¹Sæll er sá maður, er eigi fer að ráðum óguðlegra, eigi gengur á vegi syndaranna og eigi situr í hópi þeirra, er hafa Guð að háði,

¹Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez,Günahkârların yolunda durmaz,Alaycıların arasında oturmaz.

²heldur hefir yndi af lögmáli Drottins og hugleiðir lögmál hans dag og nótt.

²Ancak zevkini RABbin Yasasından alırVe gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.

³Hann er sem tré, gróðursett hjá rennandi lækjum, er ber ávöxt sinn á réttum tíma, og blöð þess visna ekki. Allt er hann gjörir lánast honum.

³Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer,Meyvesini mevsiminde verir,Yaprağı hiç solmaz.Yaptığı her işi başarır.

⁴Svo fer eigi hinum óguðlega, heldur sem sáðum, er vindur feykir.

⁴Kötüler böyle değil,Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.

⁵Þess vegna munu hinir óguðlegu eigi standast í dóminum og syndugir eigi í söfnuði réttlátra.Því að Drottinn þekkir veg réttlátra, en vegur óguðlegra endar í vegleysu.

⁵Bu yüzden yargılanınca aklanamaz,Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.

⁶Því að Drottinn þekkir veg réttlátra, en vegur óguðlegra endar í vegleysu.

⁶Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir,Kötülerin yolu ise ölüme götürür.