1Asafs-sálmur. Drottinn er alvaldur Guð, hann talar og kallar á jörðina frá upprás sólar til niðurgöngu hennar.
1Salmo de Asaph. EL Dios de dioses, Jehová, ha hablado, Y convocado la tierra desde el nacimiento del sol hasta donde se pone.
2Frá Síon, ímynd fegurðarinnar, birtist Guð í geisladýrð.
2De Sión, perfección de hermosura, Ha Dios resplandecido.
3Guð vor kemur og þegir ekki. Eyðandi eldur fer fyrir honum, og í kringum hann geisar stormurinn.
3Vendrá nuestro Dios, y no callará: Fuego consumirá delante de él, Y en derredor suyo habrá tempestad grande.
4Hann kallar á himininn uppi og á jörðina, til þess að dæma lýð sinn:
4Convocará á los cielos de arriba, Y á la tierra, para juzgar á su pueblo.
5,,Safnið saman dýrkendum mínum, þeim er gjört hafa sáttmála við mig með fórnum.``
5Juntadme mis santos; Los que hicieron conmigo pacto con sacrificio.
6Þá kunngjörðu himnarnir réttlæti hans, því að Guð er sá sem dæmir. [Sela]
6Y denunciarán los cielos su justicia; Porque Dios es el juez. (Selah.)
7,,Heyr, þjóð mín, og lát mig tala, Ísrael, og lát mig áminna þig, ég er Drottinn, Guð þinn!
7Oye, pueblo mío, y hablaré: Escucha, Israel, y testificaré contra ti: Yo soy Dios, el Dios tuyo.
8Eigi er það vegna fórna þinna, að ég ávíta þig, brennifórnir þínar eru stöðuglega frammi fyrir mér.
8No te reprenderé sobre tus sacrificios, Ni por tus holocaustos, que delante de mí están siempre.
9Ég þarf ekki að taka uxa úr húsi þínu né geithafra úr stíu þinni,
9No tomaré de tu casa becerros, Ni machos cabríos de tus apriscos.
10því að mín eru öll skógardýrin og skepnurnar á fjöllum þúsundanna.
10Porque mía es toda bestia del bosque, Y los millares de animales en los collados.
11Ég þekki alla fugla á fjöllunum, og mér er kunnugt um allt það sem hrærist á mörkinni.
11Conozco todas las aves de los montes, Y en mi poder están las fieras del campo.
12Væri ég hungraður, mundi ég ekki segja þér frá því, því að jörðin er mín og allt sem á henni er.
12Si yo tuviese hambre, no te lo diría á ti: Porque mío es el mundo y su plenitud.
13Et ég nauta kjöt, eða drekk ég hafra blóð?
13¿Tengo de comer yo carne de toros, O de beber sangre de machos cabríos?
14Fær Guði þakkargjörð að fórn og gjald Hinum hæsta þannig heit þín.
14Sacrifica á Dios alabanza, Y paga tus votos al Altísimo.
15Ákalla mig á degi neyðarinnar, og ég mun frelsa þig, og þú skalt vegsama mig.``
15E invócame en el día de la angustia: Te libraré, y tú me honrarás.
16En við hinn óguðlega segir Guð: ,,Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín og taka sáttmála minn þér í munn,
16Pero al malo dijo Dios: ¿Qué tienes tú que enarrar mis leyes, Y que tomar mi pacto en tu boca,
17þar sem þú þó hatar aga og varpar orðum mínum að baki þér?
17Pues que tú aborreces el castigo, Y echas á tu espalda mis palabras?
18Sjáir þú þjóf, leggur þú lag þitt við hann, og við hórkarla hefir þú samfélag.
18Si veías al ladrón, tú corrías con él; Y con los adúlteros era tu parte.
19Þú hleypir munni þínum út í illsku, og tunga þín bruggar svik.
19Tu boca metías en mal, Y tu lengua componía engaño.
20Þú situr og bakmælir bróður þínum og ófrægir son móður þinnar.
20Tomabas asiento, y hablabas contra tu hermano: Contra el hijo de tu madre ponías infamia.
21Slíkt hefir þú gjört, og ég ætti að þegja? Þú heldur, að ég sé líkur þér! Ég mun hegna þér og endurgjalda þér augljóslega.
21Estas cosas hiciste, y yo he callado: Pensabas que de cierto sería yo como tú: Yo te argüiré, y pondré las delante de tus ojos.
22Hyggið að þessu, þér sem gleymið Guði, til þess að ég sundurrífi ekki og enginn fái bjargað.Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``
22Entended ahora esto, los que os olvidáis de Dios; No sea que arrebate, sin que nadie libre.
23Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``
23El que sacrifica alabanza me honrará: Y al que ordenare su camino, Le mostraré la salud de Dios.