1Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:
1Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:
2Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.
2‹‹İnsan Tanrıya yararlı olabilir mi?Bilge kişinin bile Ona yararı dokunabilir mi?
3Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?
3Doğruluğun Her Şeye Gücü Yetene ne zevk verebilir,Kusursuz yaşamın Ona ne kazanç sağlayabilir?
4Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?
4Seni azarlaması, dava etmesiOndan korktuğun için mi?
5Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?
5Kötülüğün büyük,Günahların sonsuz değil mi?
6Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.
6Çünkü kardeşlerinden nedensiz rehin alıyor,Onları soyuyordun.
7Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.
7Yorguna su içirmedin,Açtan ekmeği esirgedin;
8En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.
8Ülkeye bileğinle sahip oldun,Saygın biri olarak orada yaşadın.
9Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.
9Dul kadınları eli boş çevirdin,Öksüzlerin kolunu kanadını kırdın.
10Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!
10Bu yüzden her yanın tuzaklarla çevrili,Ansızın gelen korkuyla yılıyorsun,
11Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?
11Her şey kararıyor, göremez oluyorsun,Seller altına alıyor seni.
12Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!
12‹‹Tanrı göklerin yükseklerinde değil mi?Yıldızlara bak, ne kadar yüksekteler!
13Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?
13Sen ise, ‹Tanrı ne bilir?› diyorsun,‹Zifiri karanlığın içinden yargılayabilir mi?
14Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``
14Koyu bulutlar Ona engeldir, göremez,Gökkubbenin üzerinde dolaşır.›
15Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?
15Kötülerin yürüdüğüEski yolu mu tutacaksın?
16Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,
16Onlar ki, vakitleri gelmeden çekilip alındılar,Temellerini sel bastı.
17þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``
17Tanrıya, ‹Bizden uzak dur!› dediler,‹Her Şeye Gücü Yeten bize ne yapabilir?›
18og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!
18Ama onların evlerini iyilikle dolduran Oydu.Bunun için kötülerin öğüdü benden uzak olsun.
19Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:
19‹‹Doğrular onların yıkımını görüp sevinir,Suçsuzlar şöyle diyerek eğlenir:
20,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``
20‹Düşmanlarımız yok edildi,Malları yanıp kül oldu.›
21Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.
21‹‹Tanrıyla dost ol, barış ki,Bolluğa eresin.
22Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.
22Ağzından çıkan öğretiyi benimse,Sözlerini yüreğinde tut.
23Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _
23Her Şeye Gücü Yetene dönersen, eski haline kavuşursun.Kötülüğü çadırından uzak tutar,
24já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _
24Altınını yere,Ofir altınını vadideki çakılların arasına atarsan,
25þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.
25Her Şeye Gücü Yeten senin altının,Değerli gümüşün olur.
26Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.
26O zaman Her Şeye Gücü Yetenden zevk alır,Yüzünü Tanrıya kaldırırsın.
27Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.
27Ona dua edersin, dinler seni,Adaklarını yerine getirirsin.
28Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.
28Neye karar verirsen yapılır,Yollarını ışık aydınlatır.
29Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
29İnsanlar seni alçaltınca, güvenini yitirme,Çünkü Tanrı alçakgönüllüleri kurtarır.
30Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
30O suçsuz olmayanı bile kurtarır,Senin ellerinin temizliği sayesinde kurtulur suçlu.››