1Mér býður við lífi mínu, ég ætla því að gefa kveinstöfum mínum lausan tauminn, ætla að tala í sálarkvöl minni.
1‹‹Yaşamımdan usandım,Özgürce yakınacak,İçimdeki acıyla konuşacağım.
2Ég segi við Guð: Sakfell mig ekki! lát mig vita, hvers vegna þú deilir við mig.
2Tanrıya: Beni suçlama diyeceğim,Ama söyle, niçin benimle çekişiyorsun.
3Er það ávinningur fyrir þig, að þú undirokar, að þú hafnar verki handa þinna, en lætur ljós skína yfir ráðagerð hinna óguðlegu?
3Hoşuna mı gidiyor gaddarlık etmek,Kendi ellerinin emeğini reddedipKötülerin tasarılarını onaylamak?
4Hefir þú holdleg augu, eða sér þú eins og menn sjá?
4Sende insan gözü mü var?İnsanın gördüğü gibi mi görüyorsun?
5Eru dagar þínir eins og dagar mannanna, eru ár þín eins og mannsævi,
5Günlerin ölümlü birinin günleri gibi,Yılların insanın yılları gibi mi ki,
6er þú leitar að misgjörð minni og grennslast eftir synd minni,
6Suçumu arıyor,Günahımı araştırıyorsun?
7þótt þú vitir, að ég er ekki sekur, og að enginn frelsar af þinni hendi?
7Kötü olmadığımı,Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacağını biliyorsun.
8Hendur þínar hafa skapað mig og myndað mig, allan í krók og kring, og samt ætlar þú að tortíma mér?
8‹‹Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattı,Şimdi dönüp beni yok mu edeceksin?
9Minnstu þó þess, að þú myndaðir mig sem leir, og nú vilt þú aftur gjöra mig að dufti.
9Lütfen anımsa, balçık gibi bana sen biçim verdin,Beni yine toprağa mı döndüreceksin?
10Hefir þú ekki hellt mér sem mjólk og hleypt mig sem ost?
10Beni süt gibi dökmedin mi,Peynir gibi katılaştırmadın mı?
11Hörundi og holdi klæddir þú mig og ófst mig saman úr beinum og sinum.
11Bana et ve deri giydirdin,Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.
12Líf og náð veittir þú mér, og umsjá þín varðveitti andardrátt minn.
12Bana yaşam verdin, sevgi gösterdin,İlgin ruhumu korudu.
13En þetta falst þú í hjarta þínu, ég veit þú hafðir slíkt í hyggju.
13‹‹Ama bunları yüreğinde gizledin,Biliyorum aklındakini:
14Ef ég syndgaði, þá ætlaðir þú að hafa gætur á mér og eigi sýkna mig af misgjörð minni.
14Günah işleseydim, beni gözlerdin,Suçumu cezasız bırakmazdın.
15Væri ég sekur, þá vei mér! Og þótt ég væri réttlátur, þá mundi ég samt ekki bera höfuð mitt hátt, mettur af smán og þjakaður af eymd.
15Suçluysam, vay başıma!Suçsuzken bile başımı kaldıramıyorum,Çünkü utanç doluyum, çaresizim.
16Og ef ég reisti mig upp, þá mundir þú elta mig sem ljón, og ávallt að nýju sýna á mér undramátt þinn.
16Başımı kaldırsam, aslan gibi beni avlar,Şaşılası gücünü yine gösterirsin üstümde.
17Þú mundir leiða fram ný vitni á móti mér og herða á gremju þinni gegn mér, senda nýjan og nýjan kvalaher á hendur mér.
17Bana karşı yeni tanıklar çıkarır,Öfkeni artırırsın.Orduların dalga dalga üzerime geliyor.
18Hvers vegna útleiddir þú mig þá af móðurlífi? Ég hefði átt að deyja, áður en nokkurt auga leit mig!
18‹‹Niçin doğmama izin verdin?Keşke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!
19Ég hefði átt að verða eins og ég hefði aldrei verið til, verið borinn frá móðurkviði til grafar!
19Hiç var olmamış olurdum,Rahimden mezara taşınırdım.
20Eru ekki dagar mínir fáir? Slepptu mér, svo að ég megi gleðjast lítið eitt,
20Birkaç günlük ömrüm kalmadı mı?Beni rahat bırak da biraz yüzüm gülsün;
21áður en ég fer burt og kem aldrei aftur, fer í land myrkurs og niðdimmu,land svartamyrkurs sem um hánótt, land niðdimmu og skipuleysis, þar sem birtan sjálf er sem svartnætti.
21Dönüşü olmayan yere gitmeden önce,Karanlık ve ölüm gölgesi diyarına,
22land svartamyrkurs sem um hánótt, land niðdimmu og skipuleysis, þar sem birtan sjálf er sem svartnætti.
22Zifiri karanlık diyarına,Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına,Aydınlığın karanlığı andırdığı yere.››