¹Getur þú veitt krókódílinn á öngul, getur þú heft tungu hans með snæri?

¹“Can you draw out Leviathan Leviathan is a name for a crocodile or similar creature. with a fishhook, or press down his tongue with a cord?

²Dregur þú seftaug gegnum nasir hans og rekur þú krók gegnum kjálka honum?

²Can you put a rope into his nose, or pierce his jaw through with a hook?

³Ætli hann beri fram fyrir þig margar auðmjúkar bænir eða mæli til þín blíðum orðum?

³Will he make many petitions to you, or will he speak soft words to you?

⁴Mun hann gjöra við þig sáttmála, svo að þú takir hann að ævinlegum þræli?

⁴Will he make a covenant with you, that you should take him for a servant forever?

⁵Munt þú leika þér að honum eins og litlum fugli og getur þú bundið hann fastan fyrir smámeyjar þínar?

⁵Will you play with him as with a bird? Or will you bind him for your girls?

⁶Manga fiskveiðafélagar um hann, skipta þeir honum meðal kaupmanna?

⁶Will traders barter for him? Will they part him among the merchants?

⁷Getur þú fyllt húð hans broddum og haus hans skutlum?

⁷Can you fill his skin with barbed irons, or his head with fish spears?

⁸Legg hönd þína á hann _ hugsaðu þér, hvílík viðureign! Þú gjörir það ekki aftur.

⁸Lay your hand on him. Remember the battle, and do so no more.

⁹Já, von mannsins bregst, hann fellur þegar flatur fyrir sjóninni einni saman.

⁹Behold, the hope of him is in vain. Won’t one be cast down even at the sight of him?

¹⁰Enginn er svo fífldjarfur, að hann þori að egna hann, _ og hver er þá sá, er þori að ganga fram fyrir mitt auglit?

¹⁰None is so fierce that he dare stir him up. Who then is he who can stand before me?

¹¹Hver hefir að fyrra bragði gefið mér, svo að ég ætti að endurgjalda? Allt sem undir himninum er, það er mitt!

¹¹Who has first given to me, that I should repay him? Everything under the heavens is mine.

¹²Ég vil ekki þegja um limu hans, né um styrkleik og fegurð vaxtar hans.

¹²“I will not keep silence concerning his limbs, nor his mighty strength, nor his goodly frame.

¹³Hver hefir flett upp skjaldkápu hans að framan, hver fer inn undir tvöfaldan tanngarð hans?

¹³Who can strip off his outer garment? Who shall come within his jaws?

¹⁴Hver hefir opnað hliðin að gini hans? Ógn er kringum tennur hans.

¹⁴Who can open the doors of his face? Around his teeth is terror.

¹⁵Tignarprýði eru skjaldaraðirnar, lokaðar með traustu innsigli.

¹⁵Strong scales are his pride, shut up together with a close seal.

¹⁶Hver skjöldurinn liggur fast að öðrum, ekkert loft kemst á milli þeirra.

¹⁶One is so near to another, that no air can come between them.

¹⁷Þeir eru fastir hver við annan, eru svo samfelldir, að þeir verða eigi skildir sundur.

¹⁷They are joined one to another. They stick together, so that they can’t be pulled apart.

¹⁸Þegar hann hnerrar, standa ljósgeislar úr nösum hans, og augu hans eru sem brágeislar morgunroðans.

¹⁸His sneezing flashes out light. His eyes are like the eyelids of the morning.

¹⁹Úr gini hans standa blys, eldneistar ganga fram úr honum.

¹⁹Out of his mouth go burning torches. Sparks of fire leap forth.

²⁰Úr nösum hans stendur eimur, eins og upp úr sjóðandi potti, sem kynt er undir með sefgrasi.

²⁰Out of his nostrils a smoke goes, as of a boiling pot over a fire of reeds.

²¹Andi hans kveikir í kolum, og logi stendur úr gini hans.

²¹His breath kindles coals. A flame goes forth from his mouth.

²²Kraftur situr á hálsi hans, og angist stökkur á undan honum.

²²There is strength in his neck. Terror dances before him.

²³Vöðvar holds hans loða fastir við, eru steyptir á hann og hreyfast ekki.

²³The flakes of his flesh are joined together. They are firm on him. They can’t be moved.

²⁴Hjarta hans er hart sem steinn, já, hart sem neðri kvarnarsteinn.

²⁴His heart is as firm as a stone, yes, firm as the lower millstone.

²⁵Þegar hann stökkur upp, skelfast kapparnir, þeir verða ringlaðir af hræðslu.

²⁵When he raises himself up, the mighty are afraid. They retreat before his thrashing.

²⁶Ráðist einhver að honum með sverði, þá vinnur það eigi á, eigi heldur lensa, skotspjót eða ör.

²⁶If one attacks him with the sword, it can’t prevail; nor the spear, the dart, nor the pointed shaft.

²⁷Hann metur járnið sem strá, eirinn sem maðksmoginn við.

²⁷He counts iron as straw; and brass as rotten wood.

²⁸Eigi rekur örin hann á flótta, slöngusteinarnir verða hálmur fyrir honum.

²⁸The arrow can’t make him flee. Sling stones are like chaff to him.

²⁹Kylfur metur hann sem hálmstrá, og að hvin spjótsins hlær hann.

²⁹Clubs are counted as stubble. He laughs at the rushing of the javelin.

³⁰Neðan á honum eru oddhvöss brot, hann markar för í aurinn sem för eftir þreskisleða.

³⁰His undersides are like sharp potsherds, leaving a trail in the mud like a threshing sledge.

³¹Hann lætur vella í djúpinu sem í potti, gjörir hafið eins og smyrslaketil.

³¹He makes the deep to boil like a pot. He makes the sea like a pot of ointment.

³²Aftur undan honum er ljósrák, ætla mætti, að sjórinn væri silfurhærur.

³²He makes a path shine after him. One would think the deep had white hair.

³³Enginn er hans maki á jörðu, hans sem skapaður er til þess að kunna ekki að hræðast.Hann lítur niður á allt hátt, hann er konungur yfir öllum drembnum dýrum.

³³On earth there is not his equal, that is made without fear.

³⁴Hann lítur niður á allt hátt, hann er konungur yfir öllum drembnum dýrum.

³⁴He sees everything that is high. He is king over all the sons of pride.”