¹Davíðs-miktam. Varðveit mig, Guð, því að hjá þér leita ég hælis.

¹Koru beni, ey Tanrı,Çünkü sana sığınıyorum.

²Ég segi við Drottin: ,,Þú ert Drottinn minn, ég á engin gæði nema þig.``

²RABbe dedim ki, ‹‹Efendim sensin.Senden öte mutluluk yok benim için.››

³Á hinum heilögu sem í landinu eru og hinum dýrlegu _ á þeim hefi ég alla mína velþóknun.

³Ülkedeki kutsallara gelince,Soyludur onlar, biricik zevkim onlardır.

⁴Miklar eru þjáningar þeirra, er kjörið hafa sér annan guð. Ég vil eigi dreypa þeirra blóðugu dreypifórnum og eigi taka nöfn þeirra mér á varir.

⁴Başka ilahların ardınca koşanların derdi artacak.Onların kan sunularını dökmeyeceğim,Adlarını ağzıma almayacağım.

⁵Drottinn er hlutskipti mitt og minn afmældi bikar; þú heldur uppi hlut mínum.

⁵Benim payıma,Benim kâseme düşen sensin, ya RAB;Yaşamım senin ellerinde.

⁶Mér féllu að erfðahlut indælir staðir, og arfleifð mín líkar mér vel.

⁶Payıma ne güzel yerler düştü,Ne harika bir mirasım var!

⁷Ég lofa Drottin, er mér hefir ráð gefið, jafnvel um nætur er ég áminntur hið innra.

⁷Övgüler sunarım bana öğüt veren RABbe,Geceleri bile vicdanım uyarır beni.

⁸Ég hefi Drottin ætíð fyrir augum, þegar hann er mér til hægri handar, skriðnar mér ekki fótur.

⁸Gözümü RABden ayırmam,Sağımda durduğu için sarsılmam.

⁹Fyrir því fagnar hjarta mitt, sál mín gleðst, og líkami minn hvílist í friði,

⁹Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreğim coşuyor,Bedenim güven içinde.

¹⁰því að þú ofurselur Helju eigi líf mitt, leyfir eigi að þinn trúaði sjái gröfina.Kunnan gjörir þú mér veg lífsins, gleðignótt er fyrir augliti þínu, yndi í hægri hendi þinni að eilífu.

¹⁰Çünkü sen beni ölüler diyarına terk etmezsin,Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin. kulunun ölüm çukurunu görmesine izin vermezsin.››

¹¹Kunnan gjörir þú mér veg lífsins, gleðignótt er fyrir augliti þínu, yndi í hægri hendi þinni að eilífu.

¹¹Yaşam yolunu bana bildirirsin.Bol sevinç vardır senin huzurunda,Sağ elinden mutluluk eksilmez.