¹Ecco, l’occhio mio tutto questo l’ha veduto; l’orecchio mio l’ha udito e l’ha inteso.

¹Sjá, allt þetta hefir auga mitt séð og eyra mitt heyrt og sett það á sig.

²Quel che sapete voi lo so pur io, non vi sono punto inferiore.

²Það sem þér vitið, það veit ég líka, ekki stend ég yður að baki.

³Ma io vorrei parlare con l’Onnipotente, avrei caro di ragionar con Dio;

³En ég vil tala til hins Almáttka og mig langar til að þreyta málsókn við Guð.

⁴giacché voi siete de’ fabbri di menzogne, siete tutti quanti de’ medici da nulla.

⁴Því að sannlega samtvinnið þér lygar og eruð gagnslausir gutlarar allir saman.

⁵Oh se serbaste il silenzio! esso vi conterebbe come sapienza.

⁵Ó að þér vilduð steinþegja, þá mætti meta yður það til mannvits.

⁶Ascoltate, vi prego, quel che ho da rimproverarvi; state attenti alle ragioni delle mie labbra!

⁶Heyrið átölur mínar og hlustið á ásakanir vara minna.

⁷Volete dunque difendere Iddio parlando iniquamente? sostener la sua causa con parole di frode?

⁷Viljið þér mæla það, sem rangt er, Guði til varnar, og honum til varnar mæla svik?

⁸Volete aver riguardo alla sua persona? e costituirvi gli avvocati di Dio?

⁸Viljið þér draga taum hans, eða viljið þér taka málstað Guðs?

⁹Sarà egli un bene per voi quando vi scruterà a fondo? credete ingannarlo come s’inganna un uomo?

⁹Ætli það fari vel, þegar hann rannsakar yður, eða ætlið þér að leika á hann, eins og leikið er á menn?

¹⁰Certo egli vi riprenderà severamente se nel vostro segreto avete dei riguardi personali.

¹⁰Nei, hegna, hegna mun hann yður, ef þér eruð hlutdrægir í leyni.

¹¹La maestà sua non vi farà sgomenti? Il suo terrore non piomberà su di voi?

¹¹Hátign hans mun skelfa yður, og ógn hans mun falla yfir yður.

¹²I vostri detti memorandi son massime di cenere; i vostri baluardi son baluardi d’argilla.

¹²Spakmæli yðar eru ösku-orðskviðir, vígi yðar eru leirvígi.

¹³Tacete! lasciatemi stare! voglio parlare io, e m’avvenga quello che può!

¹³Þegið og látið mig í friði, þá mun ég mæla, og komi yfir mig hvað sem vill.

¹⁴Perché prenderei la mia carne coi denti? Metterò piuttosto la mia vita nelle mie mani.

¹⁴Ég stofna sjálfum mér í hættu og legg lífið undir.

¹⁵Ecco, egli m’ucciderà; non spero più nulla; ma io difenderò in faccia a lui la mia condotta!

¹⁵Sjá, hann mun deyða mig _ ég bíð hans, aðeins vil ég verja breytni mína fyrir augliti hans.

¹⁶Anche questo servirà alla mia salvezza; poiché un empio non ardirebbe presentarsi a lui.

¹⁶Það skal og verða mér til sigurs, því að guðlaus maður kemur ekki fyrir auglit hans.

¹⁷Ascoltate attentamente il mio discorso, porgete orecchio a quanto sto per dichiararvi.

¹⁷Hlýðið því gaumgæfilega á ræðu mína, og vörn mín gangi yður í eyru.

¹⁸Ecco, io ho disposto ogni cosa per la causa; so che sarò riconosciuto giusto.

¹⁸Sjá, ég hefi undirbúið málið, ég veit, að ég verð dæmdur sýkn.

¹⁹V’è qualcuno che voglia farmi opposizione? Se v’è io mi taccio e vo’ morire.

¹⁹Hver er sá, er deila vilji við mig? þá skyldi ég þegja og gefa upp andann.

²⁰Ma, o Dio, concedimi solo due cose, e non mi nasconderò dal tuo cospetto:

²⁰Tvennt mátt þú, Guð, ekki við mig gjöra, þá skal ég ekki fela mig fyrir augliti þínu.

²¹ritirami d’addosso la tua mano, e fa’ che i tuoi terrori non mi spaventin più.

²¹Tak hönd þína burt frá mér, og lát ekki skelfing þína hræða mig.

²²Poi interpellami, ed io risponderò; o parlerò io, e tu replicherai.

²²Kalla því næst, og mun ég svara, eða ég skal tala, og veit þú mér andsvör í móti.

²³Quante sono le mie iniquità, quanti i miei peccati? Fammi conoscere la mia trasgressione, il mio peccato!

²³Hversu margar eru þá misgjörðir mínar og syndir? Kunngjör mér afbrot mín og synd mína!

²⁴Perché nascondi il tuo volto, e mi tieni in conto di nemico?

²⁴Hvers vegna byrgir þú auglit þitt og ætlar, að ég sé óvinur þinn?

²⁵Vuoi tu atterrire una foglia portata via dal vento? Vuoi tu perseguitare una pagliuzza inaridita?

²⁵Ætlar þú að skelfa vindþyrlað laufblað og ofsækja þurrt hálmstrá,

²⁶tu che mi condanni a pene così amare, e mi fai espiare i falli della mia giovinezza,

²⁶er þú dæmir mér beiskar kvalir og lætur mig erfa misgjörðir æsku minnar,

²⁷tu che metti i miei piedi nei ceppi, che spii tutti i miei movimenti, e tracci una linea intorno alla pianta de’ miei piedi?

²⁷er þú setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína og markar hring kringum iljar mínar?_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.

²⁸Intanto questo mio corpo si disfa come legno tarlato, come un abito roso dalle tignuole.

²⁸_ Þessi maður dettur þó sundur eins og maðksmoginn viður, eins og möletið fat.