1Við Babýlons fljót, þar sátum vér og grétum, er vér minntumst Síonar.
1By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion.
2Á pílviðina þar hengdum vér upp gígjur vorar.
2On the willows in its midst, we hung up our harps.
3Því að herleiðendur vorir heimtuðu söngljóð af oss og kúgarar vorir kæti: ,,Syngið oss Síonarkvæði!``
3For there, those who led us captive asked us for songs. Those who tormented us demanded songs of joy: “Sing us one of the songs of Zion!”
4Hvernig ættum vér að syngja Drottins ljóð í öðru landi?
4How can we sing Yahweh’s song in a foreign land?
5Ef ég gleymi þér, Jerúsalem, þá visni mín hægri hönd.
5If I forget you, Jerusalem, let my right hand forget its skill.
6Tunga mín loði mér við góm, ef ég man eigi til þín, ef Jerúsalem er eigi allra besta yndið mitt.
6Let my tongue stick to the roof of my mouth if I don’t remember you; if I don’t prefer Jerusalem above my chief joy.
7Mun þú Edóms niðjum, Drottinn, óheilladag Jerúsalem, þegar þeir æptu: ,,Rífið, rífið allt niður til grunna!``
7Remember, Yahweh, against the children of Edom, the day of Jerusalem; who said, “Raze it! Raze it even to its foundation!”
8Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss!Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.
8Daughter of Babylon, doomed to destruction, he will be happy who rewards you, as you have served us.
9Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.
9Happy shall he be, who takes and dashes your little ones against the rock.