¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Enn sem fyrr munu kveinstafir mínir verða taldir uppreisn, hönd Guðs hvílir þungt á andvörpum mínum.

²‹‹Bugün de acı acı yakınacağım,İniltime karşın Tanrının üzerimdeki eli ağırdır.

³Ég vildi að ég vissi, hvernig ég ætti að finna hann, hvernig ég gæti komist fram fyrir dómstól hans!

³Keşke Onu nerede bulacağımı bilseydim,Tahtına varabilseydim!

⁴Þá mundi ég útskýra málið fyrir honum og fylla munn minn sönnunum.

⁴Davamı önünde dile getirir,Kanıtlarımı art arda sıralardım.

⁵Ég mundi fá að vita, hverju hann svaraði mér, og heyra hvað hann segði við mig.

⁵Bana vereceği yanıtı öğrenir,Ne diyeceğini anlardım.

⁶Mundi hann deila við mig í mikilleik máttar síns? Nei, hann mundi veita mér óskipta athygli.

⁶Eşsiz gücüyle bana karşı mı çıkardı?Hayır, yalnızca dinlerdi beni.

⁷Þá mundi hreinskilinn maður þreyta málsókn við hann, og ég mundi að eilífu losna við dómara minn.

⁷Haklı kişi davasını oraya, Onun önüne getirebilirdi,Ben de yargılanmaktan sonsuza dek kurtulurdum.

⁸En fari ég í austur, þá er hann þar ekki, og í vestur, þar verð ég hans eigi var.

⁸‹‹Doğuya gitsem orada değil,Batıya gitsem Onu bulamıyorum.

⁹Þótt hann hafist að í norðri, þá sé ég hann ekki, og sveigi hann á leið til suðurs, fæ ég ekki litið hann.

⁹Kuzeyde iş görse Onu seçemiyorum,Güneye dönse Onu göremiyorum.

¹⁰En hann veit, hvernig breytni mín hefir verið, ef hann prófaði mig, mundi ég reynast sem gull.

¹⁰Ama O tuttuğum yolu biliyor,Beni sınadığında altın gibi çıkacağım.

¹¹Fótur minn hefir þrætt spor hans, ég hefi haldið veg hans og eigi hneigt af leið.

¹¹Adımlarını yakından izledim,Sapmadan yolunu tuttum.

¹²Frá skipun vara hans hefi ég ekki vikið, hefi varðveitt í brjósti mér orð munns hans.

¹²Ağzından çıkan buyruklardan ayrılmadım,Günlük ekmeğimden çok ağzından çıkan sözlere değer verdim.

¹³En hann er samur við sig _ hver aftrar honum? Ef hann girnist eitthvað, gjörir hann það.

¹³‹‹O tek başınadır, kim Onu caydırabilir?Canı ne isterse onu yapar.

¹⁴Já, hann framkvæmir það, er hann hefir ætlað mér, og mörgu slíku býr hann yfir.

¹⁴Benimle ilgili kararını yerine getirir,Daha nice tasarısı vardır.

¹⁵Þess vegna skelfist ég auglit hans. Hugleiði ég það, hræðist ég hann.

¹⁵Bu yüzden dehşete düşerim huzurunda,Düşündükçe korkarım Ondan.

¹⁶Já, Guð hefir gjört mig hugdeigan, og hinn Almáttki skotið mér skelk í bringu.Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁶Tanrı cesaretimi kırdı,Her Şeye Gücü Yeten beni yıldırdı.

¹⁷Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁷Karanlık beni susturamadı,Yüzümü örten koyu karanlık.