1Þá svaraði Job og sagði:
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2Hlustið gaumgæfilega á mál mitt, og látið það vera huggun af yðar hendi.
2‹‹Sözümü dikkatle dinleyin,Bana verdiğiniz avuntu bu olsun.
3Unnið mér þess, að ég tali, og þegar ég hefi talað út, þá mátt þú hæða.
3Bırakın ben de konuşayım,Ben konuştuktan sonra alay edin.
4Er ég þá að kvarta yfir mönnum? eða hví skyldi ég ekki vera óþolinmóður?
4‹‹Yakınmam insana mı karşı?Niçin sabırsızlanmayayım?
5Lítið til mín og undrist og leggið hönd á munn!
5Bana bakın da şaşın,Elinizi ağzınıza koyun.
6Já, þegar ég hugsa um það, skelfist ég, og hryllingur fer um mig allan.
6Bunu düşündükçe içimi korku sarıyor,Bedenimi titreme alıyor.
7Hvers vegna lifa hinir óguðlegu, verða gamlir, já, magnast að krafti?
7Kötüler niçin yaşıyor,Yaşlandıkça güçleri artıyor?
8Niðjar þeirra dafna fyrir augliti þeirra hjá þeim og afsprengi þeirra fyrir augum þeirra.
8Çocukları sapasağlam çevrelerinde,Soyları gözlerinin önünde.
9Hús þeirra eru óhult og óttalaus, og hirtingarvöndur Guðs kemur ekki niður á þeim.
9Evleri güvenlik içinde, korkudan uzak,Tanrının sopası onlara dokunmuyor.
10Boli þeirra kelfir og kemur að gagni, kýr þeirra ber og lætur ekki kálfi.
10Boğalarının çiftleşmesi hiç boşa çıkmaz,İnekleri hep doğurur, hiç düşük yapmaz.
11Þeir hleypa út börnum sínum eins og lambahjörð, og smásveinar þeirra hoppa og leika sér.
11Çocuklarını sürü gibi salıverirler,Yavruları oynaşır.
12Þeir syngja hátt undir með bumbum og gígjum og gleðjast við hljóm hjarðpípunnar.
12Tef ve lir eşliğinde şarkı söyler,Ney sesiyle eğlenirler.
13Þeir eyða dögum sínum í velgengni og fara til Heljar í friði,
13Ömürlerini bolluk içinde geçirir,Esenlik içinde ölüler diyarına inerler.
14og þó sögðu þeir við Guð: ,,Vík frá oss _ að þekkja þína vegu girnumst vér eigi.
14Tanrıya, ‹Bizden uzak dur!› derler,‹Yolunu öğrenmek istemiyoruz.
15Hvað er hinn Almáttki, að vér skyldum dýrka hann, og hvað skyldi það stoða oss að leita hans í bæn?``
15Her Şeye Gücü Yeten kim ki, Ona kulluk edelim?Ne kazancımız olur Ona dua etsek?›
16Sjá, gæfa þeirra er ekki á þeirra valdi, _ ráðlag óguðlegra er fjarri mér.
16Ama zenginlikleri kendi ellerinde değil.Kötülerin öğüdü benden uzak olsun.
17Hversu oft slokknar þá á lampa hinna óguðlegu, og hversu oft kemur ógæfa þeirra yfir þá? Hversu oft deilir Guð þeim hlutskiptum í reiði sinni?
17‹‹Kaç kez kötülerin kandili söndü,Başlarına felaket geldi,Tanrı öfkelendiğinde paylarına düşen kederi verdi?
18Hversu oft verða þeir sem strá fyrir vindi og sem sáðir, er stormurinn feykir burt?
18Kaç kez rüzgarın sürüklediği saman gibi,Kasırganın uçurduğu saman çöpü gibi oldular?
19,,Guð geymir börnum hans óhamingju hans.`` Endurgjaldi hann honum sjálfum, svo að hann fái að kenna á því!
19‹Tanrı babaların cezasını çocuklarına çektirir› diyorsunuz,Kendilerine çektirsin de bilsinler nasıl olduğunu.
20Sjái augu sjálfs hans glötun hans, og drekki hann sjálfur af reiði hins Almáttka!
20Yıkımlarını kendi gözleriyle görsünler,Her Şeye Gücü Yetenin gazabını içsinler.
21Því að hvað hirðir hann um hús sitt eftir dauðann, þegar tala mánaða hans er fullnuð?
21Çünkü sayılı ayları sona erinceGeride bıraktıkları aileleri için niye kaygı çeksinler?
22Ætla menn að kenna Guði visku eða dæma hinn hæsta?
22‹‹En yüksektekileri bile yargılayan TanrıyaKim akıl öğretebilir?
23Einn deyr í mestu velgengni, fullkomlega áhyggjulaus og ánægður,
23Biri gücünün doruğunda ölür,Büsbütün rahat ve kaygısız.
24trog hans eru full af mjólk, og mergurinn í beinum hans er safamikill.
24Bedeni iyi beslenmiş,İlikleri dolu.
25Og annar deyr með beiskju í huga og hefir aldrei notið hamingjunnar.
25Ötekiyse acı içinde ölür,İyilik nedir hiç tatmamıştır.
26Þeir hvíla báðir í duftinu, og maðkarnir hylja þá.
26Toprakta birlikte yatarlar,Üzerlerini kurt kaplar.
27Sjá, ég þekki hugsanir yðar og fyrirætlanir, að beita mig ofbeldi.
27‹‹Bakın, düşüncelerinizi,Bana zarar vermek için kurduğunuz düzenleri biliyorum.
28Þegar þér segið: ,,Hvar er hús harðstjórans og hvar er tjaldið, sem hinir óguðlegu bjuggu í?``
28‹Büyük adamın evi nerede?› diyorsunuz,‹Kötülerin çadırları nerede?›
29hafið þér þá ekki spurt vegfarendur, _ og sönnunum þeirra munuð þér ekki hafna _
29Yolculara hiç sormadınız mı?Anlattıklarına kulak asmadınız mı?
30að á degi glötunarinnar er hinum vonda þyrmt, á reiðinnar degi er þeim skotið undan.
30Felaket günü kötü insan esirgenir,Gazap günü ona kurtuluş yolu gösterilir.
31Hver setur honum breytni hans fyrir sjónir? Og þegar hann gjörir eitthvað, hver endurgeldur honum?
31Kim davranışını onun yüzüne vurur?Kim yaptığının karşılığını ona ödetir?
32Og til grafar er hann borinn og vakað er yfir legstaðnum.
32Mezarlığa taşınır,Kabri başında nöbet tutulur.
33Moldarhnausar dalsins liggja mjúklega ofan á honum, og eftir honum flykkjast allir menn, eins og óteljandi eru á undan honum farnir.Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!
33Vadi toprağı tatlı gelir ona,Herkes ardından gider,Önüsıra gidenlerse sayısızdır.
34Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!
34‹‹Boş laflarla beni nasıl avutursunuz?Yanıtlarınızdan çıkan tek sonuç yalandır.››