¹Til söngstjórans. Liljulag. Davíðssálmur.

¹Save me, God, for the waters have come up to my neck!

²Hjálpa mér, ó Guð, því að vötnin ætla að drekkja mér.

²I sink in deep mire, where there is no foothold. I have come into deep waters, where the floods overflow me.

³Ég er sokkinn niður í botnlausa leðju og hefi enga fótfestu, ég er kominn ofan í vatnadjúp og bylgjurnar ganga yfir mig.

³I am weary with my crying. My throat is dry. My eyes fail, looking for my God.

⁴Ég hefi æpt mig þreyttan, er orðinn brennandi þurr í kverkunum, augu mín eru döpruð orðin af að þreyja eftir Guði mínum.

⁴Those who hate me without a cause are more than the hairs of my head. Those who want to cut me off, being my enemies wrongfully, are mighty. I have to restore what I didn’t take away.

⁵Fleiri en hárin á höfði mér eru þeir er hata mig að ástæðulausu, fleiri en bein mín þeir sem án saka eru óvinir mínir. Því sem ég hefi eigi rænt, hefi ég samt orðið að skila aftur.

⁵God, you know my foolishness. My sins aren’t hidden from you.

⁶Þú, Guð, þekkir heimsku mína, og sakir mínar dyljast þér eigi.

⁶Don’t let those who wait for you be shamed through me, Lord Yahweh of Armies. Don’t let those who seek you be brought to dishonor through me, God of Israel.

⁷Lát eigi þá, er vona á þig, verða til skammar mín vegna, ó Drottinn, Drottinn hersveitanna, lát eigi þá er leita þín, verða til svívirðingar mín vegna, þú Guð Ísraels.

⁷Because for your sake, I have borne reproach. Shame has covered my face.

⁸Þín vegna ber ég háðung, þín vegna hylur svívirðing auglit mitt.

⁸I have become a stranger to my brothers, an alien to my mother’s children.

⁹Ég er ókunnur orðinn bræðrum mínum og óþekktur sonum móður minnar.

⁹For the zeal of your house consumes me. The reproaches of those who reproach you have fallen on me.

¹⁰Vandlæting vegna húss þíns hefir uppetið mig, og smánanir þeirra er smána þig, hafa lent á mér.

¹⁰When I wept and I fasted, that was to my reproach.

¹¹Ég hefi þjáð mig með föstu, en það varð mér til háðungar.

¹¹When I made sackcloth my clothing, I became a byword to them.

¹²Ég gjörði hærusekk að klæðnaði mínum, og ég varð þeim að orðskvið.

¹²Those who sit in the gate talk about me. I am the song of the drunkards.

¹³Þeir er sitja í hliðinu, ræða um mig, og þeir er drekka áfengan drykk, syngja um mig.

¹³But as for me, my prayer is to you, Yahweh, in an acceptable time. God, in the abundance of your loving kindness, answer me in the truth of your salvation.

¹⁴En ég bið til þín, Drottinn, á stund náðar þinnar. Svara mér, Guð, í trúfesti hjálpræðis þíns sakir mikillar miskunnar þinnar.

¹⁴Deliver me out of the mire, and don’t let me sink. Let me be delivered from those who hate me, and out of the deep waters.

¹⁵Drag mig upp úr leðjunni, svo að ég sökkvi eigi, lát mig björgun hljóta frá hatursmönnum mínum og úr hafdjúpinu.

¹⁵Don’t let the flood waters overwhelm me, neither let the deep swallow me up. Don’t let the pit shut its mouth on me.

¹⁶Lát eigi vatnsbylgjurnar ganga yfir mig, né djúpið svelgja mig, og lát eigi brunninn lykja aftur op sitt yfir mér.

¹⁶Answer me, Yahweh, for your loving kindness is good. According to the multitude of your tender mercies, turn to me.

¹⁷Bænheyr mig, Drottinn, sakir gæsku náðar þinnar, snú þér að mér eftir mikilleik miskunnar þinnar.

¹⁷Don’t hide your face from your servant, for I am in distress. Answer me speedily!

¹⁸Hyl eigi auglit þitt fyrir þjóni þínum, því að ég er í nauðum staddur, flýt þér að bænheyra mig.

¹⁸Draw near to my soul, and redeem it. Ransom me because of my enemies.

¹⁹Nálgast sál mína, leys hana, frelsa mig sakir óvina minna.

¹⁹You know my reproach, my shame, and my dishonor. My adversaries are all before you.

²⁰Þú þekkir háðung mína og skömm og svívirðing, allir fjendur mínir standa þér fyrir sjónum.

²⁰Reproach has broken my heart, and I am full of heaviness. I looked for some to take pity, but there was none; for comforters, but I found none.

²¹Háðungin kremur hjarta mitt, svo að ég örvænti. Ég vonaði, að einhver mundi sýna meðaumkun, en þar var enginn, og að einhverjir mundu hugga, en fann engan.

²¹They also gave me gall for my food. In my thirst, they gave me vinegar to drink.

²²Þeir fengu mér malurt til matar, og við þorstanum gáfu þeir mér vínsýru að drekka.

²²Let their table before them become a snare. May it become a retribution and a trap.

²³Svo verði þá borðið fyrir framan þá að snöru, og að gildru fyrir þá sem ugglausir eru.

²³Let their eyes be darkened, so that they can’t see. Let their backs be continually bent.

²⁴Myrkvist augu þeirra, svo að þeir sjái eigi, og lát lendar þeirra ávallt riða.

²⁴Pour out your indignation on them. Let the fierceness of your anger overtake them.

²⁵Hell þú reiði þinni yfir þá og lát þína brennandi gremi ná þeim.

²⁵Let their habitation be desolate. Let no one dwell in their tents.

²⁶Búðir þeirra verði eyddar og enginn búi í tjöldum þeirra,

²⁶For they persecute him whom you have wounded. They tell of the sorrow of those whom you have hurt.

²⁷því að þann sem þú hefir lostið, ofsækja þeir og auka þjáningar þeirra er þú hefir gegnumstungið.

²⁷Charge them with crime upon crime. Don’t let them come into your righteousness.

²⁸Bæt sök við sök þeirra og lát þá eigi ganga inn í réttlæti þitt.

²⁸Let them be blotted out of the book of life, and not be written with the righteous.

²⁹Verði þeir afmáðir úr bók lifenda og eigi skráðir með réttlátum.

²⁹But I am in pain and distress. Let your salvation, God, protect me.

³⁰En ég er volaður og þjáður, hjálp þín, ó Guð, mun bjarga mér.

³⁰I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving.

³¹Ég vil lofa nafn Guðs í ljóði og mikla það í lofsöng.

³¹It will please Yahweh better than an ox, or a bull that has horns and hoofs.

³²Það mun Drottni líka betur en uxar, ungneyti með hornum og klaufum.

³²The humble have seen it, and are glad. You who seek after God, let your heart live.

³³Hinir auðmjúku sjá það og gleðjast, þér sem leitið Guðs _ hjörtu yðar lifni við.

³³For Yahweh hears the needy, and doesn’t despise his captive people.

³⁴Því að Drottinn hlustar á hina fátæku og fyrirlítur eigi bandingja sína.

³⁴Let heaven and earth praise him; the seas, and everything that moves therein!

³⁵Hann skulu lofa himinn og jörð, höfin og allt sem í þeim hrærist.Því að Guð veitir Síon hjálp og reisir við borgirnar í Júda, og menn skulu búa þar og fá landið til eignar. [ (Psalms 69:37) Niðjar þjóna hans munu erfa það, og þeir er elska nafn hans, byggja þar. ]

³⁵For God will save Zion, and build the cities of Judah. They shall settle there, and own it.

³⁶Því að Guð veitir Síon hjálp og reisir við borgirnar í Júda, og menn skulu búa þar og fá landið til eignar. [ (Psalms 69:37) Niðjar þjóna hans munu erfa það, og þeir er elska nafn hans, byggja þar. ]

³⁶The children also of his servants shall inherit it. Those who love his name shall dwell therein.