1Til söngstjórans. Lag: Hind morgunroðans. Davíðssálmur.
1Al Músico principal, sobre Ajeleth-sahar Salmo de David. DIOS mío, Dios mío, ¿por qué me has dejado? ¿Por qué estás lejos de mi salud, y de las palabras de mi clamor?
2Guð minn, Guð minn, hví hefir þú yfirgefið mig? Ég hrópa, en hjálp mín er fjarlæg.
2Dios mío, clamo de día, y no oyes; Y de noche, y no hay para mí silencio.
3,,Guð minn!`` hrópa ég um daga, en þú svarar ekki, og um nætur, en ég finn enga fró.
3Tú empero eres santo, Tú que habitas entre las alabanzas de Israel.
4Og samt ert þú Hinn heilagi, sá er ríkir uppi yfir lofsöngvum Ísraels.
4En ti esperaron nuestros padres: Esperaron, y tú los libraste.
5Þér treystu feður vorir, þeir treystu þér, og þú hjálpaðir þeim,
5Clamaron á ti, y fueron librados: Esperaron en ti, y no se avergonzaron.
6til þín hrópuðu þeir, og þeim var bjargað, þér treystu þeir og urðu ekki til skammar.
6Mas yo soy gusano, y no hombre; Oprobio de los hombres, y desecho del pueblo.
7En ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum.
7Todos los que me ven, escarnecen de mí; Estiran los labios, menean la cabeza, diciendo:
8Allir þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið.
8Remítese á Jehová, líbrelo; Sálvele, puesto que en él se complacía.
9,,Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum! hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum!``
9Empero tú eres el que me sacó del vientre, El que me haces esperar desde que estaba á los pechos de mi madre.
10Já, þú leiddir mig fram af móðurlífi, lést mig liggja öruggan við brjóst móður minnar.
10Sobre ti fuí echado desde la matriz: Desde el vientre de mi madre, tú eres mi Dios.
11Til þín var mér varpað frá móðurskauti, frá móðurlífi ert þú Guð minn.
11No te alejes de mí, porque la angustia está cerca; Porque no hay quien ayude.
12Ver eigi fjarri mér, því að neyðin er nærri, og enginn hjálpar.
12Hanme rodeado muchos toros; Fuertes toros de Basán me han cercado.
13Sterk naut umkringja mig, Basans uxar slá hring um mig.
13Abrieron sobre mí su boca, Como león rapante y rugiente.
14Þeir glenna upp ginið í móti mér sem bráðsólgið, öskrandi ljón.
14Heme escurrido como aguas, Y todos mis huesos se descoyuntaron: Mi corazón fué como cera, Desliéndose en medio de mis entrañas.
15Mér er hellt út sem vatni, og öll bein mín eru gliðnuð sundur; hjarta mitt er sem vax, bráðnað sundur í brjósti mér;
15Secóse como un tiesto mi vigor, Y mi lengua se pegó á mi paladar; Y me has puesto en el polvo de la muerte.
16gómur minn er þurr sem brenndur leir, og tungan loðir föst í munni mér. Og í duft dauðans leggur þú mig.
16Porque perros me han rodeado, Hame cercado cuadrilla de malignos: Horadaron mis manos y mis pies.
17Því að hundar umkringja mig, hópur illvirkja slær hring um mig, hendur mínar og fætur hafa þeir gegnumstungið.
17Contar puedo todos mis huesos; Ellos miran, considéranme.
18Ég get talið öll mín bein _ þeir horfa á og hafa mig að augnagamni,
18Partieron entre sí mis vestidos, Y sobre mi ropa echaron suertes.
19þeir skipta með sér klæðum mínum og kasta hlut um kyrtil minn.
19Mas tú, Jehová, no te alejes; Fortaleza mía, apresúrate para mi ayuda.
20En þú, ó Drottinn, ver eigi fjarri! þú styrkur minn, skunda mér til hjálpar,
20Libra de la espada mi alma; Del poder del perro mi única.
21frelsa líf mitt undan sverðinu og sál mína undan hundunum.
21Sálvame de la boca del león, Y óyeme librándome de los cuernos de los unicornios.
22Frelsa mig úr gini ljónsins, frá hornum vísundarins. Þú hefir bænheyrt mig!
22Anunciaré tu nombre á mis hermanos: En medio de la congregación te alabaré.
23Ég vil kunngjöra bræðrum mínum nafn þitt, í söfnuðinum vil ég lofa þig!
23Los que teméis á Jehová, alabadle; Glorificadle, simiente toda de Jacob; Y temed de él, vosotros, simiente toda de Israel.
24Þér sem óttist Drottin, lofið hann! Tignið hann, allir niðjar Jakobs! Dýrkið hann, allir niðjar Ísraels!
24Porque no menospreció ni abominó la aflicción del pobre, Ni de él escondió su rostro; Sino que cuando clamó á él, oyóle.
25Því að hann hefir eigi fyrirlitið né virt að vettugi neyð hins hrjáða og eigi hulið auglit sitt fyrir honum, heldur heyrt, er hann hrópaði til hans.
25De ti será mi alabanza en la grande congregación; Mis votos pagaré delante de los que le temen.
26Frá þér kemur lofsöngur minn í stórum söfnuði, heit mín vil ég efna frammi fyrir þeim er óttast hann.
26Comerán los pobres, y serán saciados: Alabarán á Jehová los que le buscan: Vivirá vuestro corazón para siempre.
27Snauðir munu eta og verða mettir, þeir er leita Drottins munu lofa hann. Hjörtu yðar lifni við að eilífu.
27Acordarse han, y volveránse á Jehová todos los términos de la tierra; Y se humillarán delante de ti todas las familias de las gentes.
28Endimörk jarðar munu minnast þess og hverfa aftur til Drottins og allar ættir þjóðanna falla fram fyrir augliti hans.
28Porque de Jehová es el reino; Y él se enseñoreará de las gentes.
29Því að ríkið heyrir Drottni, og hann er drottnari yfir þjóðunum.
29Comerán y adorarán todos los poderosos de la tierra: Postraránse delante de él todos los que descienden al polvo, Si bien ninguno puede conservar la vida á su propia alma.
30Já, fyrir honum munu öll stórmenni jarðar falla fram, fyrir honum munu beygja sig allir þeir er hníga í duftið. En ég vil lifa honum,niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]
30La posteridad le servirá; Será ella contada por una generación de Jehová.
31niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]
31Vendrán, y anunciarán al pueblo que naciere, Su justicia que él hizo.