¹Til söngstjórans. Með strengjaleik. Davíðs-maskíl.

¹Ey Tanrı, kulak ver duama,Sırt çevirme yalvarışıma!

²Hlýð, ó Guð, á bæn mína, fel þig eigi fyrir grátbeiðni minni.

²Dikkatini çevir, yanıt ver bana.Düşüncelerim beni rahatsız ediyor, şaşkınım

³Veit mér athygli og svara mér. Ég kveina í harmi mínum og styn

³Düşman sesinden, kötünün baskısından;Çünkü sıkıntıya sokuyorlar beni,Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.

⁴sakir háreysti óvinarins, sakir hróps hins óguðlega, því að þeir steypa yfir mig ógæfu og ofsækja mig grimmilega.

⁴Yüreğim sızlıyor içimde,Ölüm dehşeti çöktü üzerime.

⁵Hjartað berst ákaft í brjósti mér, ógnir dauðans falla yfir mig,

⁵Korku ve titreme sardı beni,Ürperti kapladı içimi.

⁶ótti og skelfing er yfir mig komin, og hryllingur fer um mig allan,

⁶‹‹Keşke güvercin gibi kanatlarım olsaydı!››Dedim kendi kendime, ‹‹Uçar, rahatlardım.

⁷svo að ég segi: ,,Ó að ég hefði vængi eins og dúfan, þá skyldi ég fljúga burt og finna hvíldarstað,

⁷Uzaklara kaçar,Çöllerde konaklardım. |iSela

⁸já, ég skyldi svífa langt burt, ég skyldi gista í eyðimörkinni. [Sela]

⁸Sert rüzgara, kasırgaya karşıHemen bir barınak bulurdum.››

⁹Ég skyldi flýta mér að leita mér hælis fyrir þjótandi vindum og veðri.``

⁹Şaşkına çevir kötüleri, ya Rab, karıştır dillerini,Çünkü kentte şiddet ve çatışma görüyorum.

¹⁰Rugla, Drottinn, sundra tungum þeirra, því að ég sé kúgun og deilur í borginni.

¹⁰Gece gündüz kent surları üzerinde dolaşırlar,Haksızlık, fesat dolu kentin içi.

¹¹Dag og nótt ganga þær um á múrum hennar, en ógæfa og armæða eru þar inni fyrir.

¹¹Yıkıcılık kentin göbeğinde,Zorbalık, hile eksilmez meydanından.

¹²Glötun er inni í henni, ofbeldi og svik víkja eigi burt frá torgi hennar.

¹²Beni aşağılayan bir düşman olsaydı,Katlanabilirdim;Bana küstahlık eden bir hasım olsaydı,Gizlenebilirdim.

¹³Því að það er eigi óvinur sem hæðir mig _ það gæti ég þolað, og eigi hatursmaður minn er hreykir sér yfir mig _ fyrir honum gæti ég farið í felur,

¹³Ama sensin, bana denk,Yoldaşım, yakın arkadaşım.

¹⁴heldur þú, jafningi minn, vinur minn og kunningi,

¹⁴Birlikte tatlı tatlı yarenlik eder,Toplulukla Tanrının evine giderdik.

¹⁵við sem vorum ástúðarvinir, sem gengum í eindrægni saman í Guðs hús.

¹⁵Ölüm yakalasın düşmanlarımı ansızın,Diri diri ölüler diyarına insinler;Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.

¹⁶Dauðinn komi yfir þá; stígi þeir lifandi niður til Heljar, því að illska er í bústöðum þeirra, í hjörtum þeirra.

¹⁶Bense Tanrıya seslenirim,RAB kurtarır beni.

¹⁷En ég hrópa til Guðs, og Drottinn mun hjálpa mér.

¹⁷Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim,O işitir sesimi.

¹⁸Kvöld og morgna og um miðjan dag harma ég og styn, og hann heyrir raust mína.

¹⁸Bana karşı girişilen savaştanEsenlikle kurtarır canımı,Sayısı çok da olsa karşıtlarımın.

¹⁹Hann endurleysir sál mína og gefur mér frið, svo að þeir geta eigi nálgast mig, því að mótstöðumenn mínir eru margir.

¹⁹Öncesizlikten bu yana tahtında oturan Tanrı,Duyacak ve ezecek onları. |iSelaÇünkü hiç değişmiyorVe Tanrıdan korkmuyorlar.

²⁰Guð mun heyra, og hann er ríkir frá eilífð mun lægja þá. [Sela] Þeir breytast ekki og óttast eigi Guð.

²⁰Yoldaşım dostlarına saldırarakYaptığı antlaşmayı bozdu.

²¹Vinur minn lagði hendur á þann er lifði í sátt við hann, hann rauf sáttmál sitt.

²¹Ağzından bal damlar,Ama yüreğinde savaş var.Sözleri yağdan yumuşak,Ama yalın birer kılıçtır.

²²Hálli en smjör er tunga hans, en ófriður er í hjarta hans, mýkri en olía eru orð hans, og þó brugðin sverð.Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]

²²Yükünü RABbe bırak,O sana destek olur.Asla izin vermezDoğru insanın sarsılmasına.

²³Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]

²³Ama sen, ey Tanrı, ölüm çukuruna atacaksın kötüleri,Günlerinin yarısını görmeyecek katillerle hainler;Bense sana güveniyorum.