¹Ecco, l’occhio mio tutto questo l’ha veduto; l’orecchio mio l’ha udito e l’ha inteso.

¹CXion cxi tion mia okulo vidis, Mia orelo auxdis kaj komprenis.

²Quel che sapete voi lo so pur io, non vi sono punto inferiore.

²Kion vi scias, mi ankaux scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.

³Ma io vorrei parlare con l’Onnipotente, avrei caro di ragionar con Dio;

³Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.

⁴giacché voi siete de’ fabbri di menzogne, siete tutti quanti de’ medici da nulla.

⁴Tamen vi komentarias malvere, Vi cxiuj estas senutilaj kuracistoj.

⁵Oh se serbaste il silenzio! esso vi conterebbe come sapienza.

⁵Ho, se vi silentus, Tio estus sagxeco de via flanko.

⁶Ascoltate, vi prego, quel che ho da rimproverarvi; state attenti alle ragioni delle mie labbra!

⁶Auxskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia busxo.

⁷Volete dunque difendere Iddio parlando iniquamente? sostener la sua causa con parole di frode?

⁷CXu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsajxon?

⁸Volete aver riguardo alla sua persona? e costituirvi gli avvocati di Dio?

⁸CXu vi volas esti personfavoraj al Li, Aux pro Dio vi volas disputi?

⁹Sarà egli un bene per voi quando vi scruterà a fondo? credete ingannarlo come s’inganna un uomo?

⁹CXu estos bone, kiam Li esploros vin? CXu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?

¹⁰Certo egli vi riprenderà severamente se nel vostro segreto avete dei riguardi personali.

¹⁰Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.

¹¹La maestà sua non vi farà sgomenti? Il suo terrore non piomberà su di voi?

¹¹CXu Lia majesto ne konfuzas vin? CXu ne falas sur vin timo antaux Li?

¹²I vostri detti memorandi son massime di cenere; i vostri baluardi son baluardi d’argilla.

¹²Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.

¹³Tacete! lasciatemi stare! voglio parlare io, e m’avvenga quello che può!

¹³Silentu antaux mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.

¹⁴Perché prenderei la mia carne coi denti? Metterò piuttosto la mia vita nelle mie mani.

¹⁴Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?

¹⁵Ecco, egli m’ucciderà; non spero più nulla; ma io difenderò in faccia a lui la mia condotta!

¹⁵Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaux Li.

¹⁶Anche questo servirà alla mia salvezza; poiché un empio non ardirebbe presentarsi a lui.

¹⁶Tio jam estos savo por mi, CXar ne hipokritulo venos antaux Lin.

¹⁷Ascoltate attentamente il mio discorso, porgete orecchio a quanto sto per dichiararvi.

¹⁷Auxskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaux viaj oreloj.

¹⁸Ecco, io ho disposto ogni cosa per la causa; so che sarò riconosciuto giusto.

¹⁸Jen mi pretigis jugxan aferon; Mi scias, ke mi montrigxos prava.

¹⁹V’è qualcuno che voglia farmi opposizione? Se v’è io mi taccio e vo’ morire.

¹⁹Kiu povas procesi kontraux mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.

²⁰Ma, o Dio, concedimi solo due cose, e non mi nasconderò dal tuo cospetto:

²⁰Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kasxos min antaux Via vizagxo:

²¹ritirami d’addosso la tua mano, e fa’ che i tuoi terrori non mi spaventin più.

²¹Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.

²²Poi interpellami, ed io risponderò; o parlerò io, e tu replicherai.

²²Tiam voku, kaj mi respondos; Aux mi parolos, kaj Vi respondu al mi.

²³Quante sono le mie iniquità, quanti i miei peccati? Fammi conoscere la mia trasgressione, il mio peccato!

²³Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.

²⁴Perché nascondi il tuo volto, e mi tieni in conto di nemico?

²⁴Kial Vi kasxas Vian vizagxon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?

²⁵Vuoi tu atterrire una foglia portata via dal vento? Vuoi tu perseguitare una pagliuzza inaridita?

²⁵CXu Vi volas montri Vian forton kontraux desxirita folio? Kaj cxu sekigxintan pajleron Vi volas persekuti?

²⁶tu che mi condanni a pene così amare, e mi fai espiare i falli della mia giovinezza,

²⁶CXar Vi skribas kontraux mi maldolcxajxon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.

²⁷tu che metti i miei piedi nei ceppi, che spii tutti i miei movimenti, e tracci una linea intorno alla pianta de’ miei piedi?

²⁷Vi metis miajn piedojn en sxtipon, Vi observas cxiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;

²⁸Intanto questo mio corpo si disfa come legno tarlato, come un abito roso dalle tignuole.

²⁸Dum mi ja disfalas kiel putrajxo, Kiel vesto dismangxita de tineoj.