1Til söngstjórans. Kóraítamaskíl.
1Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, La obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.
2Guð, með eyrum vorum höfum vér heyrt, feður vorir hafa sagt oss frá dáð þeirri, er þú drýgðir á dögum þeirra, frá því, er þú gjörðir forðum daga.
2Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; Afligiste los pueblos, y los arrojaste.
3Þú stökktir burt þjóðum, en gróðursettir þá, þú lékst lýði harðlega, en útbreiddir þá.
3Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, Ni su brazo los libró; Sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, Porque te complaciste en ellos.
4Eigi unnu þeir landið með sverðum sínum, og eigi hjálpaði armleggur þeirra þeim, heldur hægri hönd þín og armleggur þinn og ljós auglitis þíns, því að þú hafðir þóknun á þeim.
4Tú, oh Dios, eres mi rey: Manda saludes á Jacob.
5Þú einn ert konungur minn, ó Guð, bjóð út hjálp Jakobsætt til handa.
5Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: En tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.
6Fyrir þína hjálp rekum vér fjandmenn vora undir, og fyrir þitt nafn troðum vér mótstöðumenn vora fótum.
6Porque no confiaré en mi arco, Ni mi espada me salvará.
7Ég treysti eigi boga mínum, og sverð mitt veitir mér eigi sigur,
7Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, Y has avergonzado á los que nos aborrecían.
8heldur veitir þú oss sigur yfir fjandmönnum vorum og lætur hatursmenn vora verða til skammar.
8En Dios nos gloriaremos todo tiempo, Y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)
9Af Guði hrósum vér oss ætíð og lofum nafn þitt að eilífu. [Sela]
9Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; Y no sales en nuestros ejércitos.
10Og þó hefir þú útskúfað oss og látið oss verða til skammar og fer eigi út með hersveitum vorum.
10Nos hiciste retroceder del enemigo, Y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.
11Þú lætur oss hörfa undan fjandmönnum, og hatursmenn vorir taka herfang.
11Pusístenos como á ovejas para comida, Y esparcístenos entre las gentes.
12Þú selur oss fram sem fénað til slátrunar og tvístrar oss meðal þjóðanna.
12Has vendido tu pueblo de balde, Y no pujaste en sus precios.
13Þú selur lýð þinn fyrir gjafverð, tekur ekkert verð fyrir hann.
13Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, Por escarnio y por burla á los que nos rodean.
14Þú lætur oss verða til háðungar nágrönnum vorum, til spotts og athlægis þeim er búa umhverfis oss.
14Pusístenos por proverbio entre las gentes, Por movimiento de cabeza en los pueblos.
15Þú gjörir oss að orðskvið meðal lýðanna, lætur þjóðirnar hrista höfuðið yfir oss.
15Cada día mi vergüenza está delante de mí, Y cúbreme la confusión de mi rostro,
16Stöðuglega stendur smán mín mér fyrir sjónum, og skömm hylur auglit mitt,
16Por la voz del que me vitupera y deshonra, Por razón del enemigo y del que se venga.
17af því ég verð að heyra spott og lastmæli og horfa á óvininn og hinn hefnigjarna.
17Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; Y no hemos faltado á tu pacto.
18Allt þetta hefir mætt oss, og þó höfum vér eigi gleymt þér og eigi rofið sáttmála þinn.
18No se ha vuelto atrás nuestro corazón, Ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.
19Hjarta vort hefir eigi horfið frá þér né skref vor beygt út af vegi þínum,
19Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, Y nos cubriste con sombra de muerte,
20en samt hefir þú kramið oss sundur á stað sjakalanna og hulið oss niðdimmu.
20Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, O alzado nuestras manos á dios ajeno,
21Ef vér hefðum gleymt nafni Guðs vors og fórnað höndum til útlendra guða,
21¿No demandaría Dios esto? Porque él conoce los secretos del corazón.
22mundi Guð eigi verða þess áskynja, hann sem þekkir leyndarmál hjartans?
22Empero por tu causa nos matan cada día; Somos tenidos como ovejas para el matadero.
23En þín vegna erum vér stöðugt drepnir, erum metnir sem sláturfé.
23Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.
24Vakna! Hví sefur þú, Drottinn? Vakna, útskúfa oss eigi um aldur!
24¿Por qué escondes tu rostro, Y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?
25Hví hylur þú auglit þitt, gleymir eymd vorri og kúgun?Sál vor er beygð í duftið, líkami vor loðir við jörðina. [ (Psalms 44:27) Rís upp, veit oss lið og frelsa oss sakir miskunnar þinnar. ]
25Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: Nuestro vientre está pegado con la tierra.
26Sál vor er beygð í duftið, líkami vor loðir við jörðina. [ (Psalms 44:27) Rís upp, veit oss lið og frelsa oss sakir miskunnar þinnar. ]
26Levántate para ayudarnos, Y redímenos por tu misericordia.