¹Davíðssálmur. Drottinn, ég ákalla þig, skunda þú til mín, ljá eyra raust minni, er ég ákalla þig.

¹Salmo de David. JEHOVA, á ti he clamado; apresúrate á mí; Escucha mi voz, cuando te invocare.

²Bæn mín sé fram borin sem reykelsisfórn fyrir auglit þitt, upplyfting handa minna sem kvöldfórn.

²Sea enderezada mi oración delante de ti como un perfume, El don de mis manos como la ofrenda de la tarde.

³Set þú, Drottinn, vörð fyrir munn minn, gæslu fyrir dyr vara minna.

³Pon, oh Jehová, guarda á mi boca: Guarda la puerta de mis labios.

⁴Lát eigi hjarta mitt hneigjast að neinu illu, að því að fremja óguðleg verk með illvirkjum, og lát mig eigi eta krásir þeirra.

⁴No dejes se incline mi corazón á cosa mala, A hacer obras impías Con los que obran iniquidad, Y no coma yo de sus deleites.

⁵Þótt réttlátur maður slái mig og trúaður hirti mig, mun ég ekki þiggja sæmd af illum mönnum. Bæn mín stendur gegn illsku þeirra.

⁵Que el justo me castigue, será un favor, Y que me reprenda será un excelente bálsamo. Que no me herirá la cabeza: Así que aun mi oración tendrán en sus calamidades.

⁶Þegar höfðingjum þeirra verður hrundið niður af kletti, munu menn skilja, að orð mín voru sönn.

⁶Serán derribados en lugares peñascosos sus jueces, Y oirán mis palabras, que son suaves.

⁷Eins og menn höggva við og kljúfa á jörðu, svo skal beinum þeirra tvístrað við gin Heljar.

⁷Como quien hiende y rompe la tierra, Son esparcidos nuestros huesos á la boca de la sepultura.

⁸Til þín, Drottinn, mæna augu mín, hjá þér leita ég hælis, sel þú eigi fram líf mitt.

⁸Por tanto á ti, oh Jehová Señor, miran mis ojos: En ti he confiado, no desampares mi alma.

⁹Varðveit mig fyrir gildru þeirra, er sitja um mig, og fyrir snörum illvirkjanna.Hinir óguðlegu falli í sitt eigið net, en ég sleppi heill á húfi.

⁹Guárdame de los lazos que me han tendido, Y de los armadijos de los que obran iniquidad.

¹⁰Hinir óguðlegu falli í sitt eigið net, en ég sleppi heill á húfi.

¹⁰Caigan los impíos á una en sus redes, Mientras yo pasaré adelante.