¹Or tutta la terra parlava la stessa lingua e usava le stesse parole.

¹Öll jörðin hafði eitt tungumál og ein og sömu orð.

²E avvenne che, essendo partiti verso l’Oriente, gli uomini trovarono una pianura nel paese di Scinear, e quivi si stanziarono.

²Og svo bar við, er þeir fóru stað úr stað í austurlöndum, að þeir fundu láglendi í Sínearlandi og settust þar að.

³E dissero l’uno all’altro: "Orsù, facciamo dei mattoni e cociamoli col fuoco!" E si valsero di mattoni invece di pietre, e di bitume invece di calcina.

³Og þeir sögðu hver við annan: ,,Gott og vel, vér skulum hnoða tigulsteina og herða í eldi.`` Og þeir notuðu tigulsteina í stað grjóts og jarðbik í stað kalks.

⁴E dissero: "Orsù, edifichiamoci una città ed una torre di cui la cima giunga fino al cielo, e acquistiamoci fama, onde non siamo dispersi sulla faccia di tutta la terra".

⁴Og þeir sögðu: ,,Gott og vel, vér skulum byggja oss borg og turn, sem nái til himins, og gjörum oss minnismerki, svo að vér tvístrumst ekki um alla jörðina.``

⁵E l’Eterno discese per vedere la città e la torre che i figliuoli degli uomini edificavano.

⁵Þá steig Drottinn niður til þess að sjá borgina og turninn, sem mannanna synir voru að byggja.

⁶E l’Eterno disse: "Ecco, essi sono un solo popolo e hanno tutti il medesimo linguaggio; e questo è il principio del loro lavoro; ora nulla li impedirà di condurre a termine ciò che disegnano di fare.

⁶Og Drottinn mælti: ,,Sjá, þeir eru ein þjóð og hafa allir sama tungumál, og þetta er hið fyrsta fyrirtæki þeirra. Og nú mun þeim ekkert ófært verða, sem þeir taka sér fyrir hendur að gjöra.

⁷Orsù, scendiamo e confondiamo quivi il loro linguaggio, sicché l’uno non capisca il parlare dell’altro!"

⁷Gott og vel, stígum niður og ruglum þar tungumál þeirra, svo að enginn skilji framar annars mál.``

⁸Così l’Eterno li disperse di la sulla faccia di tutta la terra, ed essi cessarono di edificare la città.

⁸Og Drottinn tvístraði þeim þaðan út um alla jörðina, svo að þeir urðu af að láta að byggja borgina.

⁹Perciò a questa fu dato il nome di Babel perché l’Eterno confuse quivi il linguaggio di tutta la terra, e di la l’Eterno li disperse sulla faccia di tutta la terra.

⁹Þess vegna heitir hún Babel, því að þar ruglaði Drottinn tungumál allrar jarðarinnar, og þaðan tvístraði hann þeim um alla jörðina.

¹⁰Questa è la posterità di Sem. Sem, all’età di cent’anni, generò Arpacshad, due anni dopo il diluvio.

¹⁰Þetta er ættartala Sems: Sem var hundrað ára gamall, er hann gat Arpaksad, tveim árum eftir flóðið.

¹¹E Sem, dopo ch’ebbe generato Arpacshad, visse cinquecento anni e generò figliuoli e figliuole.

¹¹Og Sem lifði, eftir að hann gat Arpaksad, fimm hundruð ár og gat sonu og dætur.

¹²Arpacshad visse trentacinque anni e generò Scelah; e Arpacshad, dopo aver generato Scelah,

¹²Er Arpaksad var þrjátíu og fimm ára, gat hann Sela.

¹³visse quattrocento anni e generò figliuoli e figliuole.

¹³Og Arpaksad lifði, eftir að hann gat Sela, fjögur hundruð og þrjú ár og gat sonu og dætur.

¹⁴Scelah visse trent’anni e generò Eber;

¹⁴Er Sela var þrjátíu ára, gat hann Eber.

¹⁵e Scelah, dopo aver generato Eber, visse quattrocentotre anni e generò figliuoli e figliuole.

¹⁵Og Sela lifði, eftir að hann gat Eber, fjögur hundruð og þrjú ár og gat sonu og dætur.

¹⁶Eber visse trentaquattro anni e generò Peleg;

¹⁶Er Eber var þrjátíu og fjögurra ára, gat hann Peleg.

¹⁷ed Eber, dopo aver generato Peleg, visse quattrocento trenta anni e generò figliuoli e figliuole.

¹⁷Og Eber lifði, eftir að hann gat Peleg, fjögur hundruð og þrjátíu ár og gat sonu og dætur.

¹⁸Peleg visse trent’anni e generò Reu;

¹⁸Er Peleg var þrjátíu ára, gat hann Reú.

¹⁹e Peleg, dopo aver generato Reu, visse duecentonove anni e generò figliuoli e figliuole.

¹⁹Og Peleg lifði, eftir að hann gat Reú, tvö hundruð og níu ár og gat sonu og dætur.

²⁰Reu visse trentadue anni e generò Serug;

²⁰Er Reú var þrjátíu og tveggja ára, gat hann Serúg.

²¹e Reu, dopo aver generato Serug, visse duecentosette anni e generò figliuoli e figliuole.

²¹Og Reú lifði, eftir að hann gat Serúg, tvö hundruð og sjö ár og gat sonu og dætur.

²²Serug visse trent’anni e generò Nahor;

²²Er Serúg var þrjátíu ára, gat hann Nahor.

²³e Serug, dopo aver generato Nahor, visse duecento anni e generò figliuoli e figliuole.

²³Og Serúg lifði, eftir að hann gat Nahor, tvö hundruð ár og gat sonu og dætur.

²⁴Nahor visse ventinove anni e generò Terah;

²⁴Er Nahor var tuttugu og níu ára, gat hann Tara.

²⁵e Nahor, dopo aver generato Terah, visse centodiciannove anni e generò figliuoli e figliuole.

²⁵Og Nahor lifði, eftir að hann gat Tara, hundrað og nítján ár og gat sonu og dætur.

²⁶Terah visse settant’anni e generò Abramo, Nahor e Haran.

²⁶Er Tara var sjötíu ára, gat hann Abram, Nahor og Haran.

²⁷E questa è la posterità di Terah. Terah generò Abramo, Nahor e Haran; e Haran generò Lot.

²⁷Þetta er saga Tara: Tara gat Abram, Nahor og Haran, en Haran gat Lot.

²⁸Haran morì in presenza di Terah suo padre, nel suo paese nativo, in Ur de’ Caldei.

²⁸Og Haran dó á undan Tara föður sínum í ættlandi sínu, í Úr í Kaldeu.

²⁹E Abramo e Nahor si presero delle mogli; il nome della moglie d’Abramo era Sarai; e il nome della moglie di Nahor, Milca, ch’era figliuola di Haran, padre di Milca e padre di Isca.

²⁹Og Abram og Nahor tóku sér konur. Kona Abrams hét Saraí, en kona Nahors Milka, dóttir Harans, föður Milku og föður Ísku.

³⁰E Sarai era sterile; non aveva figliuoli.

³⁰En Saraí var óbyrja, hún átti eigi börn.

³¹E Terah prese Abramo, suo figliuolo, e Lot, figliuolo di Haran, cioè figliuolo del suo figliuolo, e Sarai sua nuora, moglie d’Abramo suo figliuolo, e uscirono insieme da Ur de’ Caldei per andare nel paese di Canaan; e, giunti a Charan, dimorarono quivi.

³¹Þá tók Tara Abram son sinn og Lot Haransson, sonarson sinn, og Saraí tengdadóttur sína, konu Abrams sonar síns, og lagði af stað með þau frá Úr í Kaldeu áleiðis til Kanaanlands, og þau komu til Harran og settust þar að.Og dagar Tara voru tvö hundruð og fimm ár. Þá andaðist Tara í Harran.

³²E il tempo che Terah visse fu duecentocinque anni; poi Terah morì in Charan.

³²Og dagar Tara voru tvö hundruð og fimm ár. Þá andaðist Tara í Harran.