1Asafs-sálmur. Drottinn er alvaldur Guð, hann talar og kallar á jörðina frá upprás sólar til niðurgöngu hennar.
1Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor;Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadarYeryüzünün tümüne sesleniyor.
2Frá Síon, ímynd fegurðarinnar, birtist Guð í geisladýrð.
2Güzelliğin doruğu SiyondanParıldıyor Tanrı.
3Guð vor kemur og þegir ekki. Eyðandi eldur fer fyrir honum, og í kringum hann geisar stormurinn.
3Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak,Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor,Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.
4Hann kallar á himininn uppi og á jörðina, til þess að dæma lýð sinn:
4Halkını yargılamak içinYere göğe sesleniyor:
5,,Safnið saman dýrkendum mínum, þeim er gjört hafa sáttmála við mig með fórnum.``
5‹‹Toplayın önüme sadık kullarımı,Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.››
6Þá kunngjörðu himnarnir réttlæti hans, því að Guð er sá sem dæmir. [Sela]
6Gökler Onun doğruluğunu duyuruyor,Çünkü yargıç Tanrının kendisidir. |iSela
7,,Heyr, þjóð mín, og lát mig tala, Ísrael, og lát mig áminna þig, ég er Drottinn, Guð þinn!
7‹‹Ey halkım, dinle de konuşayım,Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:Ben Tanrıyım, senin Tanrınım!
8Eigi er það vegna fórna þinna, að ég ávíta þig, brennifórnir þínar eru stöðuglega frammi fyrir mér.
8Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum,Yakmalık sunuların sürekli önümde.
9Ég þarf ekki að taka uxa úr húsi þínu né geithafra úr stíu þinni,
9Ne evinden bir boğa,Ne de ağıllarından bir teke alacağım.
10því að mín eru öll skógardýrin og skepnurnar á fjöllum þúsundanna.
10Çünkü bütün orman yaratıkları,Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.
11Ég þekki alla fugla á fjöllunum, og mér er kunnugt um allt það sem hrærist á mörkinni.
11Dağlardaki bütün kuşları korurum,Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.
12Væri ég hungraður, mundi ég ekki segja þér frá því, því að jörðin er mín og allt sem á henni er.
12Acıksam sana söylemezdim,Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.
13Et ég nauta kjöt, eða drekk ég hafra blóð?
13Ben boğa eti yer miyim?Ya da keçi kanı içer miyim?
14Fær Guði þakkargjörð að fórn og gjald Hinum hæsta þannig heit þín.
14Tanrıya şükran kurbanı sun,Yüceler Yücesine adadığın adakları yerine getir.
15Ákalla mig á degi neyðarinnar, og ég mun frelsa þig, og þú skalt vegsama mig.``
15Sıkıntılı gününde seslen bana,Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.
16En við hinn óguðlega segir Guð: ,,Hvernig dirfist þú að telja upp boðorð mín og taka sáttmála minn þér í munn,
16Ama Tanrı kötüye şöyle diyor:‹‹Kurallarımı ezbere okumayaYa da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?
17þar sem þú þó hatar aga og varpar orðum mínum að baki þér?
17Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor,Sözlerimi arkana atıyorsun.
18Sjáir þú þjóf, leggur þú lag þitt við hann, og við hórkarla hefir þú samfélag.
18Hırsız görünce onunla dost oluyor,Zina edenlere ortak oluyorsun.
19Þú hleypir munni þínum út í illsku, og tunga þín bruggar svik.
19Ağzını kötülük için kullanıyor,Dilini yalana koşuyorsun.
20Þú situr og bakmælir bróður þínum og ófrægir son móður þinnar.
20Oturup kardeşine karşı konuşur,Annenin oğluna kara çalarsın.
21Slíkt hefir þú gjört, og ég ætti að þegja? Þú heldur, að ég sé líkur þér! Ég mun hegna þér og endurgjalda þér augljóslega.
21Sen bunları yaptın, ben sustum,Beni kendin gibi sandın.Seni azarlıyorum,Suçlarını gözünün önüne seriyorum.
22Hyggið að þessu, þér sem gleymið Guði, til þess að ég sundurrífi ekki og enginn fái bjargað.Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``
22‹‹Dikkate alın bunu, ey Tanrıyı unutan sizler!Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.
23Sá sem færir þakkargjörð að fórn, heiðrar mig, og þann sem breytir grandvarlega, vil ég láta sjá hjálpræði Guðs.``
23Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir;Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.››