig eftir gæsku miskunnar þinnar, frelsa mig sakir nafns þíns,
21Y tú, Jehová Señor, haz conmigo por amor de tu nombre: Líbrame, porque tu misericordia es buena.
22því að ég er hrjáður og snauður, hjartað berst ákaft í brjósti mér.
22Porque yo estoy afligido y necesitado; Y mi corazón está herido dentro de mí.
23Ég hverf sem hallur skuggi, ég er hristur út eins og jarðvargar.
23Voime como la sombra cuando declina; Soy sacudido como langosta.
24Kné mín skjögra af föstu, og hold mitt tærist af viðsmjörsskorti.
24Mis rodillas están debilitadas á causa del ayuno, Y mi carne desfallecida por falta de gordura.
25Ég er orðinn þeim að spotti, þegar þeir sjá mig, hrista þeir höfuðið.
25Yo he sido para ellos objeto de oprobio; Mirábanme, y meneaban su cabeza.
26Veit mér lið, Drottinn, Guð minn, hjálpa mér eftir miskunn þinni,
26Ayúdame, Jehová Dios mío: Sálvame conforme á tu misericordia.
27að þeir megi komast að raun um, að það var þín hönd, að það varst þú, Drottinn, sem gjörðir það.
27Y entiendan que ésta es tu mano; Que tú, Jehová, has hecho esto.
28Bölvi þeir, þú munt blessa, verði þeir til skammar, er rísa gegn mér, en þjónn þinn gleðjist.
28Maldigan ellos, y bendice tú: Levántense, mas sean avergonzados, y regocíjese tu siervo.
29Andstæðingar mínir íklæðist svívirðing, sveipi um sig skömminni eins og skikkju.
29Sean vestidos de ignominia los que me calumnian; Y sean cubiertos de su confusión como con manto.
30Ég vil lofa Drottin mikillega með munni mínum, meðal fjölmennis vil ég vegsama hann,því að hann stendur hinum snauða til hægri handar til þess að hjálpa honum gegn þeim er sakfella hann.
30Yo alabaré á Jehová en gran manera con mi boca, Y le loaré en medio de muchos.
31því að hann stendur hinum snauða til hægri handar til þess að hjálpa honum gegn þeim er sakfella hann.
31Porque él se pondrá á la diestra del pobre, Para librar su alma de los que le juzgan.