¹Hví geisa heiðingjarnir og hví hyggja þjóðirnar á fánýt ráð?

¹¿POR qué se amotinan las gentes, Y los pueblos piensan vanidad?

²Konungar jarðarinnar ganga fram, og höfðingjarnir bera ráð sín saman gegn Drottni og hans smurða:

²Estarán los reyes de la tierra, Y príncipes consultarán unidos Contra Jehová, y contra su ungido, diciendo:

³,,Vér skulum brjóta sundur fjötra þeirra, vér skulum varpa af oss viðjum þeirra.``

³Rompamos sus coyundas, Y echemos de nosotros sus cuerdas.

⁴Hann sem situr á himni hlær. Drottinn gjörir gys að þeim.

⁴El que mora en los cielos se reirá; El Señor se burlará de ellos.

⁵Því næst talar hann til þeirra í reiði sinni, skelfir þá í bræði sinni:

⁵Entonces hablará á ellos en su furor, Y turbarálos con su ira.

⁶,,Ég hefi skipað konung minn á Síon, fjallið mitt helga.``

⁶Yo empero he puesto mi rey Sobre Sión, monte de mi santidad.

⁷Ég vil kunngjöra ályktun Drottins: Hann mælti við mig: ,,Þú ert sonur minn. Í dag gat ég þig.

⁷Yo publicaré el decreto: Jehová me ha dicho: Mi hijo eres tú; Yo te engendré hoy.

⁸Bið þú mig, og ég mun gefa þér þjóðirnar að erfð og endimörk jarðar að óðali.

⁸Pídeme, y te daré por heredad las gentes, Y por posesión tuya los términos de la tierra.

⁹Þú skalt mola þá með járnsprota, mölva þá sem leirsmiðs ker.``

⁹Quebrantarlos has con vara de hierro: Como vaso de alfarero los desmenuzarás.

¹⁰Verið því hyggnir, þér konungar, látið yður segjast, þér dómarar á jörðu.

¹⁰Y ahora, reyes, entended: Admitid corrección, jueces de la tierra.

¹¹Þjónið Drottni með ótta og fagnið með lotningu.Hyllið soninn, að hann reiðist eigi og vegur yðar endi í vegleysu, [ (Psalms 2:13) því að skjótt bálast upp reiði hans. Sæll er hver sá er leitar hælis hjá honum. ]

¹¹Servid á Jehová con temor, Y alegraos con temblor.

¹²Hyllið soninn, að hann reiðist eigi og vegur yðar endi í vegleysu, [ (Psalms 2:13) því að skjótt bálast upp reiði hans. Sæll er hver sá er leitar hælis hjá honum. ]

¹²Besad al Hijo, porque no se enoje, y perezcáis en el camino, Cuando se encendiere un poco su furor. Bienaventurados todos los que en él confían.