¹Við Babýlons fljót, þar sátum vér og grétum, er vér minntumst Síonar.

¹JUNTO á los ríos de Babilonia, Allí nos sentábamos, y aun llorábamos, Acordándonos de Sión.

²Á pílviðina þar hengdum vér upp gígjur vorar.

²Sobre los sauces en medio de ella Colgamos nuestras arpas.

³Því að herleiðendur vorir heimtuðu söngljóð af oss og kúgarar vorir kæti: ,,Syngið oss Síonarkvæði!``

³Y los que allí nos habían llevado cautivos nos pedían que cantásemos, Y los que nos habían desolado nos pedían alegría, diciendo:

⁴Hvernig ættum vér að syngja Drottins ljóð í öðru landi?

⁴Cantadnos algunos de los himnos de Sión. ¿Cómo cantaremos canción de Jehová En tierra de extraños?

⁵Ef ég gleymi þér, Jerúsalem, þá visni mín hægri hönd.

⁵Si me olvidare de ti, oh Jerusalem, Mi diestra sea olvidada.

⁶Tunga mín loði mér við góm, ef ég man eigi til þín, ef Jerúsalem er eigi allra besta yndið mitt.

⁶Mi lengua se pegue á mi paladar, Si de ti no me acordare; Si no ensalzare á Jerusalem Como preferente asunto de mi alegría.

⁷Mun þú Edóms niðjum, Drottinn, óheilladag Jerúsalem, þegar þeir æptu: ,,Rífið, rífið allt niður til grunna!``

⁷Acuérdate, oh Jehová, de los hijos de Edom En el día de Jerusalem; Quienes decían: Arrasadla, arrasadla Hasta los cimientos.

⁸Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss!Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁸Hija de Babilonia destruída, Bienaventurado el que te diere el pago De lo que tú nos hiciste.

⁹Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁹Bienaventurado el que tomará y estrellará tus niños Contra las piedras.