¹Komið, fögnum fyrir Drottni, látum gleðióp gjalla fyrir kletti hjálpræðis vors.

¹Gelin, RABbe sevinçle haykıralım,Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,

²Komum með lofsöng fyrir auglit hans, syngjum gleðiljóð fyrir honum.

²Şükranla huzuruna çıkalım,Ona sevinç ilahileri yükseltelim!

³Því að Drottinn er mikill Guð og mikill konungur yfir öllum guðum.

³Çünkü RAB ulu Tanrıdır,Bütün ilahların üstünde ulu kraldır.

⁴Í hans hendi eru jarðardjúpin, og fjallatindarnir heyra honum til.

⁴Yerin derinlikleri Onun elindedir,Dağların dorukları da Onun.

⁵Hans er hafið, hann hefir skapað það, og hendur hans mynduðu þurrlendið.

⁵Deniz Onundur, çünkü O yarattı,Karaya da Onun elleri biçim verdi.

⁶Komið, föllum fram og krjúpum niður, beygjum kné vor fyrir Drottni, skapara vorum,

⁶Gelin, tapınalım, eğilelim,Bizi yaratan RABbin önünde diz çökelim.

⁷því að hann er vor Guð, og vér erum gæslulýður hans og hjörð sú, er hann leiðir. Ó að þér í dag vilduð heyra raust hans!

⁷Çünkü O Tanrımızdır,Bizse Onun otlağının halkı,Elinin altındaki koyunlarız. Bugün sesini duyarsanız,

⁸Herðið eigi hjörtu yðar eins og hjá Meríba, eins og daginn við Massa í eyðimörkinni,

⁸Merivada, o gün çölde, Massadafö olduğu gibi,Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

⁹þegar feður yðar freistuðu mín, reyndu mig, þótt þeir sæju verk mín.

⁹Yaptıklarımı görmelerine karşın,Atalarınız orada beni sınayıp denediler.

¹⁰Í fjörutíu ár hafði ég viðbjóð á þessari kynslóð, og ég sagði: ,,Þeir eru andlega villtur lýður og þekkja ekki vegu mína.``Þess vegna sór ég í reiði minni: ,,Þeir skulu eigi ganga inn til hvíldar minnar.``

¹⁰Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim,‹‹Yüreği kötü yola sapan bir halktır›› dedim,‹‹Yollarımı bilmiyorlar.››

¹¹Þess vegna sór ég í reiði minni: ,,Þeir skulu eigi ganga inn til hvíldar minnar.``

¹¹Bu yüzden öfkeyle ant içtim:‹‹Huzur diyarıma asla girmeyecekler!›› Say.14:26-35; İbr.4:1-7).