¹Þá svaraði Sófar frá Naama og sagði:

¹Naamalı Sofar şöyle yanıtladı:

²Fyrir því veita hugsanir mínar mér andsvör og af því að það sýður í mér:

²‹‹Sıkıntılı düşüncelerim beni yanıt vermeye zorluyor,Bu yüzden çok heyecanlıyım.

³Ég verð að hlusta á háðulegar ávítur, en andi minn gefur mér skilning að svara.

³Beni utandıran bir azar işitiyorum,Anlayışım yanıt vermemi gerektiriyor.

⁴Veist þú, að svo hefir það verið frá eilífð, frá því er menn voru settir á jörðina,

⁴‹‹Bilmiyor musun eskiden beri,İnsan dünyaya geldiğinden beri,

⁵að fögnuður óguðlegra er skammær og að gleði hins guðlausa varir örskotsstund?

⁵Kötünün zafer çığlığı kısadır,Tanrısızın sevinciyse bir anlıktır.

⁶Þó að sjálfbirgingskapur hans nemi við himin og höfuð hans nái upp í skýin,

⁶Boyu göklere erişse,Başı bulutlara değse bile,

⁷þá verður hann þó eilíflega að engu eins og hans eigin saur, þeir, sem sáu hann, segja: Hvar er hann?

⁷Sonsuza dek yok olacak, kendi pisliği gibi;Onu görmüş olanlar, ‹Nerede o?› diyecekler.

⁸Hann líður burt eins og draumur, svo að hann finnst ekki, og hverfur eins og nætursýn.

⁸Düş gibi uçacak, bir daha bulunamayacak,Gece görümü gibi yok olacak.

⁹Augað, sem á hann horfði, sér hann eigi aftur, og bústaður hans lítur hann aldrei framar.

⁹Kendisini görmüş olan gözler bir daha onu görmeyecek,Yaşadığı yerde artık görünmeyecektir.

¹⁰Börn hans sníkja á snauða menn, og hendur þeirra skila aftur eigum hans.

¹⁰Çocukları yoksulların lütfunu dileyecek,Malını kendi eliyle geri verecektir.

¹¹Þótt bein hans séu full af æskuþrótti, leggjast þau samt með honum í moldu.

¹¹Kemiklerini dolduran gençlik ateşiKendisiyle birlikte toprakta yatacak.

¹²Þótt hið illa sé honum sætt í munni, þótt hann feli það undir tungu sinni,

¹²‹‹Kötülük ağzında tatlı gözükse,Onu dilinin altına gizlese bile,

¹³þótt hann treini sér það og vilji ekki sleppa því og haldi því eftir í miðjum gómnum,

¹³Tutsa, bırakmasa,Damağının altına saklasa bile,

¹⁴þá breytist þó fæðan í innýflum hans, _ í nöðrugall í kviði honum.

¹⁴Yediği yiyecek midesinde ekşiyecek,İçinde kobra zehirine dönüşecek.

¹⁵Auð gleypti hann _ hann verður að æla honum aftur, Guð keyrir hann úr kviði hans.

¹⁵Yuttuğu servetleri kusacak,Tanrı onları midesinden çıkaracak.

¹⁶Nöðrueitur saug hann, tunga eiturormsins deyðir hann.

¹⁶Kobra zehiri emecek,Engereğin zehir dişi onu öldürecek.

¹⁷Hann má ekki gleðjast yfir lækjum, yfir rennandi ám hunangs og rjóma.

¹⁷Akarsuların, bal ve ayran akan derelerinSefasını süremeyecek.

¹⁸Hann lætur af hendi aflaféð og gleypir það eigi, auðurinn sem hann græddi, veitir honum eigi eftirvænta gleði.

¹⁸Zahmetle kazandığınıYemeden geri verecek,Elde ettiği kazancın tadını çıkaramayacak.

¹⁹Því að hann kúgaði snauða og lét þá eftir hjálparlausa, sölsaði undir sig hús, en byggði ekki.

¹⁹Çünkü yoksulları ezip yüzüstü bıraktı,Kendi yapmadığı evi zorla aldı.

²⁰Því að hann þekkti enga ró í maga sínum, þó fær hann eigi forðað því, sem honum er dýrmætast.

²⁰‹‹Hırsı yüzünden rahat nedir bilmedi,Serveti onu kurtaramayacak.

²¹Ekkert komst undan græðgi hans, fyrir því er velsæld hans eigi varanleg.

²¹Yediğinden artakalan olmadı,Bu yüzden bolluğu uzun sürmeyecek.

²²Þótt hann hafi allsnægtir, kemst hann í nauðir, allt magn mæðunnar kemur yfir hann.

²²Varlık içinde yokluk çekecek,Sıkıntı tepesine binecek.

²³Þá verður það: Til þess að fylla kvið hans sendir Guð í hann sína brennandi reiði og lætur mat sínum rigna yfir hann.

²³Karnını tıka basa doyurduğunda,Tanrı kızgın öfkesini ondan çıkaracak,Üzerine gazap yağdıracak.

²⁴Flýi hann fyrir járnvopnunum, þá borar eirboginn hann í gegn.

²⁴Demir silahtan kaçacak olsa,Tunç ok onu delip geçecek.

²⁵Hann dregur örina út, þá kemur hún út um bakið, og hinn blikandi oddur kemur út úr galli hans _ skelfing grípur hann.

²⁵Çekilince ok sırtından,Parıldayan ucu ödünden çıkacak,Dehşet çökecek üzerine.

²⁶Allur ófarnaður er geymdur auðæfum hans, eldur, sem enginn blæs að, eyðir honum, hann etur það, sem eftir er í tjaldi hans.

²⁶Koyu karanlık onun hazinelerini gözlüyor.Körüklenmemiş ateş onu yiyip bitirecek,Çadırında artakalanı tüketecek.

²⁷Himinninn afhjúpar misgjörð hans, og jörðin gjörir uppreisn í móti honum.

²⁷Suçunu gökler açığa çıkaracak,Yeryüzü ona karşı ayaklanacak.

²⁸Gróði húss hans fer í útlegð, rennur burt í allar áttir á degi reiðinnar.Þetta er óguðlegs manns hlutskipti frá Guði og arfleifð sú, sem honum er úthlutuð af hinum Almáttka.

²⁸Varlığını seller,Azgın sular götürecek Tanrının öfkelendiği gün.

²⁹Þetta er óguðlegs manns hlutskipti frá Guði og arfleifð sú, sem honum er úthlutuð af hinum Almáttka.

²⁹Budur kötünün Tanrı'dan aldığı pay,Budur Tanrı'nın ona verdiği miras.››