¹Drottinn, Guð hefndarinnar, Guð hefndarinnar, birst þú í geisladýrð!

¹Ya RAB, öç alıcı Tanrı,Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!

²Rís þú upp, dómari jarðar, endurgjald ofstopamönnunum það er þeir hafa aðhafst!

²Kalk, ey yeryüzünün yargıcı,Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!

³Hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn, hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn að fagna?

³Kötüler ne zamana dek, ya RAB,Ne zamana dek sevinip coşacak?

⁴Þeir ausa úr sér drambyrðum, allir illvirkjarnir rembast.

⁴Ağızlarından küstahlık dökülüyor,Suç işleyen herkes övünüyor.

⁵Þeir kremja lýð þinn, Drottinn, þjá arfleifð þína,

⁵Halkını eziyorlar, ya RAB,Kendi halkına eziyet ediyorlar.

⁶drepa ekkjur og aðkomandi og myrða föðurlausa

⁶Dulu, garibi boğazlıyor,Öksüzleri öldürüyorlar.

⁷og segja: ,,Drottinn sér það ekki, Jakobs Guð tekur eigi eftir því.``

⁷‹‹RAB görmez›› diyorlar,‹‹Yakupun Tanrısı dikkat etmez.››

⁸Takið eftir, þér hinir fíflsku meðal lýðsins, og þér fáráðlingar, hvenær ætlið þér að verða hyggnir?

⁸Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin;Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?

⁹Mun sá eigi heyra, sem eyrað hefir plantað, mun sá eigi sjá, sem augað hefir til búið?

⁹Kulağı yaratan işitmez mi?Göze biçim veren görmez mi?

¹⁰Skyldi sá er agar þjóðirnar eigi hegna, hann sem kennir mönnunum þekkingu?

¹⁰Ulusları yola getiren yargılamaz mı?İnsanı eğiten bilmez mi?

¹¹Drottinn þekkir hugsanir mannsins, að þær eru einber hégómi.

¹¹RAB insanın düşüncelerininBoş olduğunu bilir.

¹²Sæll er sá maður, er þú agar, Drottinn, og fræðir í lögmáli þínu,

¹²Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin,Yasanı öğrettiğin insana!

¹³til þess að hlífa honum við mótlætisdögunum, uns gröf er grafin fyrir óguðlega.

¹³Kötüler için çukur kazılıncaya dek,Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.

¹⁴Því að Drottinn hrindir eigi burt lýð sínum og yfirgefur eigi arfleifð sína,

¹⁴Çünkü RAB halkını reddetmez,Kendi halkını terk etmez.

¹⁵heldur mun rétturinn hverfa aftur til hins réttláta, og honum munu allir hjartahreinir fylgja.

¹⁵Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak,Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.

¹⁶Hver rís upp mér til hjálpar gegn illvirkjunum, hver gengur fram fyrir mig gegn illgjörðamönnunum?

¹⁶Kötülere karşı beni kim savunacak?Kim benim için suçlulara karşı duracak?

¹⁷Ef Drottinn veitti mér eigi fulltingi, þá mundi sál mín brátt hvíla í dauðaþögn.

¹⁷RAB yardımcım olmasaydı,Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.

¹⁸Þegar ég hugsaði: ,,Mér skriðnar fótur,`` þá studdi mig miskunn þín, Drottinn.

¹⁸‹‹Ayağım kayıyor›› dediğimde,Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.

¹⁹Þegar miklar áhyggjur lögðust á hjarta mitt, hressti huggun þín sálu mína.

¹⁹Kaygılar içimi sarınca,Senin avutmaların gönlümü sevindirir.

²⁰Mun dómstóll spillingarinnar vera í bandalagi við þig, hann sem býr öðrum tjón undir yfirskini réttarins?

²⁰Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibiSeninle bağdaşır mı?

²¹Þeir ráðast á líf hins réttláta og sakfella saklaust blóð.

²¹Onlar doğruya karşı birleşiyor,Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.

²²En Drottinn er mér háborg og Guð minn klettur mér til hælis.Hann geldur þeim misgjörð þeirra og afmáir þá í illsku þeirra, Drottinn, Guð vor, afmáir þá.

²²Ama RAB bana kale oldu,Tanrım sığındığım kaya oldu.

²³Hann geldur þeim misgjörð þeirra og afmáir þá í illsku þeirra, Drottinn, Guð vor, afmáir þá.

²³Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğüKendi başlarına getirecek,Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak,Evet, köklerini kurutacak.