¹Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.

¹Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,Bak da utancımızı gör.

²Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.

²Mülkümüz yabancılara geçti,Evlerimiz ellere.

³Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.

³Öksüz kaldık, babasız,Annelerimiz dul kadınlara döndü.

⁴Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.

⁴Suyumuzu parayla içtik,Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.

⁵Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.

⁵Bizi kovalayanlar ensemizde,Yorgun düştük, rahatımız yok.

⁶Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.

⁶Ekmek içinMısıra, Asura el açtık.

⁷Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.

⁷Atalarımız günah işledi,Ama artık onlar yok;Suçlarının cezasını biz yüklendik.

⁸Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.

⁸Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.

⁹Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.

⁹Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzündenEkmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.

¹⁰Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.

¹⁰Kıtlığın yakıcı sıcağındanDerimiz fırın gibi kızardı.

¹¹Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.

¹¹Siyonda kadınların,Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.

¹²Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.

¹²Önderler ellerinden asıldı,Yaşlılar saygı görmedi.

¹³Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.

¹³Değirmen taşını gençler çevirdi,Çocuklar odun yükü altında tökezledi.

¹⁴Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.

¹⁴Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,Gençler saz çalmaz oldu.

¹⁵Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.

¹⁵Yüreğimizin sevinci durdu,Oyunumuz yasa döndü.

¹⁶Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.

¹⁶Taç düştü başımızdan,Vay başımıza!Çünkü günah işledik.

¹⁷Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,

¹⁷Bu yüzden yüreğimiz baygın,Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.

¹⁸vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.

¹⁸Viran olan Siyon Dağının üstündeÇakallar geziyor!

¹⁹Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.

¹⁹Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.

²⁰Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!

²⁰Niçin bizi hep unutuyorsun,Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?

²¹Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!

²¹Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,Eski günlerimizi geri ver.

²²Bizi büsbütün attıysan,Bize çok öfkelenmiş olmalısın.